სამშობლოს არ ებუტებიან: კიდევ ბევრჯერ დავუკრავთ ტაშს "არაბას"!

საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ლევან კობიაშვილმა განმარტა, თუ რატომ არ არის საქართველოს ეროვნულ ან ახალგაზრდულ ნაკრებში პორტუგალიური "ნასიონალის" ქართველი ლეგიონერი, გიორგი არაბიძე:

"ყველაზე ბედნიერები ჩვენ ვიქნებით, თუ გიორგი ნაკრებში იქნება და ითამაშებს. ჩვენ ვიცით, რა შეუძლია მას, მაგრამ გიორგიმ იცის, თუ რატომ არ არის ნაკრებში გამოძახებული, არა მარტო ეროვნულ, არამედ, არცერთ სხვა ნაკრებში.

რამდენიმე კვირის წინ მას ალექსანდრე იაშვილი ელაპარაკა და გიორგიმ იცის მიზეზი. პირველ რიგში, ეს გუნდის ინტერესებშია. ფეხბურთელი, რომელიც პატივს არ სცემს გუნდს, გულშემატკივარს და იქცევა ასე არაპროფესიონალურად, მას ნაკრებში ვერ ვნახავთ", - თქვა ქართული ფეხბურთის პირველკაცმა ტელეკომპანია "იმედის" ეთერში.

...მაგრამ, მოგვიანებით გაირკვა, რომ უკვე ყველაფერი მოგვარებულია და გიორგი არაბიძე ჩვეულებრივ ითამაშებს ეროვნული გუნდის შემადგენლობაში. ეს თავად ფეხბურთელმა sportall.ge-სთან კომენტარში თქვა...

...გიორგი არაბიძე რომ ნიჭიერი ფეხბურთელია და ბევრი რომ შეუძლია, წლებია, ვიცით. ვიცით ისიც, რომ ის მაინცდამაინც მარტივი ხასიათის არ არის. და მერე ვინ თქვა, რომ ფეხბურთი მხოლოდ მარტივი ხასიათის ბიჭების თამაშია?!

და მაინც, არსებობს ზღვარი, რომელიც დადგინდა მას შემდეგ, რაც არსებობს სანაკრებო ფეხბურთი: ხვდები თუ არა შემადგენლობაში, თვლი თუ არა, რომ მწვრთნელი არასწორად მოგექცა, სამშობლოს არ უნდა გაებუტო. ხოლო ფეხბურთელის მთავარი და ძირითადი ხარკი, რასაც ის თავის ქვეყანას უხდის, სწორედ ეროვნულ გუნდში თამაშია!

კარგია, ძალიან კარგია, რომ ამას მალე მიხვდა გიორგი არაბიძე. მწვრთნელები მიდიან და მოდიან, იცვლებიან ფეხბურთელები, საქართველოს ნაკრები კი დარჩება მარად და იქამდე, სანამ იარსებებს ფეხბურთი და ჩვენი დამოუკიდებელი ქვეყანა.

ზუსტად ვიცი: გიორგი არაბიძე საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში ჩაატარებს არაერთ შესანიშნავ მატჩს. მეტიც, მას აქვს იმის პოტენციალი, რომ წლების განმავლობაში იყოს ეროვნული გუნდის ერთ-ერთი ლიდერი. იდეალურია, თუ ფეხბურთელს "ოქროს" ხასიათი აქვს, მაგრამ ეს დალოცვილი რთული ბიჭების თამაშიცაა. და თუ ეს ასე არაა, მაშინ რა ვუყოთ დიეგო მარადონას, ჯორჯ ბესტს, ერიკ კანტონას და ათას სხვას?!

არაბიძის ფეხბურთს თვალს რომ გადაავლებ, წამსვე გეცემა თვალში მისთვის დამახასიათებელი ორი, ძალიან მნიშვნელოვანი შტრიხი: პირველი, ეს არის მისი გამორჩეული ინდივიდუალიზმი და მეორე - სითამამე.

გემოვნებაზე არ დავობენ - სხვისი არ ვიცი და, მე ძალიან მიყვარს ასეთი ფეხბურთელები. მაგალითად, ჩემი აზრით, გიორგი არაბიძისთვის აბსოლუტურად სულერთია, ვის წინააღმდეგ თამაშობს ის. ეს ძალიან კარგი თვისებაა, რომლითაც ყველა ქართველი ფეხბურთელი როდია დაჯილდოებული.

როცა ახალგაზრდა ფეხბურთელს ეხება საქმე, ძალიან ფრთხილად უნდა ვიყოთ. გიორგი არაბიძე სულ პატარა იყო, როცა ქართული საფეხბურთო თემის ყურადღების ქვეშ მოექცა. მაშინ ის აშკარად გამორჩეული გახლდათ თავის თანატოლებს შორის.

ასე იყო თბილისის "ლოკომოტივშიც", სადაც ის პირველად გაიცნო ფართო საფეხბურთო საზოგადოებამ. არაფერია უცნაური და გასაკვირი იმაში, რომ რაღაც კონკრეტულ ეტაპზე მან ცოტა ზედმეტად შეაფასა საკუთარი თავი და შესაძლებლობები...

ვუყურე "ნასიონალში" არაბიძის რამდენიმე მატჩს და არ მტოვებს იმის შეგრძნება, რომ გიორგის დღესვე, კონკრეტულ სიტუაციაში შეუძლია გამოადგეს საქართველოს ეროვნულ ნაკრებს. არაუშავს, თუ დღეს სანაკრებო სიაში ვერ ვხედავთ არაბიძის გვარს. ეს დრო ძალიან მალე დადგება.

სხვა საქმეა, რომ გიორგის ასაკობრივ ნაკრებში თამაშისას სჭირდა ერთი ზნე, რომელსაც აუცილებლად უნდა გამოეთხოვოს და მჯერა, ასეც იქნება. ზემოთ მას ალალად შევუქე ინდივიდუალიზმი, თუმცა გადაჭარბებული არაფერი ვარგა - ის ასაკობრივ გუნდებში თავად ცდილობდა ყველაფრის გაკეთებას.

დღევანდელი ფეხბურთი კი ისე მიდის და ვითარება ისეთია, ყველაფერი ეს რომ გააკეთო სისტემატურად, ლიონელ მესი უნდა იყო. მესი კი ერთადერთია ამ საფეხბურთო დუნიაზე...

სამაგიეროდ, პირადად ვნახე სტადიონის ტრიბუნიდან გიორგი არაბიძის თამაში კიშინიოვში, მოლდოვასთან შესარჩევი მატჩის დროს და ხელი არ ამიკანკალდება, ისე დავწერ: არაბიძემ პირდაპირ გააწამა მასზე ასაკით ორჯერ დიდი და სიმაღლით კიდევ მეტჯერ მეტი მეტოქეები.

"ნასიონალში" არაბიძე უკვე თამაშობს კაცურ, თანამედროვე და გუნდურ ფეხბურთს და ასე უნდა ითამაშოს ეროვნულ ნაკრებშიც. მას შეუძლია, კიდევ უკეთესად ითამაშოს.

მერე რა, რომ დონეცკის "შახტარში" არ აეწყო მისი კარიერა. "შახტარი" სხვა ფენომენია. იქ ყოველ წელს მოდიან ბრაზილიის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელები, რათა აღმოსავლეთევროპული გრანდიდან მსოფლიო ფეხბურთის გრანდებში წავიდნენ. "შახტარი" სერიოზულ მიზნებს ეჭიდება ჩემპიონთა ლიგაში და უკრაინის პირველობაზეც მიზნად მხოლოდ საუკეთესოობა აქვს.

ძალიან ძნელია, ასეთ კლუბში სისტემატური სათამაშო პრაქტიკა გქონდეს. არადა, ეს ძალიან სჭირდებოდა გიორგის და ეს მას აქვს "ნასიონალში".
გიორგი არაბიძე სამშობლოს არ გაებუტა. არ გაებუტა ახლა და არ უნდა გაებუტოს არასდროს. მჯერა, ეს მან კარგად იცის. დანარჩენი მომავლის საქმეა - ჩვენ კიდევ ბევრჯერ დავუკრავთ ტაშს "არაბას"!

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2248
მკითხველის კომენტარები / 1 /
რაჭველი
0
ფეხბურთის თამაში რომ ვერ ისწავლაოდი ვიცოდი,მაგრამ
თუ ხასიათი არ უვარგოდა არ ვიცოდი სიხარულიძემიან
ბეგლარიშვილმა ხარაიშვილმა და მჭეედლიშვილმა თუ
ტამაშიც იციან დაგადასარევი ხასიათიც აქვთ მერე რად
გინდა იაშვილთან ვერ გააიასნეს
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;