სანაკრებო დინასტიები. კორღალიძიდან არველაძემდე

მალე დაიწყება ევროპის 2020 წლის ჩემპიონატის შესარჩევი ციკლი და საქართველოს ნაკრებს ოთხი დღის განმავლობაში ერთი მეორეზე რთული მატჩები ელოდება შვეიცარიასა და ირლანდიასთან. ჩვენს მომავალ მეტოქეებსა თუ მათთან დაპირისპირებათა ისტორიაზე მოგვიანებით ვილაპარაკებთ, დღეს კი, სხვა თემაზე გავამახვილებთ მკითხველის ყურადღებას...

მეხუთე!

უკვე იცით, რომ საქართველოს ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ვლადიმირ ვაისმა ამ 2 მატჩისათვის 25 ფეხბურთელი გამოიძახა, რომელთა შორის ერთადერთი დებიუტანტია - პოლონური "კორონას" 21 წლის შემტევი ვატო არველაძე.

ალბათ, არც იმის შეხსენება სჭირდება ვინმეს, ჩვენი ნაკრების დებიუტანტი მართლაცდა გამორჩეული საფეხბურთო დინასტიის გამგრძელებელი გახლავთ - ვატოს მამა, რევაზ არველაძე, საქართველოს ნაკრებში 1992-2000 წლებში გამოდიოდა, სახელოვან ბიძებზე, შოთასა და არჩილზე კი, ვფიქრობთ, საერთოდ ზედმეტია ლაპარაკი.

ჰოდა, პოლონური "კორონას" ნიჭიერ ქართველ შემტევს თუ ამ მოახლოებულ სანაკრებო მატჩებში მოედანზე ვიხილავთ, ეს იქნება დამოუკიდებელი ქართული ფეხბურთის ისტორიაში მეხუთე საოჯახო დინასტიის ფაქტი.

ანუ, კორღალიძეების, გურულების, ცხადაძებიისა და კაჭარავების სანაკრებო დინასტიას, დიდი ალბათობით, უახლოეს მომავალში მეხუთეც - არველაძეები უნდა შეემატონ! ეგ კი არა, მეხუთეს მეექვსეც შეიძლება მოჰყვეს...

რეზო არველაძე


ვატო არველაძე


ოთარ კორღალიძე, ლევან კორღალიძე

დამოუკიდებელი ქართული ფეხბურთის ისტორიაში სწორედ კორღალიძეების დინასტიის წარმომადგენლებს უკავშირდება ის შემთხვევა, როცა საქართველოს ნაკრებში მამასა და შვილს ჰქონდათ ნათამაშები.

ოთარ კორღალიძეს საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში მხოლოდ ერთი მატჩი აქვს ნათამაშები - 1990 წლის 27 მაისს, როცა თბილისში ლიტველებთან ფრედ (2:2) ვითამაშეთ.

არადა, ეს გამორჩეული ტექნიკის მქონე ნახევარმცველი იმ დროისთვის უკვე 30 წლის გახლდათ, თორემ თავის გოლეადორულ თვისებებს საქართველოს ნაკრებს მომავალშიც (როცა, უეფამ და ფიფამ გვაღიარა) მოახმარდა.

ისე კი, ოთარ კორღალიძის მიღწევა დღემდე ვერავინ გააუმჯობესა: 1991/92 წლების სეზონში, ლანჩხუთის "გურიას" მაისურით მოასპარეზე, საქართველოს ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი რომ გახდა 40 გოლით!

არა, ამაზე მეტი ერთი-ორს სხვასაც გაუტანია, მაგრამ საქართველოს ჩემპიონატების ისტორიაში ოთარ კორღალიძე დღემდე რჩება იმ უიშვიათეს ნახევარმცველად, ვინც ქვეყნის ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი გამხდარა.

...2004 წლის თებერვალი იდგა, როცა საქართველოს ნაკრები კვიპროსში გაემგზავრა ამხანაგური მატჩების ჩასატარებლად  და სწორედ იქ შედგა ოთარ კორღალიძის ვაჟის, ლევან კორღალიძის (ასევე ნახევარმცველის) სანაკრებო დებიუტი.

იმ პერიოდში ლევანი ლატვიური გრანდის, "სკონტოს" ერთ-ერთი ლიდერი გახლდათ და, აქედან გამომდინარე, მისი გამოძახება საქართველოს ნაკრებში არც არავის გაჰკვირვებია. თუმცა, უმცროსი კორღალიძის სანაკრებო კარიერა მხოლოდ კვიპროსში ჩატარებული 3 ამხანაგური მატჩით (რუმინეთთან, კვიპროსსა და სომხეთთან) შემოიფარგლა.

ლატვიის 5-გზის და მოლდოვის ჩემპიონმა ლევან კორღალიძემ საფეხბურთო კარიერა 2014 წელს დაასრულა და მას შემდეგ სამწვრთნელო ასპარეზზეა.

ოთარ კორღალიძე


ლევან კორღალიძე


გია გურული, სანდრო გურული

...სხვათა შორის, ოთარ კორღალიძის გარდა, საქართველოს ნაკრების ისტორიაში იმ პირველ მატჩში (ლიტველებთან) კიდევ სამმა ისეთმა ფეხბურთელმა მიიღო მონაწილეობა, რომელთა შვილებმაც მომავალში მოირგეს ჩვენი უპირველესი გუნდის მაისურა.

მოდი, ჯერ გია გურულზე ვთქვათ - საქართველოს პირველი ეროვნული ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირზე (ახლახან გარდაცვლილ მამუკა ფანცულაიასთან ერთად). ის იმითაც არის გამორჩეული რომ სწორედ მან გაიტანა საქართველოს ნაკრების ისტორიაში პირველი გოლი!

სამწუხაროდ, დღემდე ამოუხსნელ მიზეზთა გამო, გია გურულმა ძალიან ცოტა (4) მატჩი ჩაატარა საქართველოს ნაკრებში, არადა, ეს ცენტრფორვარდი იმ პერიოდში საფრანგეთის უმაღლეს ლიგაში გამოდიოდა და თავისი გუნდის, "ლე ავრის" საუკეთესო გოლეადორიც გახლდათ...

...2010 წლის 17 ნოემბერს, თემურ ქეცბაიას ხელმძღვანელობით მოასპარეზე საქართველოს ნაკრებმა ამხანაგური მატჩი ჩაატარა სტუმრად სლოვენიაში და 2:1 გაიმარჯვა. აღსანიშნავია, რომ პირველი ტაიმი მასპინძლებმა მოიგეს, თუმცა მერე მოვლენები სულ სხვა სცენარით განვითარდა: შეცვლაზე შესულმა სანდრო გურულმა (იმ დროს უკრაინულ "კარპატიში" რომ გამოდიოდა) ანგარიში გაათანაბრა, შემდეგ კი იმ დროისთვის 18 წლის ჯანო ანანიძემ სულაც გამარჯვების გოლი გაიტანა.

აღსანიშნავია, რომ ეს იყო ჯანოს პირველი სანაკრებო გოლი, ხოლო სანდრო გურულმა საქართველოს ნაკრებში თავის სადებიუტო მატჩშივე შეძლო თავის გამოჩენა. ამის შემდეგ, უმცროს გურულს კიდევ 5-ჯერ მოუწია საქართველოს ნაკრების მაისურის მორგება, ოღონდ, აქედან მხოლოდ ერთი იყო ოფიციალური - 2011 წლის მიწურულს, საბერძნეთთან.

რაც შეეხება საკლუბო კარიერას, "კარპატის" გარდა, სანდრო გურულს  სხვადასხვა დროს უთამაშია აზერბაიჯანსა და ბელარუსში, ხოლო საქართველოში - "დილაში", "ზესტაფონში", ბათუმის "დინამოსა" და "შუქურაში".

დღესდღეობით, 33 წლის სანდრო გურული საფრანგეთის ნაციონალ 3-ში მოასპარეზე "გრან სინტეში" აგრძელებს კარიერას.

გია გურული


სანდრო გურული


კახა ცხადაძე, ბაჩანა ცხადაძე

რიგითობის მიხედვით, მესამე სანაკრებო დინასტია ცხადაძეებისაა. კახა ცხადაძე სულაც ნაკრების პირველი კაპიტანი გახლდათ (ოფიციალურ მატჩებს ვგულისხმობთ) და ასე გრძელდებოდა 1998 წლამდე.

ისიც უნდა ვთქვათ, რომ ამ საოჯახო დინასტიების წარმომადგენელთა შორის (მამებში) ყველაზე მეტი სანაკრებო მატჩი (25) სწორედ კახა ცხადაძემ ჩაატარა, ვინც ერთ-ერთი პირველი ქართველი ლეგიონერი გახლდათ (რევაზ არველაძესა და გია გურულთან ერთად), ევროპის ტოპლიგებში რომ იასპარეზა 90-იანი წლების დასაწყისში...

ფრანკფურტის "აინტრახტისა" და "მანჩტესტერ სიტის" ყოფილ ფეხბურთელს სამწვრთნელო კარიერაც წარმატებული ჰქონდა და აქვს დღესაც: საქართველოშიც (თბილისის "დინამო", "სიონი"), აზერბაიჯანშიც (ბაქოს "ინტერი" და "სტანდარტი") და ყაზახეთშიც ("ქაირათი", "ორდაბასი").

ამას გარდა, 2015 წელს წვრთნიდა საქართველოს ეროვნულ ნაკრებსაც. აი, რაც შეეხება მის ვაჟს, ბაჩანა ცხადაძეს, საქართველოს ნაკრებში სადებიუტო მატჩი 2014 წლის 5 მარტს ჩაატარა, როცა ლიხტენშტაინთან ამხანაგურ შეხვედრაში შეცვლაზე შევიდა.

თემურ ქეცბაიას ხელმძღვანელობით, ცხადაძე-უმცროსმა კიდევ ერთ ამხანაგურ მატჩში (არაბთა გაერთიანებულ საემიროებთან) ითამაშა, მომდევნო წელს კი, 6-ჯერ მოირგო ჩვენი უპირველესი გუნდის მაისურა და აქედან, 2 - ოფიციალური (გიბრალტარსა და პოლონეთთან) იყო.

ანუ, ბაჩანა ცხადაძემ სულ 8 მატჩი ჩაატარა საქართველოს ნაკრებში, საკლუბო კარიერა კი, ფრანგულ "ბასტიაში" შარშან, დეკემბრის ბოლოს დაასრულა 31 წლის ასაკში. მანამდე ის ქართულ  ("ამერი", "ვიტ ჯორჯია", "სიონი", "გაგრა", ცხინვალის "სპარტაკი", "სამტრედია", "ლოკომოტივი", "ჩიხურა") და უცხოურ (აზერბაიჯანის "სიმურგი", ალბანეთის "ფლამურტარი") კლუბებში გამოდიოდა.

ყველაზე წარმატებული საკლუბო კარიერა  კი, ბაქოს "ინტერში" ჰქონდა, როცა 2011-15 წლებში ამ გუნდთან ერთად უამრავი ტიტულიც მოიგო და შედეგიანობის მშვენიერ მაჩვენებელსაც მიაღწია.

კახა ცხადაძე


ბაჩანა ცხადაძე


კახა კაჭარავა, ნიკა კაჭარავა

1990 წლის 27 მაისის ის მატჩი, ლიტველებთან რომ ჩავატარეთ, როგორც უკვე აღვნიშნეთ, 2:2 დასრულდა. არადა, პირველ ტაიმში გოლი არ გასულა, სამაგიეროდ, შესვენების შემდეგ, ლიტველები ორჯერ გვიგებდნენ ამ გუნდის მართლაც გამორჩეული ფეხბურთელების, არმინას ნარბეკოვასისა და ვირგილიუს ბალტუშნიკასის გოლებით, მაგრამ გივი ნოდიას ხელმძღვანელობით მოასპარეზე საქართველოს ნაკრებმა ორჯერვე შეძლო საპასუხო გოლის გატანა: ჯერ - გია გურულმა, შემდეგ კი - შეცვლაზე შესულმა კახა კაჭარავამ.

ეს უკანასკნელი იმ პერიოდში თბილისის "დინამოს" ("იბერიას") ერთ-ერთი წამყვანი ფეხბურთელი გახლდათ. მერე კი კარიერა უცხოეთში გააგრძელა და ყველგან (კვიპროსში, თურქეთსა და გერმანიაში) ავლენდა თავის გოლეადორულ თვისებებს.

აი, რაც შეეხება სანაკრებო კარიერას, ლიტველებთან იმ პირველი მატჩის გარდა, კახა კაჭარავას მხოლოდ ორჯერ უხმეს ჩვენს უპირველეს გუნდში: 1991 წელს, კვიპროსთან ამხანაგურ მატჩში და 1994 წელს ლატვიასთან ასევე ამხანაგურ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.

თუმცა, კახა კაჭარავა უკვე მეცამეტე წელია, რაც წარმატებულ სამწვრთნელო კარიერას აგრძელებს და დღესდღეობით ეროვნულ ლიგა 2-ში მოასპარეზე "სამტრედიას" მოძღვრავს - სწორედ იმ ქალაქის გუნდს, საიდანაც (1986-87 წლებში გაიცნო კიდეც ქართულმა საფეხბურთო სამყარომ ტანმაღალი და ათლეტური ცენტრფორვარდი.

თუმცა, სიმაღლეს რომ ვახსენებთ, მისი ვაჟიც არ უნდა დაგვავიწყდეს, პირიქით, განსაკუთრებულად უნდა გამოვყოთ - ნიკა კაჭარავას ხომ ორ მეტრამდე ბევრი არც არაფერი უკლია. თუმცა კაჭარავა-უმცროსი მხოლოდ ფიზიკური მონაცემით არ გამოირჩევა: საკლუბო დონეზე სადაც კი უთამაშია, ყველგან გუნდის ნომერ პირველ ცენტრფორვარდობაზე ჰქონია სამართლიანი პრეტენზია და ასეა, დღემდე.

ჰო, ჯერ იყო და  ცხინვალის "სპარტაკში" გაჰქონდა ერთიმეორეზე ეფექტური გოლები, შემდეგ  - კვიპროსულ "ეთნიკოსსა" თუ პოლონურ "კორონაში" და ასეა დღესაც - კვლავაც კვიპროსში, ოღონდ, "ანორთოსისში".

რაც შეეხება სანაკრებო კარიერას, საქართველოს ნაკრების მთავარ მწვრთნელად ვლადიმირ ვაისის მოსვლიდან დღემდე, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, ნიკა კაჭარავას მუდამ იძახებენ ჩვენს უპირველეს გუნდში.

დებიუტი კი 2016 წლის 29 მარტს ჰქონდა თბილისში გამართულ ამხანაგურ მატჩში ყაზახეთის ნაკრებთან. თანაც, ძალიან დიდი იყო იმის ალბათობაც, რომ მამის მსგავსად, ნიკა კაჭარავასაც თავისი სადებიუტო მატჩი გოლით აღენიშნა, მაგრამ... ხელსაყრელი მომენტით ვერ ისარგებლა.

დღემდე, ნიკა კაჭარავას საქართველოს ნაკრებში 16 მატჩი აქვს ჩატარებული. ამათგან, ჩვენი აზრით, ყველაზე გამორჩეული სერბეთთან დაპირისპირება იყო 2017 წლის 24 მარტს, როცა მატჩის დასაწყისში რთული მდგომარეობიდან შეძლო იმ შესარჩევ ციკლში ჩვენი ჯგუფის უპირობო ფავორიტის კარში გოლის გატანა...

კახა კაჭარავა


ნიკა კაჭარავა


2310
მკითხველის კომენტარები / 1 /
****
0
მართლა დავბერებილვარ, ცხადაძეს 31 წლის შვილი ყავს. როდის გავიდა ეს დროოოოოოოოოოოოოოოოოოო
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;