საქართველოს კალათბურთელთა ნაკრების 23 წლის მწვრთნელის საოცარი ისტორია

აქართველოს ნაკრებში 23 წლის მწვრთნელი მუშაობს - დავით როგავა.
იგი ამავე დროს სუპერლიგის წარმომადგენელი "ოლიმპის" მეორე მწვრთნელია.

გადავწყვიტეთ იგი ჩვენი გაზეთის მკითხველისთვის გაგვეცნო და მოგვესმინა მოსაზრებები როგორც "ოლიმპზე", ისე ნაკრებსა და საერთოდ, სამწვრთნელო საქმიანობაზე.

- კალათბურთი პატარაობიდან ისე მიყვარდა, ერთი დღეც არ წარმომედგინა მის გარეშე. ვარჯიში დიდუბის მანეჟში ნიკო დემეტრაშვილთან და ვაჟა ჭკუასელთან დავიწყე. შემდეგ გადავედი "ორბში".

ეს ის პერიოდი იყო, როცა კალათბურთს კარგად ეცნობი და თამაშსა თუ უამრავ ნიუანსს სწავლობ. განვითარებაში ძალიან დამეხმარნენ ვასილ ბერეკაშვილი, ნინო ყიფშიძე და ზვიად დიდბარიძე.

მათთან გატარებული დრო ჩემთვის დიდი სკოლა იყო და მათი ნასწავლი ზოგი რამ ახლაც მადგება სამწვრთნელო საქმიანობაში.

- გარკვეული პერიოდი ამერიკაში გაატარე...

- ვიდრე ამაზე ვიტყოდე, მინდა აღვნიშნო ნიკო ჩერქეზიშვილის დამსახურება. მანაც, როგორც მწვრთნელმა, ბევრი რამ მასწავლა. რაც შეეხება ამერიკას, საინტერესო სიტუაციაში აღმოვჩნდი:

ჩემმა ძმამ რეზომ მიიღო დაფინანსება ამერიკის კოლეჯში, თუმცა "სოხუმში" იყო აინარს ბაგაცკისთან და საქართველო ვერ დატოვა. მის მაგივრად მე აღმოვჩნდი ამერიკაში.

იოლი არ იყო, მით უმეტეს, რომ მხრის ტრავმა მივიღე, ან ოპერაცია უნდა გამეკეთებინა, ან კარიერა დამესრულებინა. გადავწყვიტე, სამწვრთნელო საქმიანობას შევდგომოდი. ჩემთვის ვაგროვებდი ვიდეოებს და ვაწარმოებდი სკაუტინგს.

- რომელიმე გუნდისთვის?

- ჯერ მხოლოდ ჩემი ინტერესისთვის, შემდეგ "ოლიმპის" ხელმძღვანელმა მიხეილ აბულაძემ შემომთავაზა თანამშრომლობა, რისთვისაც მას დიდი მადლობა უნდა ვუთხრა. ასე მოვხვდი "ოლიმპში".

ვმუშაობდი გამოცდილ მწვრთნელ გია კაზანჯიანთან, რომლისგანაც ბევრი რამ ვისწავლე. შემდეგ გუნდში მოვიდა უკრაინელი სპეციალისტი ლეონიდ ივატინი. ისიც მაღალი დონის სპეციალისტია.

ლეონიდს, ისევე როგორც ყველა სხვა მწვრთნელს, კალათბურთზე თავისი შეხედულებები აქვს და ძალიან მეხმარება პროფესიულ ზრდაში.

- იგი უკრაინის ნაკრების სამწვრთნელო შტაბში იყო, როდესაც ევრობასკეტზე უკრაინელებთან დავმარცხდით. კონკრეტულად თუ ჩამოუთვლია მიზეზები, რატომაც გვაჯობეს?

- ამ თემაზე ბევრი გვილაპარაკია, ბევრი საინტერესოც მითხრა, მაგრამ დღეს ნამდვილად არაკორექტული იქნება მისი ნათქვამის გასაჯაროება.

- "ოლიმპმა" სეზონი კარგად დაიწყო, თუმცა ტემპი ვერ შეინარჩუნა. რას უნდა ველოდეთ მისგან ამ სეზონში?

- კარგი შემადგენლობა გვყავს და უმაღლეს მიზანს ვისახავთ. ჩემპიონობისთვის ვიბრძვით. უახლოეს მატჩებში კი კონკრეტული მიზანი გვაქვს - "კაკტუსთან", "სოხუმთან" და "მგზავრებთან" გამარჯვება.

თუმცა ისიც უნდა ითქვას, რომ ტრავმების გამო რამდენიმე წამყვანი კალათბურთელი გვაკლია. მათ დაბრუნებას თებერვლის ბოლოდან ველით...

- 23 წლისა საქართველოს ნაკრების სამწვრთნელო შტაბში მოხვდი. რამდენად მოულოდნელი იყო?

- სიმართლე ვთქვა, ფედერაციაში რომ მივდიოდი, ასეთ წინადადებას არ ველოდი. შევხვდი მთავარ მწვრთნელ ილიას ზუროსს. ბევრი ვისაუბრეთ. უამრავი შეკითხვა იყო. ბედნიერი ვარ, რომ ეროვნულში მუშაობის შესაძლებლობა მომეცა. დიდი გამოცდილებაა.

ნაკრებსა და კლუბში მუშაობა სხვადასხვა სპეციფიკაა. ნოემბრის მატჩებში ორი ევროლიგელი, თორნიკე შენგელია და გიორგი შერმადინი გვაკლდა. ასევე არ გვყავდა ტრავმირებულები გიორგი ცინცაძე, ბექა ბურჯანაძე და დუდა სანაძე.

ისინი რომ დაბრუნდებიან, გაცილებით ძლიერი ნაკრები გვეყოლება. მით უმეტეს, რომ ნოემბრის მატჩებში გამოჩნდა - კარგი შემადგენლობა გვყავს და ევროლიგის მოთამაშეების დაბრუნების შემდეგ ძლიერი სათადარიგოთა სკამიც გვეყოლება.

- მახსენდება იგორ კოკოშკოვის კარიერა. მწვრთნელობა 24 წლისამ დაიწყო. მიკითხავს კიდეც - რამდენად იოლია ახალგაზრდა მწვრთნელისთვის თავისზე უფროსი კალათბურთელების დამოძღვრა...

- მთავარია, საქმისადმი სწორი მიდგომა. როდესაც მოთამაშე ხედავს, მწვრთნელს სათანადო ცოდნა აქვს, პატივისცემა ემატება. მწვრთნელი კალათბურთელს შენიშვნას რომ მისცემს, საპასუხოდ გაჩენილ ყველა შეკითხვაზე პასუხი უნდა ჰქონდეს.

სხვათა შორის, მხოლოდ მოთამაშე როდი სწავლობს მწვრთნელისგან. მწვრთნელიც სწავლობს კალათბურთელისგან.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
5345
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;