საქართველოს ნაკრები: გორი და ქუთაისი, კვიპროსი და ბელარუსი

საქართველოს ეროვნული ნაკრები ნოემბერში ორ ამხანაგურ შეხვედრას გამართავს. უეფას ერთა ლიგის მოსამზადებელი ეტაპის ფარგლებში, 10 ნოემბერს ქვეყნის უმთავრესი გუნდი კვიპროსს გორის თენგიზ ბურჯანაძის სტადიონზე უმასპინძლებს, ხოლო 13 ნოემბერს ქუთაისის "რამაზ შენგელიაზე" ბელარუსს დაუპირისპირდებიან.

შეგახსენებთ, რომ საქართველოს ნაკრები ერთა ლიგის გათამაშებაში 2018 წლის სექტემბრიდან ჩაერთვება...

ახლა ორიოდე სიტყვა ჩვენს მომავალ მოწინააღმდეგეებზე ვთქვათ. კვიპროსის ნაკრებს ებრაელი სპეციალისტი რან ბენ შიმონი თავკაცობს. კუნძულელებმა ნორმალურად ითამაშეს მსოფლიოს ჩემპიონატის შესარჩევ ციკლში. მართალია, მათ ბოლოსწინა ადგილი დაიკავეს ჯგუფში, მაგრამ ყველა თამაშში ბოლომდე იბრძოლეს, საშინაო შეხვედრაში კი ბოსნიის ძლევა მოახერხეს.

ბელარუსმა შესარჩევი ციკლი ჩააგდო, თუმცა ამ ნაკრებთან გაჯიბრება სასარგებლო უნდა იყოს ჩვენი ეროვნული გუნდისთვის. თუნდაც, ჰოლანდიასა და საფრანგეთთან შეხვედრებში ბელარუსებმა დიდი ბრძოლა გამართეს. ის დაახლოებით ჩვენი დონის ნაკრებია, რომელიც თითქმის არავისთვისაა იოლი ლუკმა.

ამ ნაკრებს საქართველო ბოლოს მსოფლიოს 2014 წლის ჩემიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე შეხვდა. თბილისური მატჩი (2012 წლის 7 სექტემბერი) იყო ამ შესარჩევის პირველი დაპირისპირება, რომელიც თბილისში თემურ ქეცბაიას გუნდის გამარჯვებით, 1:0 დასრულდა. ერთადერთი გოლი (თანაც - რა გოლი!) თორნიკე ოქრიაშვილმა გაიტანა. ერთი თვის შემდეგ მინსკში იმავე ბელარუსთან 0:2 დავმარცხდით.

უფრო ადრე ვეთამაშეთ კვიპროსს. ეს იყო 2008 წლის 11 ოქტომბერი (2010 მუნდიალის საკვალიფიკაციო ეტაპი), როცა საქართველოს ნაკრებს ექტორ კუპერი ედგა სათავეში. თბილისში 1:1 ვითამაშეთ. პირველ ტაიმში გიორგი ლომაიამ 11-მეტრიანი მოიგერია. 66-ე წუთზე მდევრის როლში აღმოვჩნდით, შვიდ წუთში კი ანგარიში ლევან კობიაშვილმა გაათანაბრა. იმავე შესარჩევში, 2009 წლის 28 მარტს, ლარნაკაში კუნძულელებთან 1:2 წავაგეთ.

ახლა ზოგადად ამ ორი ამხანაგური მატჩის მნიშვნელობაზე. ცხადია, ეს შეხვედრები ერთა ლიგის გათამაშებისთვის საქართველოს ნაკრების უკეთ მომზადებას ემსახურება. აქედან გამომდინარე, აუცილებელი იყო ძალების მოსინჯვა ისეთი დონის მეტოქეებთან, როგორსაც ახალ ტურნირში გადავეყრებით.

მეორე მომენტი. საქართველოს ნაკრები კვიპროსთანაც და ბელარუსთანაც შინ ითამაშებს. ჩემი აზრით, ეს ძალიან კარგია. უკვე ვნახეთ, რომ თუნდაც ჩვენზე სუსტ ნაკრებებთან საშინაო მატჩებში ხშირად გვექმნებოდა დომინაციის პრობლემა.

საშინაო ამხანაგური მატჩები საქართველოს ნაკრების მწვრთნელისთვის (დიდი ალბათობით, ის კვლავ ვლადიმირ ვაისი იქნება) იდეალური საშუალებაა იმისთვის, რომ უფრო მეტად დახვეწოს "პირველ ნომრად" თამაში - თუნდაც იმ პირობებში, რომელშიც ამჟამად ვართ.

ასპროცენტიანი ალბათობით შეიძლება ითქვას, რომ უახლოეს ორ ამხანაგურ შეხვედრაში კვლავ არ გვეყოლებიან თორნიკე ოქრიაშვილი და ჯანო ანანიძე, ხოლო ამ დროისთვის ლევან მჭედლიძის გამოჯანმრთელებას დიდი კითხვის ნიშანი უზის.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორი. საქართველოს ნაკრები კვიპროსსა და ბელარუსს რეგიონებში უმასპინძლებს. ვერავინ იტყვის, რომ თბილისურ შეხვედრებში ჩვენი ქვეყნის პირველ გუნდს მხარდაჭერა აკლია, მაგრამ არის მეორე მხარეც - საქართველოს ნაკრები, თავისი სტატუსიდან გამომდინარე, მთელი ქვეყნის გუნდია და უპრიანია, ის საქმეში იმ გულშემატკივარმაც ნახოს, რომელიც რეგიონებში ცხოვრობს.

ერთ რამეში ბოლომდე ვარ დარწმუნებული - გორშიც და ქუთაისშიც მატჩები სავსე ტრიბუნების თანხლებით ჩაივლის და ეს მოვლენა ამ ქალაქების ცხოვრებაში ნამდვილ ზეიმად იქცევა, მიუხედავად ამ თამაშების სტატუსისა.

თავის მხრივ, ეს ორი ამხანაგური მატჩი საქართველოს ნაკრების მწვრთნელისთვის იდეალური საშუალება იქნება იმისთვის, რომ საქმეში ნახოს ახალი ფეხბურთელები. გასაგებია, რომ ვლადიმირ ვაისი, ზოგადად, ერიდება ოფიციალურ შეხვედრებში დიდ ექსპერიმენტებს. ჩვენი დღევანდელი რესურსიდან გამომდინარე, საკადრო რევოლუციას არც ამ ორ მატჩში ველით, მაგრამ რამდენიმე საინტერესო ფეხბურთელის გამოცდა მწვრთნელს ამ თამაშებშიც შეუძლია.

მოკლედ, ეს ორი სპარინგი ძალიან სასარგებლო მატჩებად მოჩანს საქართველოს ნაკრებისთვის და ახლა მთავარია, ისინი ეფექტურად გამოვიყენოთ.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"

1893
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები