სახიფათო ტენდენცია. დინამო ახალ სეზონს კვლავ ახალი შემადგენლობით შეხვდება

საქართველოს ყველაზე ტიტულოვანი კლუბი ახალ სეზონს კვლავ ახალი შემადგენლობით შეხვდება. როგორც ჩანს, თბილისის "დინამოს" მწვრთნელ კახა კაჭარავას კიდევ ერთხელ მოუწევს ახალი გუნდის აშენება...

ჯერ მხოლოდ  მიდიან...

სეზონის დასრულების შემდეგ ადვილი სავარაუდო იყო, რომ "დინამო" რამდენიმე ფეხბურთელს შეელეოდა, მაგრამ ვერ წარმოვიდგენდით, რომ მიგრაცია ასეთი მასშტაბური იქნებოდა. გუნდი დატოვეს მეკარეებმა - ნუკრი რევიშვილმა და სერგეი ლიტოვჩენკომ.

ასევე, ლევან გეგეჭკორმა, ბექა მიქელთაძემ, მოჰამედ ალიუმ, ბოგდან მიშჩენკომ... ამბობენ, რომ გადაწყვეტილია გუნდიდან ვეტერანი მცველის, ლაშა სალუქვაძის წასვლის საკითხიც და ეს უახლოეს დღეებში გაცხადდება.

რა თქმა უნდა, დამაფიქრებელი ტენდენციაა, როცა ფეხბურთელს ჯერაც არ უპოვია ახალი გუნდი და უკვე მზადაა, "დინამო" დატოვოს.

ვინც უნდა  მოვიდეს...

ვინც უნდა მოვიდეს "დინამოში", ვინც უნდა შეავსოს გუნდის რიგები, კახა კაჭარავასა და მის სამწვრთნელო შტაბს მაინც დიდი მოცულობის სამუშაოს ჩატარება მოუწევს. ამბობენ, "დინამო" საქართველოს ჩემპიონატში მოთამაშე გამორჩეულ ფეხბურთელებს დაიმატებსო. ეს კარგი და გასაგებია, მაგრამ მეორე მხრივ, გუნდის შემადგენლობა ლამის კარდინალურად იცვლება ყოველ ექვს თვეში.

უკვე ასახელებენ იმ მოთამაშეებს, რომლებიც, შეიძლება, "დინამოში" მივიდნენ. ისმის ირაკლი სიხარულიძის, რომან ჩაჩუასა და სხვათა გვარ-სახელები. რა თქმა უნდა, გაძლიერება იქნება. ამის გარეშე უბრალოდ წარმოუდგენელია, მაგრამ რაც უნდა კარგი იყოს სატრანსფერო კამპანია, მუდმივი "მშენებლობით" საევროპედ კონკურენტუნარიანი გუნდის ჩამოყალიბება ნამდვილად გაჭირდება.

ძალიან კარგად გვესმის კლუბის ხელმძღვანელობის მიერ არჩეული გეზის. ახალგაზრდა ფეხბურთელების დაწინაურება საშური საქმეა. თანამედროვე პირობებში ისიც ცხადია, რომ ფეხბურთელების ექსპორტი ქართული კლუბებისთვის ნორმალურად არსებობის ლამის ერთადერთი გზაა, მაგრამ "დინამოს" ქომაგი უფრო მეტ სტაბილურობას ისურვებდა და ამაში, ალბათ, კლუბის ხელმძღვანელობაც დაგვეთანხმება.

ნებისმიერი მწვრთნელისთვის, რა დონისა და კვალიფიკაციისაც უნდა იყოს ის, ძნელია მოკლე დროში რამდენიმე ახალი ფორმაციის გუნდის ჩამოყალიბება. ცხადია, არც კაჭარავაა გამონაკლისი, თუმცა გასათვალისწინებელია ისიც, რომ მას ამის დიდი გამოცდილება აქვს. სადაც კი უმუშავია, კაჭარავას ყველგან წელიწადში ლამის ორჯერ უწევდა ახალი გუნდის აშენება...

ვისი გზით  მივდივართ?

არ ვიცი, დამეთანხმება თუ არა თბილისური კლუბის ხელმძღვანელობა, მაგრამ ჩემი აზრით, "დინამოს" გეზის ცვლილება მოხდა როგორც ადგილობრივი რეალობის, ისე ევროპული საკლუბო ფეხბურთის გამოცდილების გათვალისწინებით.

იმ გეზს, რომელსაც დღეს პრიორიტეტს ანიჭებს "დინამო", უკვე დიდი ხანია მისდევს თბილისური კლუბის სეხნია ზაგრებიდან, რომელიც ამ გზას უკვე კარგა ხანია, წარმატებით გადის.

ხორვატიის ნაკრების შემადგენლობა დღეს ერთ-ერთი ყველაზე ვარსკვლავურია მთელ მსოფლიოში. ევროპის ტოპკლუბებში მოთამაშე ხორვატების უმრავლესობას ახლა სწორედ ზაგრების "დინამოს" აღზრდილები წარმოადგენენ, ან თუ არა, მათ სხვადასხვა პერიოდში უთამაშიათ ხორვატული ფეხბურთის გრანდის შემადგენლობაში.

ლუკა მოდრიჩი, მარიო მანჯუკიჩი და სხვები მას შემდეგ წავიდნენ უცხოეთში, როცა რაღაც დონეზე მაინც გამოადგნენ თავიანთ კლუბს. შემთხვევითი არაა, რომ ზეწარმატებული სატრანსფერო პოლიტიკის მიუხედავად, ზაგრების "დინამო" სტაბილურად თამაშობს ევროთასებზე. ყოველ შემთხვევაში, თუ ციდან ვარსკვლავებს არ წყვეტს, ისეთ შედეგებს მაინც აჩვენებს, რომელიც ნებისმიერი ქართველი ქომაგისთვის სანატრელია.

ამას რომ ვწერთ, სულაც არ გვავიწყდება, რომ ორ "დინამოს" შორის ფინანსური თვალსაზრისით დიდი სხვაობაა ზაგრებელთა სასარგებლოდ, მაგრამ თუ თბილისური კლუბის ხელმძღვანელობას სურს, აისრულოს მიზანი, ადრე თუ გვიან უნდა შეძლოს და...

...შეინარჩუნოს  შემადგენლობა!

არაერთხელ მოგვისმენია, რომ "დინამოს" მიზანი ევროასპარეზზე წარმატებით თამაშია. ამის გაკეთება კი, თუ ორი წლით მაინც არ მოხერხდა შემადგენლობის შენარჩუნება, პრაქტიკულად შეუძლებელია.

ახალგაზრდა ფეხბურთელებით დაკომპლექტებულ და ლეგიონერებით წერტილოვნად გაძლიერებულ "დინამოს" მართლაც შეუძლია, ევროთასებზე, რაღაც დონეზე, წარმატებით იასპარეზოს, მაგრამ თუ ყოველ ექვს თვეში შემადგენლობა შეიცვლება, ასე არაფერი გამოვა.

ძალიან კარგად გვესმის კლუბის ხელმძღვანელობის, რომელიც დიდ პრობლემებს აწყდება ამ კუთხით. როცა ფეხბურთელს ზოგადად აღარ უნდა საქართველოში თამაში, რას იზამ, ის უნდა გაუშვა. ან სანამ აქამდე მივა საქმე, რაღაცით ძალიან უნდა დააინტერესო...

ზოგადად ჩვენი უბედურებაა, რომ საქართველოს ჩემპიონატი ასეთი დაბალი დონის ტურნირია. მეორეც, საზღვარგარეთის საშუალოზე საშუალო გუნდში ჩვენზე ბევრად მეტია ხელფასი.

ამიტომ, აქ რჩება სამი ვარიანტი:

1) მოიყვანო ლეგიონერები და გახდე "თავკომბალა", უპირობო ფავორიტი საქართველოს ჩემპიონატში. ვთქვათ, ეს საშუალებას მოგცემს, ითამაშო ევროთასების ჯგუფურ ეტაპზე და ასეთი გუნდები არიან აღმოსავლეთ ევროპაშიც.

მაგალითად, "შერიფი", "ლუდოგორეცი", იგივე ზაგრების "დინამო"... შევთანხმდეთ, რომ ამ ეტაპზე თბილისის "დინამოს" ან არ აქვს ამის საშუალება, ან შეგნებულად ამბობს უარს ამ გზაზე.

2) საკუთარ აღზრდილებზე დაყრდნობით, ლეგიონერებით წერტილოვნად გაძლიერებული გუნდით სცადოს "დინამომ" წარმატების მიღწევა ევროთასებზე. ვფიქრობთ, ეს ყველაზე უფრო მისაღები გზაა, ეგ არის, ეს გზა რომ ბოლომდე გაიარო, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში სტაბილური შემადგენლობა უნდა გყავდეს.

3) არიან კლუბები, რომლებიც მხოლოდ ფეხბურთელების ექსპორტზე არიან ორიენტირებულნი. ყველა გუნდს თავისი გზა და ცხოვრების წესი აქვს. ეს "დინამოა" და, რა თქმა უნდა, მხოლოდ ფეხბურთელების ექსპორტით ვერ დაკავდება.

ყველაფერს  თავისი დრო აქვს...

სამწუხარო რეალობის წინაშე ვდგავართ: დღეს საქართველოდან ყველა გარბის, მათ შორის - პირტიტველა ბიჭებიც. როცა დრო მოვა, წამსვლელი უნდა წავიდეს. ვიცი ისიც, რომ "დინამო" არავის აკავებს ძალით, მაგრამ ცხოვრებაში ყველაფერს აქვს თავისი დრო.

მე მაინც მეჩვენება, რომ ეს ბიჭები ნაადრევად მიიწევენ საზღვარგარეთ. განა, უკეთესი არ იქნებოდა, თუნდაც გიორგი ჩაკვეტაძეს ერთი ევროსეზონი მაინც ეთამაშა "დინამოში" და ამის შემდეგ ეფიქრა საზღვარგარეთ წასვლაზე?

როგორც წესი, სოლიდური კლუბების ინტერესი მას შემდეგ იზრდება ახალგაზრდა ფეხბურთელის მიმართ, რაც ისინი ევროთასებზე გამოიჩენენ ხოლმე თავს. პირდაპირ საქართველოს ჩემპიონატიდან კი პრაქტიკულად შეუძლებელია ისეთ კლუბში წასვლა, როგორზეც ვოცნებობთ...

რატომ გარბიან?

ასევე ყველაფერს აქვს თავისი ლოგიკური ახსნა. რატომ გარბიან ზოგადად ფეხბურთელები საქართველოდან? მკითხველს მოვატყუებთ, ამ ყველაფრის ახსნა ფინანსებიდან რომ არ დავიწყოთ. რა თქმა უნდა, ფეხბურთელი მიდის იქ, სადაც მეტს უხდიან.

მისი კარიერა სულ რაღაც 10-12 წლის განმავლობაში გრძელდება. ამ დროის განმავლობაში მან უნდა მოახერხოს იმხელა კაპიტალის დაგროვება, რომელიც მთელი ცხოვრების განმავლობაში უზრუნველყოფს.

ძალიან ადვილია, ამის გამო გაკიცხო ფეხბურთელი, მაგრამ ჩვენ ადამიანები ვართ. და მაინც, ხომ არ ჯობია, ცოტა მოვითმინოთ. ვთქვათ, დღეს ერთი ნაბიჯი გადავდგათ უკან იმისთვის, რომ ხვალ ორი გადავდგათ წინ?

ფაქტია, ბევრს არევია საფეხბურთო გზა არასწორად გადადგმული ნაბიჯის გამო და თუ ეს ტენდენცია გაგრძელდა, კიდევ ბევრს აერევა.
საქმე მხოლოდ ფულში არ არის. საქართველოდან ფეხბურთელი გარბის ცუდი ინფრასტრუქტურისა (ამ მხრივ "დინამოს" არაფერი დაეწუნება) და ჩემპიონატის დაბალი დონის გამოც.

როცა ფეხბურთელი ხვდება, რომ საქართველოს ჩემპიონატში ვერ მოუმატებს, წასვლის გარდა მას სხვა გამოსავალი აღარ რჩება...

გამოსავალი

შევთანხმდეთ, რომ არც ცხოვრებაში და არც ფეხბურთში არ არსებობს გამოუვალი სიტუაცია. გამოსავალი არსებობს აქედანაც და, თანაც, საკმაოდ მარტივი. სათქმელად ადვილია, ისე კი... საქართველოში უნდა იყოს მინიმუმ ოთხი-ხუთი წელგამართული, ფინანსურად ძლიერი კლუბი.

არცთუ შორეულ წარსულში ორი ჩვენებური გუნდი, "დინამო" და "ზესტაფონი" ასპარეზობდა ერთდროულად ევროპალიგის პლეი ოფში. ეს, რა თქმა უნდა, არ იყო ჩვენი ოცნების ზღვარი, მაგრამ ამას უნდა მოჰყოლოდა პროგრესი. არადა, პირიქით მოხდა - აშკარა რეგრესის გზას დავადექით და ეს პროცესი უნდა შეჩერდეს!..

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2041
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები