ტოკიო? რატომაც არა! დანაკარგს წლეულს ავინაზღაურებ... - ინტერვიუ ლიკა ჯიჯეიშვილთან

ამას წინათ ბუდაპეშტში ახალგაზრდა მოხმალავეთა მსოფლიოს თასი გათამაშდა. გოგონებში შესანიშნავად იფარიკავა საქართველოს სპორტის უნივერსიტეტის მეორეკურსელმა, უფროსებში საქართველოს ოთხგზის ჩემპიონმა, 19 წლის ლიკა ჯიჯეიშვილმა, რომელმაც საბოლოოდ მე-6 ადგილი დაიკავა.

უნგრეთიდან დაბრუნების შემდეგ ქართველ მოხმალავეს გავესაუბრეთ.

- მსოფლიოს თასის გათამაშებაში სხვადასხვა ქვეყნის 156 წარმომადგენელი მონაწილეობდა. კარგად ვიყავი მომზადებული და ჯგუფში ექვსიდან ხუთ მოხმალავეს ვძლიე. არაობიექტური მსაჯობა რომ არა, იმ შეხვედრასაც არ წავაგებდი და პლეი ოიფშიც უკეთესი პოზიცია მექნებოდა.

- თუმცა ურიგოდ არც იქ გიფარიკავია.

- პლეი ოფში პირველი წრიდანვე ჩავები: ჯერ ავსტრიელ გუტშის ვძლიე, მერე  რუმინელ მატეს, 1/16 ფინალში უკრაინელი ბონდარი ჩამოვიშორე გზიდან. ყველაზე რთული ორთაბრძოლა მერვედფინალში ფრანგი კოლინ სუზანთან მქონდა. შეხვედრას 14:11-ს ვიგებდი, მაგრამ ფრანგმა შეძლო წონასწორობის აღდგენა, თუმცა ბოლო შეტევა მაინც ჩემი გამოდგა და 15:14 გავიმარჯვე. არადა, იგი ახალგაზრდებს შორის გუნდურში ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორია. გულდასაწყვეტი იყო მეოთხედფინალში გერმანელ ლიზა გეტესთან წაგება, რადგან ამ მარცხით მედალი დავკარგე და მე-6 ადგილს დავჯერდი. ლიზასთვის სხვა დროს არაერთხელ მომიგია.

- ლიკა, ფარიკაობა რატომ აირჩიე?

- არ ვიცი, ასე მოხდა. თავიდან ოთხი წელიწადი რაპირაში თეონა ნიშნიანიძესთან ვვარჯიშობდი. თანატოლებში არაერთხელ ვიყავი საქართველოს პრიზიორი. წარმატებებმა მას შემდეგ იმატა, რაც ხმალში გადავინაცვლე და მერაბ ბაზაძესთან დავიწყე მეცადინეობა 2014 წელს. მალევე ზესტაფონში საქართველოს ჩემპიონი გავხდი უფროსებში. იმავე წელს კადეტთა ევროპაზე 16 საუკეთესოში დავიბევე ადგილი. მერე 23-წლამდელებშიც მსგავს შედეგს მივაღწიე.

- და მაინც, ყველაზე წარმატებული შენთვის შარშანდელი სეზონი იყო.

- გეთანხმებით. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი უფროსების გრან პრი იყო, რომელსაც მოსკოვმა უმასპინძლა. ძალიან ძლიერ მოხმალავეებს ვაჯობე, თანაც 5-10 წლით უფროსებს, მათ შორის ჯგუფში რუს მსოფლიოს ჩემპიონ სოფია პოზდნიაკოვას. საბოლოოდ 16 საუკეთესოში მოვხვდი და საკუთარი ძალებიც ვირწმუნე.

მერე იყო ერევანში 23-წლამდელთა ევროპის ჩემპიონატი, რომელმაც ყველაზე მეტად დამწყვიტა გული: მედალი უნდა ამეღო, მე კი მეექვსე ადგილზე გავედი: ჯგუფში ექვსივე შეხვედრა მოვიგე. პლეი ოფის პირველ წრეში თანაგუნდელ მარიამ აფციაურს ვაჯობე, მერე ფრანგი პალოტი დავამარცხე, ნახევარფინალში შესასვლელი ორთაბრძოლა კი თურქეთის სახელით მოასპარეზე 23 წლის უკრაინელ ირინა შჩუკლასთან დავთმე და მე-6 ადგილზე გავედი. არადა, ეს შეხვედრა უნდა მომეგო... არა უშავს, დანაკარგს წლეულს ავინაზღაურებ, რადგან წინ მნიშვნელოვანი შეჯიბრებები მელის.

- კერპი თუ გყავს?

- საქართველოში იმდენი სახელოვანი და ტიტულოვანი მოფარიკავე გვყავს, რომ კერპის ძებნა უცხოეთში არ მოგიხდება. მე განსაკუთრებით ჩემს მწვრთნელს ბატონ მერაბ ბაზაძეს ვცემ დიდ პატივს. ნახეთ, მისი ხელმძღვანელობით ჩვენმა მოხმალავე ბიჭებმა როგორ შედეგებს მიაღწიეს. დარწმუნებული ვარ, გოგონებიც მალე გავახარებთ ქომაგებს.

- რაზე ოცნებობ?

- როგორც ყველა - მნიშვნელოვან შეჯიბრებებში გამარჯვებაზე.

- ტოკიოს თამაშები?

- მართალია, ჯერ სათანადო გამოცდილება არ მაქვს, მაგრამ - რატომაც არა! ოცნებას კაცი არ მოუკლას. თუმცა, დარწმუნებული ვარ, მერაბ ბაზაძის ხელმძღვანელობით უმაღლეს მიზანს აუცილებლად მივაღწევ!

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
801
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;