უეფას და ძია გრიშას გაუმარჯოს! [ჩანახატი]

საქართველოში ახლა შემოდგომა ყვავის. ჩვენს ორღობეებში თავისუფლად დანავარდობს ბახუსი. მაჭარი ბლომად ისმება და რა ქართველები ვიქნებით, თუნდაც ძველ ღვინოზე რომ ვთქვათ უარი?!

ან სადღეგრძელოებს რა გამოგვილევს?! ჰოდა, მოდი, თამადობას მივითვისებ და უეფას სადღეგრძელოს ვიტყვი. რომ არა ეს სუპერდემოკრატიულად ქცეული ორგანო, ჩვენი დიდი სიხარულიც არ იქნებოდა. არადა, ეს დიდი სიხარული, მართალია ჯერ მხოლოდ სანახევროდ, მაგრამ აუცილებლად იქნება. თუ დღეს საღამოს არა, მერე მაინც, მაგრამ ჩვენ დღესვე გვინდა, რაკი მოლოდინის წლებმა ისე დაგვღალა, რამდენიმე კვირაც კი აღარ გვინდა მოთმენა...

ამ ამბავს კარგად რომ ჩაუღრმავდე, საამაყო თითქოს ბევრი არაფერია. ყაზახეთს, ლატვიასა და ანდორას ისედაც უნდა ვუგებდეთ, მაგრამ რა კარგი ყოფილა პირველობა, პირველობა თუნდაც "ჯუჯებში"!

საქართველო-ანდორა 3:0. რამაც გაგვახარა და რამაც დაგვაფიქრა... [VIDEO+PHOTO]

მე არასოდეს მინახავს საქართველოს ნაკრები ცხრილის თავში. არის ხალხი, ვინც მოესწრო თბილისის "დინამოს" ორ ჩემპიონობას, თასებს და თასის მფლობელთა თასს, მაგრამ ეს დრო იმ ღვაწლმოსილ ხალხსაც დაავიწყდა.

ალბათ კი არა, დაავიწყდა. ერთი მეზობელი მყავს, ფეხბურთში ყველაფრის მნახველი. როგორც თვითონ ამბობს, საქართველოს ნაკრების თამაშებზე სიარული დიდი ენთუზიაზმით დაიწყო, მაგრამ მერე გაჩერდა. "გაჩერდა" - მისი სიტყვებით იმიტომ, რომ დიდ გამარჯვებებს შეჩვეულს მოსწყინდა ბევრი მარცხი. კიდევ იმიტომაც, რომ, მისივე თქმით, საქართველოს ნაკრების თამაშში იყო ძალიან ცოტა ფეხბურთი...

ახლა ძია გრიშას ვეღარ ვაკავებთ. ყაზახეთში მოგების მერე საქართველოს ნაკრების თამაშს აღარ აკლდება. ის აღარ წუწუნებს მცირე პენსიაზე, მისი წამლების ფასზე, შვილებსა და შვილიშვილებზე, რომლებიც მასთან მხოლოდ დღესასწაულებზე ჩადიან.

მას ცხოვრების ხალისი დაუბრუნდა. თავადაც იტყვის ხოლმე - კაცი ფეხბურთმა მომკლა და ფეხბურთმა გამაცოცხლაო. დღე რომ თენდება, მიხარია, ჩვენი ბიჭები ევროპის ჩემპიონატს უახლოვდებიან, იქ თუ გავედით, ყველაფერს გავყიდი და მაინც წავალო. ასაკში კია, უკვე ჭარმაგიც აღარ ეთქმის, მაგრამ რომ ვუყურებ, უეჭველად შემსრულებელია.

მგონი, დღეს ჯგუფს ოფიციალურად მოვიგებთ. ამით მხოლოდ ნახევარი საქმე კეთდება, მაგრამ რატომღაც მგონია, რომ მეორე ნახევარიც გაკეთდება. კოსოვოს, მაკედონიას, ლუქსემბურგს და ბელარუსს დიდ პატივს ვცემ, მაგრამ არა მგონია, მათ მრავლად ჰყავდეთ "ძია გრიშები". არსად არ და ვერ იქნება იმხელა საერთო-სახალხო სიხარული ევროპის ჩემპიონატზე გასვლის შემთხვევაში, როგორც - საქართველოში.

ეს ჩვენი კოზირია. მიდით ბიჭებო, ნუ აწყენინებთ ძია გრიშას! ჩვენ კი უეფასთან ერთად ისიც დავლოცოთ - ფეხბურთი საქართველოში კვლავ რჩება საერთო-სახალხო თამაშად და უფრო მეტადაც!

2099
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;