უშანგი ჭეიშვილი: ქართველები საფრანგეთში ერთი დიდი ოჯახი ვართ

საფრანგეთის ელიტური დივიზიონის „მონპელიემ“ გუნდის ერთ-ერთ ქართველ ლეგიონერთან, 22 წლის უშანგი ჭეიშვილთან ინტერვიუ ოფიციალურ საიტზე გამოაქვეყნა. შეგახსენებთ, რომ მონპელიეს ძირითად გუნდში, რომელიც 8 ტურის შემდეგ 17 ქულით მე-7 ადგილზეა, ქართველთაგან ლევან ჩილაჩავა, მიხეილ ნარიაშვილი, კონსტანტინე მიქაუტაძე თამაშობენ.

ახალგაზრდა ქართველმა მორკინალმა „მონპელიესთან“ ზაფხულში 3-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა, ფრანგული მედია მას „მონპელიეს“ ქართველ ლიდერს უწოდებს:

- უშანგი, გააცანით თქვენი თავი გულშემატკივარს...

- მე ვარ უშანგი ჭეიშვილი ქუთისიდან. სიდიდით საქართველოს მეორე ქალაქია. ჩემი ოჯახი ახლაც იქ ცხოვრობს. 17-წლამდე მეც იქ ვცხოვრობდი. საფრანგეთში წამოსვლამდე ერთი წელი უნივერსიტეტში ვსწავლობდი.

- რას ნიშნავს რაგბი თქვენთვის?

- პატარა ვიყავი, როდესაც რაგბის თამაში დავიწყე. მითხრეს, რომ რაგბი ერთ-ერთი კარგი სპორტი იყო, სადაც ვარჯიშის დაწყება შემეძლო. ჩემს ოჯახში არავინ თამაშობდა. ვცადე და შემიყვარდა სპორტის ეს სახეობა. ქუთაისში ვთამაშობდი, რის შემდეგაც ნაკრებში გამომიძახეს და საბოლოოდ მონპელიეში მოვხვდი.

- რატომ გადაწყვიტეთ ქვეყნის დატოვება ასეთ ახალგაზრდულ ასაკში? არ გაგიჭირდათ ამ გადაწყვეტილების მიღება?

- ჩემი ოცნება იყო, რომ TOP 14-ში მეთამაშა. რა თქმა უნდა, რთული იყო ქვეყნის დატოვება, რადგანაც მხოლოდ ქართულად და ინგლისურად ვსაუბრობდი. საბედნიეროდ, აქ დამხვდნენ ქართველები: მიხეილ ნარიაშვილი, კოტე მიქაუტაძე, გაგი ბაზაძე და დავით ქუბრიაშვილი, რომლებიც ძალიან დამეხმარნენ. მეოთხე სეზონია, რაც აქ ვარ და ფრანგული საგრძნობლად გავაუმჯობესე. ყოველ წელს ქართველი მორაგბე გვემატება და პრობლემაც არ გვაქვს.

- თქვენი ოცნება ერთი წლის წინ ახდა, როდესაც TOP 14-ში ითამაშეთ...

- დიახ, ერთი წლის წინ რასინგთან ვითამაშე. მიშა ნარიაშვილი შევცვალე, რომელიც ერთ-ერთი საუკეთესო პირველხაზელია TOP 14-ში. ეს განსაკუთრებული გრძნობა იყო. ცოტას ვნერვიულობდი, ძალიან დიდი პატივი იყო ჩემთვის მონპელიეს ღირსების დაცვა.

- როგორ ცხოვრობთ ქართველები? იპოვეთ საკუთარი თავი მოედანს მიღმა?

-  ქართველები დიდი ოჯახი ვართ. მე აქ ლუკა აზარიაშვილთან ერთად ჩამოვედი. გელა აფრასიძე ერთი წლით გვიან ჩამოვიდა. მიშა, კოტე და ლევანი ხშირად გვიწვევენ სახლში. ისინი გამოცდილები არიან, მატჩამდე ყოველთვის ჩვენ გვერდით არიან. გვაწყნარებენ და გვგულშემატკივრობენ.

- რაგბის გარდა, კიდევ რა გიყვართ? რა მიზანი გაქვთ კიდევ?

- საჭმელების კეთება მიყვარს. ამ დროისთვის კონკრეტული მიზანი არ მაქვს. რა თქმა უნდა, ერთ დღესაც „ბორჯღალოსნების“ რიგებში უნდა ვითამაშო, მაგრამ ჯერჯერობით ამისგან შორს ვარ და კიდევ ბევრი მაქვს სამუშაო, რათა ყველა კომპონენტში საუკეთესოს მივაღწიო.

310
მკითხველის კომენტარები / 0 /
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;