[ფრაგმენტები კარიერიდან] მალხაზ მახარაძე: ...ასე ავცდი რონალდოს!.. ძალიან მტკივნეული თემაა ეს ჩვენთვის, არადა, ნამდვილად შეგვეძლო ჩემპიონობა...

მალხაზ მახარაძე სელტიკთან მატჩში


ვისაც ერთხელ მაინც უნახავს მალხაზ მახარაძის თამაში, არასოდეს დაავიწყდება ელეგანტური, კლასიანი ფეხბურთელი, ვისი დახვეწილი მანერებითა და პასით, მოედნის შესანიშნავი ხედით...

მახარაძემ მოასწრო თამაში თბილისის "დინამოში" ჯერ კიდევ მაშინ, როცა ამ დიდი გუნდის ღირსებას ჯერ კიდევ იცავდნენ ჩვენი ფეხბურთის კორიფეები - ოთარ გაბელია, ალექსანდრე ჩივაძე, თენგიზ სულაქველიძე, ვლადიმერ გუცაევი, რამაზ შენგელია...

მერე კი, როცა ქართული ფეხბურთი საბჭოურს გამოეყო, ის გახლდათ კაპიტანი და ლიდერი იმ ბათუმის "დინამოსი", რომელმაც არაერთი დაუვიწყარი მატჩი ჩაატარა საშინაო თუ საგარეო ასპარეზზე, მათ შორის, შოტლანდიურ გრანდ "სელტიკთან" და ტიტულოვან ჰოლანდირუ კლუბ "პსვ ეინდჰოვენთან".

მალხაზ მახარაძე "ლელოსთან" განვლილ საფეხბურთო გზას იხსენებს...

- ბატონო მალხაზ, საინტერესოა, როდის მოხვედით ფეხბურთში?

- 15 წლის ვიყავი, სერიოზულ დონეზე რომ დავიწყე ფეხბურთის თამაში. მანამდეც ვთამაშობდი, მაგრამ უფრო - გასართობად. მოგეხსენებათ, ადრე "ტყავის ბურთის" პრიზზე ტარდებოდა ტურნირი და ჩემი დებიუტიც იქ შედგა. მერე ამიყვანეს ბათუმის "ნორჩ დინამოელში". ერთ დღესაც ჩემი ერთ-ერთი მწვრთნელი, ლერი ვერულიძე, ბათუმის "დინამოს" მთავარი გუნდის მწვრთნელად დაინიშნა და სულ ახალგაზრდა მეც წამიყვანა.

- მერე იყო თბილისის "დინამო"...

- იმ დროისთვის გუნდში თითქმის ყველა ის ფეხბურთელი თამაშობდა, რომელმაც თასების მფლობელთა თასი მოიგო. რა თქმა უნდა, ძალიან საამაყო და საპასუხისმგებლო იყო ჩემთვის ამ გუნდში თამაში. როგორც ვიცი, "დინამოში" დავით ყიფიანის ინიციატივით ამიყვანეს. სწორედ ყიფიანმა გადამიყვანა ნახევარდაცვიდან დაცვაში. მერე მომიხდა გუნდის დატოვება და ცოტა ხანს ვითამაშე ლანჩხუთის "გურიაში", ხოლო შემდეგ დავუბრუნდი მშობლიურ ბათუმის "დინამოს", სადაც დავასრულე კიდეც კარიერა...

- გამიგონია, რომ ის "დინამო" ძალიან მეგობრული, შეკრული გუნდი იყო...

- მართლა ერთი ოჯახი ვიყავით. ფინანსური ხელშეწყობაც შესანიშნავი გვქონდა... ასლან აბაშიძის მიმართ ყველას შეიძლება ჰქონდეს თავისი დამოკიდებულება, მაგრამ ფაქტი ის არის, რომ ამ კაცმა ძალიან ბევრი გააკეთა აჭარაში ფეხბურთის განვითარებისთვის. ძალიან კარგი გუნდი გვყავდა. ჩვენი მწვრთნელებიც შესანიშნავი სპეციალისტები იყვნენ - ვალერიან ჩხარტიშვილის დროს დაიწყო გუნდის აღმასვლა და შოთა ჭეიშვილმა გააგრძელა ეს გზა. შოთას მოჰყავდა გუნდში კარგი თბილისელი ფეხბურთელები, მაგრამ ძირითადი ბირთვი მაინც ბათუმელები ვიყავით...

1986. თბილისის დინამოში. ქვედა რიგში მარჯვნიდან მესამე - მალხაზ მახარაძე


- რატომ ვერ გახდა ის მართლაც შესანიშნავი გუნდი საქართველოს ჩემპიონი?

- ძალიან მტკივნეული თემაა ეს ჩვენთვის. არადა, ჩემი აზრით, ნამდვილად შეგვეძლო ჩემპიონობა... რა გითხრათ... ალბათ, მაინც ფინანსებთან მივდივართ...

- პირადად ჩემი აზრია: იმ "დინამოს" ლიდერებს უფრო მაღალ დონეზე უნდა ეთამაშათ. მათ ჰქონდათ საამისო კლასი...

- გასაგებია თქვენი მოსაზრება, მაგრამ ჩვენ ფეხბურთს ვერ განვიხილავთ, როგორც ცალკე მდგომს. ყველას კარგად გვახსოვს, რა პირობები გვქონდა მაშინ, რა ვითარება იყო ზოგადად ჩვენს ქვეყანაში და ასე შემდეგ...

- უნდა გთხოვოთ ბათუმის "დინამოს" ორი გამორჩეული მატჩის გახსენება. ცხადია, "პსვ ეინდჰოვენსა" და "სელტიკთან" თამაშებზეა ლაპარაკი...

- მოდით, "ეინდჰოვენით" დავიწყებ. ამ გუნდის რამდენიმე ფეხბურთელმა მსოფლიოს ჩემპიონატზე იასპარეზა, იქ იყო იააპ სტამი, ასევე უნდა ვახსენოთ ნუმანი, დე გრიზი, კოკუ, ნილისი, ეიკელკამპი... "კიჭა" რონალდო ერთი თვის გადასული იყო "ბარსელონაში" და ასე ავცდით ერთმანეთს (იცინის)... უძლიერესი გუნდი იყო. დიკ ადვოკაატი გახლდათ მთავარი მწვრთნელი, მთელი თამაშის განმავლობაში არ გაჩერებულა, ძალიან ხმამაღლა აძლევდა დარიგებებს თავის ფეხბურთელებს... ანგარიში ჩვენ გავხსენით - ჩემი პასით ამირან მუჯირმა გაიტანა, მერე დათო უჯმაჯურიძეს ჰქონდა შესანიშნავი მომენტი... რომ შეგვეგდო, გაუჭირდებოდათ ჰოლანდიელებს თამაშის შემოტრიალება... ამდენი კარგი ფეხბურთელი ჰყავდა "ეინდჰოვენს", მაგრამ მე მაინც მინდა გამოვარჩიო ბელგიელი ლუკ ნილისი. როცა დასჭირდა გუნდს, როცა გაუჭირდა, სწორედ იმ მომენტში გაუძღვა თანაგუნდელებს, მაგრად დაალაგა თამაში...

- მანამდე იყო "სელტიკი"...

- "სელტიკამდე" მინდა გავიხსენო მაგარი ბრძოლა სერბულ "ობილიჩთან". შოტლანდიელებსაც ძალიან ძლიერი გუნდი ჰყავდათ - ნაკრების ბირთვს პლუს ლეგიონერები!.. მაგალითად, ანდრეას ტომი და პიერ ვან ჰოიდონკი. ბათუმში მართლა დიდი ბრძოლა გავუმართეთ, მაგრამ დასანანი მარცხი ვიწვნიეთ...

- ბატონო მალხაზ, თქვენი ორი ვაჟი ფეხბურთელია. როგორც წესი, ხშირად შვილებს უჭირთ მამის ჩრდილიდან თავის დაღწევა. თქვენს შემთხვევაში როგორაა საქმე?

- კი, ალბათ არის ეს მომენტიც, მაგრამ თუ გინდა ფეხბურთის თამაში და თუ შეგიძლია, ხელი არაფერმა არ უნდა შეგიშალოს. რა ვიცი... მგონი, ბიჭები ცუდად არ თამაშობენ ფეხბურთს. ბექა ზუგდიდის "დინამოშია", კახა კი ცოტა ხნის წინ დაბრუნდა ტაშკენტის "ლოკომოტივში"...

- და ბოლოს, ბათუმში არსებულ ფეხბურთის ბუმზეც ვთქვათ...

- სასიამოვნოა, რომ ყველაფერი ერთმანეთს დაემთხვა - ინფრასტრუქტურული პროექტები პლუს ფინანსები. აქვე მინდა მწუხარება გამოვთქვა ჯონი ბაკურიძის გარდაცვალების გამო, ვინც დიდი ძალისა და ენერგიის მიმცემი იყო ბათუმის "დინამოსთვის"... დღეს მძიმე ვითარებაა ამ ვირუსის გამო. იმედი მაქვს, მალე ჩვეულ რიტმს დაუბრუნდება ცხოვრება და ჩემპიონატიც განახლდება.

2317
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;