[VIDEO] დაუჯერებელი გამარჯვება ფინეთთან: როგორ აღმოვფხარით 100 წამში 12-ქულიანი ჩამორჩენა... მანუჩარ მარკოიშვილი იხსენებს

მანუჩარ მარკოიშვილს 17-წლიანი საერთაშორისო კარიერა ჰქონდა. უმეტეს შემთხვევაში იგი ევროლიგის კლუბების ღირსებას იცავდა, თუმცა ევროთასზეც უთამაშია და ფიბას თასიც მოუგია.

დღეს სწორედ პირველ დიდ ტიტულზე მოგვითხრობს, რომლის მოგებიდან რამდენიმე დღეში საქართველოს 18-წლამდე ნაკრებთან ერთად ევროპის ჩემპიონატის საგზური მოიპოვა.

ფინალში ვატოს წინააღმდეგ

მანუჩარი გერმანულ "მიტელდოიჩერში" 2004 წელს იტალიური "ბენეტონიდან" შუა სეზონში გამათხოვრების წესით გადავიდა.

- ცოტა კურიოზულ სიტუაციაში აღმოვჩნდით: კლუბი ევროპის თასის ფინალში გავიდა, მაგრამ გაკოტრდა. ამის მიუხედავად, ბიჭებმა ვთქვით, რომ სეზონი ბოლომდე უნდა ჩაგვემთავრებინა და ფინალის სათამაშოდ გავემგზავრეთ. ვიღაცამ შეიძლება თქვას, რომ დასაკარგი არაფერი გვქონდა, მაგრამ რეალურად "დიჟონთან" სათამაშოდ კარგად ვიყავით მომზადებულები.

დიჟონელთა რიგებში იმხანად ვახტანგ ნაცვლიშვილი და ვიქტორ სანიკიძე თამაშობდნენ.

- ფრანგული გუნდისთვის ფინალის ტოლფასი მატჩი ნახევარფინალში იყო, როცა ძლიერ გუნდთან - თურქულ "ტუბორგთან" გაიმარჯვა. რადგან დიჟონელებმა გზიდან ძირითადი ფავორიტი ჩამოიშორეს, ალბათ, ჰქონდათ თავდაჯერება, რომ გაკოტრებულ "მიტელდოიჩერსაც" დაამარცხებდნენ, - ამბობს მარკოიშვილი და განაგრძობს:

- ფინალი ძალიან კარგად ვითამაშეთ. ჩვენი მდგომარეობიდან გამომდინარე, შეხვედრის მსვლელობისას მეტოქეები გვეკითხებონენ - რას აკეთებთ, რამ გადაგრიათო... მახსოვს, ვახტანგ ნაცვლიშვილმა ჩვეულად, ძალიან მაღალ დონეზე ითამაშა, მაგრამ ჩვენმა დაცვამ ნამდვილად აჯობა "დიჟონის" შეტევას. ზონაშიც დიდხანს ვიდექით, პერიმეტრიდან ვერ ჩაგვიგდეს, მთელი თამაში ვლიდერობდით და ბევრისთვის მოულოდნელად ფიბას თასი ჩვენ დაგვრჩა.

მანუს გუნდმა შიდა ასპარეზზე თავი ვერაფრით გამოიჩინა...

- გერმანიის ჩემპიონატში პლეი ოფში ვერ გავედით. კლუბის ხელმძღვანელობას დავემშვიდობე და გერმანიიდან პირდაპირ ხორვატიის ქალაქ სისაკში გავემგზავრე, სადაც საქართველოს ჭაბუკთა ნაკრებს ევროპის ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო მატჩები ელოდა.



საოცარი შემობრუნება ფინეთთან

ხორვატიის ქალაქ სისაკში საქართველოს 18-წლამდელთა ნაკრები ძლიერ მეოქეებს დაუპირისპირდა: ხორვატიას, საფრანგეთს, იტალიას, ფინეთსა და ლატვიას.

- ჩვენმა გუნდმა ის ეტაპი მაღალ დონეზე ჩაატარა, ხორვატებს მათსავე მოედანზე ოვერტაიმში მოვუგეთ (79:75), ასევე ვაჯობეთ ფინეთსა (72:69) და ლატვიას (67:65), დავმარცხდით იტალიასა და საფრანგეთთან და ევროპის ჩემპიონატზე თამაშის უფლება მოვიპოვეთ. სხვათა შორის, არსებობს სისაკში გადაღებული ფოტო, რომელზეც მე და მარკო ბელინელი ერთმანეთის გვერდით ვდგავართ. მე შეჯიბრების ბომბარდირი გავხდი (18.8 ქულა), ბელინელი - საუკეთესო კალათბურთელი.

როდესაც სისაკის მატჩებზე ვლაპარაკობთ, აუცილებლად ცალკე აღნიშვნის ღირსია ფინეთთან მოგება. ეს საქართველოს ნაკრებების ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური გამარჯვება იყო. მოვუსმინოთ მანუს:

- ძალიან მინდა ფინეთთან მატჩის ვიდეო ვნახო და შევინახო. ძალიან საინტერესო შეხვედრა იყო. მახსოვს, მთელი თამაშის განმავლობაში ბურთი ვერ ჩავაგდეთ. ფინელები ტყვიიის სისწრაფით გარბოდნენ. ჩვენ ვცდილობდით გაგვეჩერებინა, მაგრამ სათანადოდ ვერც ეს გამოგვდიოდა და ვერც შეტევა. ზუსტად მახსოვს - საფინალო სირენამდე 100 წამი რჩებოდა და 12 ქულის სხვაობით ვმარცხდებოდით. ასეთ დროს ბევრი ხელს ჩაიქნევდა, ერთი შეხედვით წარმოუდგენელია ასეთი სხვაობის აღმოფხვრა წუთნახევარში, მაგრამ ჩვენ სხვაგვარად ვფიქრობდით, გვჯეროდა, რომ გამარჯვება შეგვეძლო და ისიც გაცნობიერებიული გვქონდა - წაგება ევროპის ჩემპიონატის საგზურს დაგვაკარგვინებდა. გავიაზრეთ ისიც, რომ მანამდე დიდი შრომის ფასად მივედით და წაგებით ეს ყველაფერი წყალში ჩაიყრებოდა. ბოლო ას წამში გამოგვივიდა ყველაფერი, რაც მანამდე, მთელი თამაშის მანძილზე არ გამოგვდიოდა. ჩავაგდეთ სამქულიანები, ბურთიც არაერთხელ ჩავჭერით... ფინელები გაოგნებულები გვიყურებდნენ, რა დაემართათ, ასე რამ შეცვალაო...

მანუჩარმა ყურადღება გაამახვილა კიდევ ერთ დაპირისპირებაზე:

- იტალიასთან შეხვედრაც ძალიან მაინტერესებს, რადგან მე მაბრალებდნენ, ბელინელი ვერ გააჩერეო... მე ვიცი ვისაც ვიჭერდი, თუმცა ბელინელის მეურვეობაც მიწევდა. მოკლედ, თავიდან მწვრთნელებმა გადაწყვიტეს: შენ ბელინელის არ დაუდგე, რადგან როგორც შეტევაში, ასევე დაცვაში დასვენებული გვჭირდებიო. თუმცა დაიწყო მატჩი, ბელინელიმ ცხრა ქულა მოაგროვა და მწვრთნელებმა მითხრეს - ჩვენი სტრატეგია არ ამართლებს და ბელინელიზე გადამიყვანეს. მის მერეც ბევრი ჩააგდო, ძალიან რთული სიტუაციიდან სტყორცნიდა...

სხვათა შორის, ეს იყო პირველი შემთხვევა საქართველოს 18-წლამდელთა ნაკრებების ისტორიაში, როდესაც გუნდმა ევროპის ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე იასპარეზა. გიორგი ცინცაძის, ვიქტორ სანიკიძის, ლაშა გამყრელიძის, დავით საყვარელიძისა და მანუჩარ მარკოიშვილის გუნდმა სარაგოსაში გამართულ ევროპაზე მე-11 ადგილი დაიკავა, რაც ურიგო შედეგი სულაც არ იყო.



ისევ მანუს მოვუსმინოთ:
- ხორვატიიდან რამდენიმე დღით ისევ გერმანიაში გადავფრინდი, საიდანაც იტალიის ქალაქ ტრევიზოში ჩავედი. კონტრაქტით სწორედ ტრევიზოს "ბენეტონს" ვეკუთვნოდი და ვარჯიში მასთან ერთად განვაგრძე. ვემზადებოდი NBA-ის კემპისთვის, რომელსაც ერქვა "კალათბურთი საზღვრებს გარეშე". ამასობაში, "ბენეტონის" ხელმძღვანელობამ მითხრა, რომ სხვა გუნდი უნდა მომეძებნა და ჩემმა აგენტმაც საინტერესო ვარიანტი მონახა - სლოვენიის "ოლიმპია", სადაც ჩვენი ვლადიმერ ბოისა თამაშობდა. ლიუბლიანაში სამი საინტერესო და ნაყოფიერი სეზონი გავატარე.

მანუჩარის სლოვენიურ პერიპეტიებზე "ფრაგმენტები კარიერიდან"-ის მომდევნო ნაწილში გიამბობთ.

6854
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;