ქართველებმა, ახლა, ინდური ძიუდო უნდა განავითარონ

უკვე 6 თვეა, ძიუდოს ქართველი მწვრთნელი მამუკა ყიზილაშვილი ინდოეთში მუშაობს და ახლახან კონტრაქტი 2020 წლამდე გაუგრძელეს. ქართველი მწვრთნელების უცხოეთში მიწვევა ნამდვილად არ გვიკვირს, მათ შორის კი საჭიდაო სახეობების წარმომადგენლები ყველაზე ბლომად არიან.

არ გვიკვირს თუნდაც ისეთ შორეულ ქვეყანაში, როგორიც ინდოეთია, სადაც დღესაც მუშაობენ და ინდოეთის ჭიდაობის განვითარებაში ლომის წილი შეიტანეს თავისუფალ ჭიდაობაში - ვლადიმერ მესტვირიშვილმა, ბერძნულ-რომაულში - ემზარ მახარაძემ და ქალთა ჭიდაობაში - როინ დობორჯგინიძემ.

მოგეხსენებათ, ამათგან ყველაზე დიდ წარმატებას მესტვირიშვილმა მიაღწია, შედეგად კი ინდოეთს თავისუფალ ჭიდაობაში მსოფლიოს ჩემპიონი, ოლიმპიადის ფინალისტი და მედალოსნები ჰყავს, არაფერს ვამბობთ აზიის ჩემპიონატსა და აზიურ თამაშებზე... ამ ფონზე ყიზილაშვილის მაგალითი გამოსარჩევი იმითაა, რომ ჭიდაობების შემდეგ, ქართველებმა ინდური ძიუდოც უნდა განავითარონ და დიდ სიმაღლეზე აიყვანონ.

ამის წინაპირობაც არსებობს და ყიზილაშვილი საქმესაც შედეგიანად შეუდგა - 6-თვიანი საგამოცდო ვადის გასვლის შემდეგ ინდოელებმა მისი კანდიდატურა სხვებისას ამჯობინეს, ფრანგი და რუსი მწვრთნელები სახლში გაუშვეს, ჩვენებური კი დაიტოვეს და 2020 წლამდე ანუ ტოკიოს ოლიმპიადის ბოლომდე გაუგრძელეს კონტრაქტი.

ყიზილაშვილი წინა ოლიმპიურ ციკლში საქართველოს ძიუდოს ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი იყო, თუმცა შემდეგ ახალ ფედერაციაში აღარ გააგრძელა მუშაობა, რადგან საკუთარი საქმით იყო დაკავებული, ამასობაში კი ინდოეთის ვარიანტიც გამოუჩნდა და წავიდა. ის კარნატაკას შტატში, ქალაქ ბელლარის კლუბში მუშაობდა მწვრთნელ-მენეჯერად.

ბელლარის კლუბი სპორტის სამ სახეობას აერთიანებს: კრივი, თავისუფალი ჭიდაობა და ძიუდო. ყიზილაშვილის თქმით, განვლილ 6 თვეში მათი ერთ-ერთი მთავარი საქმიანობა სხვადასხვა კლუბში სელექციის მიზნით სტუმრობა, ნიჭიერი მოზარდების წარმოჩენა და ბელლარის კლუბში მათი გადმოყვანა იყო.

როგორც ქართველმა მწვრთნელმა გვითხრა, ეს კლუბი ინდოეთში ერთ-ერთი საუკეთესოა შემადგენლობისა თუ ინფრასტრუქტურის მხრივ. სპორტის სამივე სახეობის განკარგულებაშია სამ-სამი ტატამი, ხალიჩა და რინგი. ძიუდო ინდოეთისთვის ჯერ უცხო ხილია, მაგრამ, თურმე, დაინტერესება დიდია, ადამიანური რესურსი ხომ თავზე საყრელი აქვთ და, რა გასაკვირია, სწრაფი ტემპებით თუ დაიწყო განვითარება. მით უფრო, ფული და ფინანსები აქვთ.

ქვეყანაში უკვე რამდენიმე ასეული კლუბია, რომლებსაც აწყობილი სისტემა, გამართული ინფრასტრუქტურა აქვთ და ფინანსურად შეძლებული ინვესტორები ჰყავთ. სხვათა შორის, ბელლარის კლუბის სპონსორია რუსთავის მეტალურგიული ქარხნის ინდოელი ინვესტორი, JSW group. კლუბიც არ უწბილებს სპონსორს იმედებს და ჯერ ძირითადად ახალგაზრდული ასაკის ძიუდოისტები ჰყავთ, მაგრამ მათზე დიდ იმედებს ამყარებენ.

ამ კლუბის წევრია ვიჯაი კუმარ იადავი, ვინც აგვისტოში ბუდაპეშტში მსოფლიოს ჩემპიონატზე იჭიდავა 60 კილოგრამში. იგი პირველივე წრიდან გამოვარდა, მაგრამ მისგან ამ ეტაზე შედეგს არც ელოდნენ, მასში მონაცემები დაინახეს. თუმცა კლუბის ვარსკვლავი მაინც არა იადავი, არამედ სხვა ვინმეა:

15 წლის გოგო ტაბაბი დევი ტანგკჯამი, ვინც ივლისში ბიშკეკში 44 კილოგრამში აზიის ჩემპიონი გახდა. ყიზილაშვილის თქმით, მას ძალიან კარგი მონაცემები აქვს და ტაჯიკეთშიც მშვენივრად გამოვიდა. არადა, პირველად იჭიდავა უცხოეთში.

ერთი სიტყვით, აქამდე კრიკეტით, ბალახის ჰოკეით, დაუვიწყარი ფილმებითა თუ ლამაზი მსახიობებით ცნობილი ინდოეთი საჭიდაო სახეობების შემდეგ ძიუდოსაც შეესია, ქართველებმა კი წვლილი ამ საქმეშიც უნდა შევიტანოთ.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
785
მკითხველის კომენტარები / 1 /
ენლილ
0
"გოგო" არ არის ლიტერატურული სიტყვა. უნდა დაწეროთ "15 წლის გოგონა".
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;