ყველა წიგნი ეძღვნება დედას - ფრენკ ლემპარდის გზა დიდი ფეხბურთიდან მწერლობამდე

...როცა 2013 წლის თებერვალში ფრენკ ლემპარდმა განაცხადა, რომ მწერლობას აპირებდა, არავინ დაუჯერა. არადა, ინგლისური ფეხბურთის ლეგენდა ეგრევე საქმეზე გადავიდა.

დაიქირავა რედაქტორი, ინგლისური ენის სპეციალისტები, რომლებიც თავიანთი კლიენტის სიტყვათა მარაგის გამდიდრებაზე იზრუნებდნენ. ის მოელაპარაკა ცნობილ საგამომცემლო კომპანიასაც, რომელიც ინგლისსა და აშშ-ში მუშაობს.

ამ დროისთვის შედეგი უკვე სახეზეა: ლემპარდის ავტორობით ამ დროისთვის გამოცემულია 17 საბავშვო წიგნი და ისინი უკვე სარგებლობენ დიდი პოპულარულობით...

ფრენკ ლემპარდი ძალიან მზრუნველი მამაა. ის ძილის წინ ყოველთვის უკითხავდა საინტერესო ისტორიებს ქალიშვილებს - ლუნას და ისლას. ხანდახან, გოგონები სთხოვდნენ მამას, ნამდვილი ამბებით გაემდიდრებინა მისი მონაყოლი, თუნდაც საფეხბურთო კარიერიდან...

ასე დაიბადა წიგნის შექმნის იდეა. სერიას ჰქვია "ფრენკის ჯადოსნური ფეხბურთი". ლემპარდი და მისი ბავშვობის მეგობრები ფეხბურთს ეთამაშებიან ფანტასტიურ პერსონაჟებს. ყველა წიგნი ეძღვნება ლემპარდის დედის ხსოვნას. ის 2008 წელს ფილტვების ანთებით გარდაიცვალა...

"ჩემი კარიერა ისე განვითარდა, როგორც ნამდვილი ზღაპარი. ვერასოდეს მივაღწევდი წარმატებას, ჩემს გვერდით დედა და მამა რომ არ ყოფილიყვნენ. ჩვენ გვქონდა ჩვენი სამყარო, რომელიც ძალიან გვიყვარდა.

დედა საუკეთესო ადამიანი, საუკეთესო ქალი იყო ჩემს ცხოვრებაში. სულ ვეკითხები საკუთარ თავს, რატომ მოუვიდა მას ის, რაც მოუვიდა? ამ ქვეყანაზე ხომ უამრავი ადამიანი ცხოვრობს, რომელიც ბევრ ცუდ საქმეს აკეთებს"...

 * * *

ბავშვობაში ლემპარდი ნამდვილი "წიგნის ჭია" იყო. მშობლები ყველაფერს აკეთებდნენ, რათა მომავალი ვარსკვლავი რაღაც დროით მაინც მოეწყვიტათ წიგნებიდან, მაგრამ ამ საქმიდან არაფერი გამოვიდა.

"ძალიან კარგად მახსოვს, არდადეგების დროს ბიბლიოთეკაში მივდიოდი და შინ უამრავი წიგნი მომქონდა. რის წაკითხვასაც ვასწრებდი, ხომ კარგი და, რასაც ვერა, სკოლაში მიმქონდა. კითხვა გაკვეთილებზეც მიყვარდა", - იხსენებს ფრენკი.

"სკოლაში ყველაზე მეტად ისტორია მიყვარდა. ორი რამ იყო, რაც მაცხოვრებდა - ფეხბურთი და ისტორიის სიყვარული. მშობლები ჩემთვის სულ შინაარსიან წიგნებს ყიდულობდნენ.

წავიკითხავდი და ბევრ რამეს ვიგებდი, ცხოვრებას სულ სხვა თვალით ვუყურებდი", - ამბობს "ჩელსის" ყოფილი ვარსკვლავი.

ფრენკი რედაქტორის დახმარებით წერს: "ჩემი წიგნების შექმნაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის რედაქტორს, მაიკლს. მის გარეშე ჩემი წიგნები არ იქნებოდა.

ბევრს ვშრომობ იმისთვის, რომ დამოუკიდებლადაც ვწერო, მაგრამ ამ ეტაპზე რედაქტორის გარეშე არაფერი გამოდის. სიუჟეტებს თავად ვადგენ. აზრი შეიძლება მომივიდეს ყველგან - აეროპორტში, რესტორანში, სტადიონზე... მთავარია, ჩემი ტელეფონი მუდამ მწყობრშია. მასში ვიწერ იდეებს და როცა მივდივარ შინ, ხორცს ვასხამ მას".

* * *

ამ წიგნების სერიას არ ჰყავს ერთი მთავარი გმირი - მეტიც, იქ ორმოცდაათამდე გამორჩეული პერსონაჟია. აქ თქვენ შეხვდებით ჟოზე მოურინიოს, სტივენ ჯერარდს, ჯონ ტერის, ეგვიპტელ და რომაელ გმირებს, რომლებიც თამაშობენ... ფეხბურთს.

"ჩავრთე ის ხალხი, ვინც ჩემს დროს ფეხბურთის ისტორიას წერდა. მოურინიოს, ჯერარდისა და სხვების გარდა, იქ არის ჩემი საუკეთესო მეგობარი ჯონ ტერიც. ასევე, ჩემი წიგნების სერიაში შეხვდებით პეტრ ჩეხს, ფერნანდო ტორესსა და სხვა ფეხბურთელებს".

ერთ-ერთ მთავარ გმირს ფრენკი ჰქვია. "ეს ჩემი სახელის გამო არ გამიკეთებია. ზოგადად, ძალიან მიყვარს ეს სახელი. ასე ჰქვია მამას (უფროსი ფრენკ ლემპარდი "ვესტ ჰემის" იმ ფორმაციის გუნდში იყო, რომელიც 1981 წელს თბილისის "დინამოსთან" დამარცხდა თასების მფლობელთა თასის მეოთხედფინალში - ავტ) და ბაბუასაც ასე ერქვა.

ბიჭს მეც ფრენკის დავარქმევდი. ეს გმირი ძალიან მგავს. თითქმის ზუსტად ისეთია, როგორიც ბავშვობაში ვიყავი, ოღონდ ეს არის, რომ ის ჩემზე მეტად მამაცია", - განმარტავს ლემპარდი.

* * *

ლემპარდი დიდ საქმეს აკეთებს ბავშვებში კითხვის კულტურის პოპულარიზაციისთვის. 2017 წელს მან ლონდონის რაიონ ფულჰემში მდებარე სკოლაში პოეზიისა და კითხვის კონკურსი გახსნა. მაშინ ამ კონკურსში ინგლისის 10 ათასმა სკოლის მოსწავლემ მიიღო მონაწილეობა.

"ჩვენ ბავშვებს უნდა ვასწავლოთ, რომ კითხვა აუცილებელია. ისინი კარგად სწავლობენ ცხოვრებას და ხვდებიან, როგორ უნდა გახდნენ უკეთესები", - ასე სჯერა ფრენკის.

ბავშვებს ძალიან მოსწონთ ლემპარდის წიგნები, თავად ფრენკიც ძალიან კმაყოფილია. "ფეხბურთი მთელი ჩემი ცხოვრებაა, მაგრამ მასში წიგნსაც არანაკლები ადგილი უჭირავს.

როცა მიახლოვდება ბიჭუნა ან გოგონა და მეუბნება, რომ ჩემი წიგნი წაიკითხა, მსოფლიოში უბედნიერესი ადამიანი ვარ. ეს შეუდარებელი გრძნობაა. ამისთვის ღირს ცხოვრება".

ლემპარდს აპლოდისმენტები არ უკვირს. მას მთელი კარიერის განმავლობაში უკრავდნენ ტაშს. მთლად ფეხბურთივით შეიძლება ვერა, მაგრამ წერაც კარგად გამოსდის - ბრიტანელ ბავშვებში დღეს ის ძალიან პოპულარული ავტორია. ჩვენც ვუსურვოთ წარმატებები ცხოვრების ახალ სარბიელზე...

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1317
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;