ძიუდოს სკანდალის ახალი დეტალები

ეტყობა, ძიუდოს სამყაროში მიმდინარე კონფლიქტი თანდანთან უახლოვდება დასასრულს:

სამშაბათს გაიმართა სამთავრობო კომისიის სხდომა, რომელმაც, მისი წევრების განცხადებით, ფედერაციის მუშაობაში ის ფინანსური დარღვევები ვერ აღმოაჩინა, რასაც აბუნტებული ძიუდოისტები ფედერაციის პრეზიდენტ დავით ქევხიშვილს ედავებოდნენ.

კულტურისა და სპორტის მინისტრ მიხეილ გიორგაძის თქმით, ქევხიშვილმა მათ წარუდგინა ყველა საჭირო დოკუმენტაცია და ითანამშრომლა კომისიასთან, სპორტსმენებს კი 23 კითხვა ჰქონდათ ფინანსურ თუ სხვა სახის დარღვევებზე. დაახლოებით იგივე განაცხადა სპორტის საპარლამენტო კომიტეტის თავმჯდომარე მიხეილ ყაველაშვილმაც. თუმცა კომისიას საბოლოო დასკვნა ჯერ არ დაუდია, მაგრამ პირობას დებს, რომ ეს საკითხი დროში არ გაიწელება.

ჯერჯერობით უცნობია, რას აპირებენ თავად სპორტსმენებიც - სამინისტრო მათთან აპირებს შეხვედრას, მანამ კი მათი მხრიდანაც არ შეინიშნება აქტიურობა. ამ მხრივ შედარებით დატვირთული მხოლოდ პარასკევი, 11 მაისი გამოდგა, როცა კონფლიქტმა უკვე სულ სხვა განზომილება მიიღო და ლამის პოლიტიკაში გადაიზარდა.

ჯერ იყო და, დილით პარლამენტარმა ოლიმპიურმა ჩემპიონმა შოთა ხაბარელმა განაცხადა, სამთავრობო კომისიის კომპეტენცია არ ეყოფა ფინანსური საკითხების შესწავლას და ფედერაციაში აუდიტი უნდა შევიდეს, პარალელურად კი გასარკვევია, ვინ მფარველობს ქევხიშვილსო. ცოტა ხანში მფარველთან დაკავშირებით ლამის იგივე გაიმეორა ვალერი ლიპარტელიანმა, თუმცა დაამატა, რომ პოლიტიკაზე საუბარი არ სურდა.

ამ განცხადებებით კონფლიქტმა სულ სხვა მიმართულება მიიღო - "ასფალტზე დაგებული ტატამიდან და იქ მიღებული ტვინის შერყევიდან" დაწყებულმა დავამ გაიარა "17-პუნქტიანი ფინანსური ბრალდებები", ანუ მეორე ეტაპი (თუმცა იქ ყველა ფინანსური არ იყო) და "უხილავ პოლიტიკურ მფარველებამდე" მივიდა.

ალბათ, უპრიანია, თუ რამეს ვამბობთ, ბოლომდე ვთქვათ სათქმელი , თორემ ასე ნახევრად ნათქვამი სიმართლე (ესეც საკითხავია, არის თუ არა სიმართლე) არავის სჭირდება.

ვის-ვის და, ხაბარელს მშვენივრად ესმის, რომ ასეთი წამოძახილებით, პრინციპით - მე ვიტყვი და ჟურნალისტები აიტაცებენ, კონფლიქტის ჩაცხრობას კი არ უწყობს ხელს, პირიქით, მინავლებულ ცეცხლზე ნავთის და ბენზინის გადასხმის ტოლ-ფასია. ახლა ნამდვილად არაა ამის დრო, ახლა ყველამ უნდა ვეძებოთ შექმნილი ვითარებიდან გამოსავალი და არა ჩიხში კიდევ უფრო ღრმად შესვლის გზა.

ამასობაში ძიუდოს ფედერაციაში შექმნილ დავაში სულ უფრო აქტიურად ერთვება... თავადაც ციანიდის სკანდალში გახვეული სამღვდელოება! ჯერ იყო და, ერთმა მათგანმა (მომიტევეთ - ბოლომდე ვერც ვუსმინე და არც სახელს მივაქციე ყურადღება) გაავრცელა ქევხიშვილის და მისი მომხრეების დამმუნათებელი ვიდეომიმართვა, სადაც მამაომ "იმენა ქურდული იბაზრა" (ისე, სააპატრიარქო უნდა დაინტერესდეს მსგავსი ლექსიკით და ინტონაციით მოლაპარაკე მამაოებით)! ამას დეკანოზ შალვა კეკელიას საკვირაო ქადაგება მოჰყვა, სადაც მან ცალსახად დაიჭირა აბუნტებულთა მხარე...

გასაგებია, რომ ადამიანებს, მათ შორის - სამღვდელო პირსაც, აქვთ უფლება, ჰქონდეთ საკუთარი აზრი ნებისმიერ მოვლენაზე; გასაგებია ისიც, რომ ეს ბიჭები მისი მრევლი ყოფილან , მაგრამ რატომ გამოდის მხარედ და არ ცდილობს მომრიგებლის ფუნქციის შესრულებას, ნუთუ, ასე კარგად იცნობს ძიუდოს ფედერაციაში შექმნილ ვითარებას? ან განა ეკლესიას სხვა საზრუნავ-სადარდელი არა აქვს? მხარედ დაფიქსირებით ისიც ცეცხლზე ნავთს ხომ არ ასხამს? ამ ვიდეოში დეკანოზმა ერთი ძალიან ცუდი ფრაზაც გააჟღერა ამ ბიჭების უცხოეთში წასვლაზე...

ეს თემა უკვე ნაცნობია, რადგან ადრინდელი ამბოხების დროსაც საკმაოდ აქტიურად გაჟღერდა, მაგრამ უნდა იცოდეს დეკანოზმაც და სხვამაც: ვერავინ ვერსადაც ვერ წავა ფედერაციის და საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ნებართვის გარეშე, თვითნებურად წავა და ორი წლით აეკრძალება სხვა ქვეყნის სახელით გამოსვლა.

ამასობაში ნაკრების რამდენიმე წევრი - ბექა ღვინიაშვილი, თორნიკე ნაგლიაშვილი და თამაზ კირაკოზაშვილი სამხრეთ კორეაში გაემგზავრა მსოფლიოს ჩემპიონატისთვის წინასწარ დაგეგმილი მზადების ფარგლებში გათვალისწინებულ შეკრებაზე.

წასვლისას ბოლო ორმა განცხადებაც გაავრცელა (რაკი ცოტა ადრე იაპონიაში შეკრებაზე წასვლისთვის ოლიმპიურ ჩემპიონ ლაშა შავდათუაშვილსა და ევროპის ჩემპიონ ვაჟა მარგველაშვილს სოცქსელებში მოღალატეები ეძახეს) იმის შესახებ, რომ ისინი კვლავაც გუნდის მოთხოვნათა ერთგულნი რჩებიან და შეკრებაზე მხოლოდ კაპიტან ლიპარტელიანის თხოვნით მიდიან.

ამ განცხადებაში ჩვენი ყურადღება კირაკოზაშვილის ფრაზამ მიიქცია, თუ საჭირო გახდება, შეკრებიდან დავბრუნდები და გუნდის გვერდით დავდგებიო.

სიმართლე გითხრათ, კირაკოზაშვილის გაკრიტიკება კიდეც მიჭირს, რადგან მიმაჩნია, რომ მასთან მიმართებაში ევროპის ჩემპიონატზე სპორტული პრინციპი დაირღვა - მიმაჩნია, რომ ის (როგორც მის წონაში ნუგზარ ტატალაშვილი) ნამდვილად იმსახურებდა ევროპირველობაზე წასვლას, თუმცა მის ზემომოყვანილ ფრაზაში ერთზეც გავამახვილებ ყურადღებას:

რას ნიშნავს შეკრებიდან დაბრუნება? ესე იგი, არად ჩააგდებს ნაკრების ინტერესებს, რის გამოც ფული გადაუხადეს და იმხელა გზაზე გააგზავნეს? ეროვნული ნაკრები არაა "ნინიას ბაღი" და როცა მისი ეგიდით სადმე მიდიხარ, იქ შენს ჭკუაზე სიარული გაუმართლებელია. ფედერაციას იმას საყვედურობენ, ყურადღებას არ გვაქცევსო, ახლა ამხელა ფული გადაიხადეს და შეკრებას შუა გზაზე მიატოვებ? იმედია, ახალგაზრდა სპორტსმენი სამომავლოდ აღარ დაუშვებს მსგავს შეცდომას.

ამ რეალობაში, როცა ყველაფერი სამთავრობო კომისიის დასკვნაზეა დამოკიდებული, ვფიქრობ, საუკეთესო გამოსავალია, ბიჭებმა განაახლონ ვარჯიში და გააგრძელონ მზადება მსოფლიოს ჩემპიონატისთვის, თორემ ახლა უკვე დაუმორჩილებლობა კანონის ფარგლებიდან გასვლას ემსგავსება (სხვათა შორის, გუშინ ვარჯიშის განახლებისკენ ბიჭებს ხაბარელმაც მოუწოდა).

სხვა საკითხია, მოითხოვს თუ არა დისკვალიფიკაციას ფედერაცია, სეოკ-ი ან სხვა, თუმცა მე თუ მკითხავთ, კომისიის საბოლოო დასკვნაშიც ფედერაციის ბრალეულობა თუ არ იქნება ნახსენები, ბუნტის მხარდამჭერი მწვრთნელები კი მკაცრად უნდა დაისაჯონ. მით უფრო, მათთვის ეს არაა პირველი შემთხვევა.

მწვრთნელობა სულაც არ ნიშნავს, მხოლოდ ილეთი ასწავლო, მწვრთნელი პედაგოგი, აღმზრდელიც უნდა იყოს და მას გაცილებით მეტი ევალება: სპორტსმენის ღირსეულ პიროვნებად ჩამოყალიბება.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2189
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები