[ძიუდო. ანალიზი, VIDEO] ღვინიაშვილის ტრიუმფი იაპონიაში

დამატებითი დროის 39-ე წამი მიმდინარეობდა, როცა ბექა ღვინიაშვილმა ოსაკას „დიდ მუზარადზე“, 90 კილოგრამის ფინალში უზადო მოგვერდით წამოიღო უზბეკი დავლატ ბობონოვი და ტომარასავით მოწყვეტით დაახეთქა ტატამს. ეს იმდენად აშკარა იპონი იყო, მსაჯმა უყოყმანოდ შემართა ხელი ზევით, რაც იმას ნიშნავდა, რომ ღვინიაშვილი იაპონიის ამ მეტად პრესტიჟული ტურნირის მომგები მესამე ქართველი გახდა დავით ბოდაველისა და ავთანდილ ჭრიკიშვილის შემდეგ. ამ ტურნირს ბოლო წლებში მიენიჭა ახლანდელი სახელი, ადრე კი ძიგორო კანოს მემორიალად იწოდებოდა და არაოფიციალურად დღესაც ასე მოიხსენიებენ. ადრე ის უმეტესად ტოკიოში ტარდებოდა, თუმცა პერიოდულად უცვლიდნენ ხოლმე ადგილს, მაგრამ სადაც უნდა გაემართათ, რაც უნდა დაერქვათ, რაღაც დაუწერელი კანონით, ქართველებს იქ გამარჯვება მუდამ უჭირდათ. ამას თავისი ახსნა აქვს - იაპონელები შინიდან იოლად არაფერს გამოგატანენ, ისინი „ძიუდოს მექაში“ განსაკუთრებული მონდომებით ჭიდაობენ. თანაც, წონაში ერთბაშად ოთხი იაპონელი გამოდის, ასეთ პირობებში კი მათთან ტოლ-სწორად ბრძოლა და მით უფრო, მათი დაჯაბნა წარმოუდგენელი ჩანს. თუმცა გაგიკვირდებოდათ, არცთუ იშვიათად ისეთი ქვეყნების წარმომადგენლები და ისეთი ძიუდოისტები იმარჯვებდნენ იქ, ჩვენებს კი მუდამ უჭირდათ ამ ტურნირზე გამარჯვება. პირველად ეს შორეულ 1981 წელს დავით ბოდაველმა შეძლო, მეორედ - ჭრიკიშვილმა 2015 წელს, ახლა კი ღვინიაშვილმა გაასამა. სხვათა შორის, ის ორივე ძიუდოისტი 81 კილოგრამში გახდა ამ შეჯიბრების გამარჯვებული, ღვინიაშვილმა კი ეს დაუწერელი ტრადიცია დაარღვია. ისე კი საინტერესოა, რომ ღვინიაშვილს ნაკრებში მწვრთნელ-კურატორად დავით ბოდაველის შვილი -  მინდია ბოდაველი ჰყავს. ღმერთმა ქნას, ჩვენები იაპონიასაც პარიზის ტურნირის მსგავსად ისევე გაუშინაურდნენ.

ასეთი დონის ტურნირის ფინალში ფავორიტობაზე საუბარი უადგილოა და ყველამ ვიცოდით, რომ ბობონოვი არ იქნებოდა იოლად დასამარცხებელი მეტოქე და ღვინიაშვილიც რეალურად დადგა წაგების საფრთხის წინაშე - აქ მხოლოდ იმას არ ვგულისხმობთ, პირველი ქულა მეტოქემ რომ მოიპოვა, როცა უზადო კისრული შეასრულა და სრულიად დამსახურებულად მიიღო ვაზარი. ბობონოვი აქამდე რამე განსაკუთრებული მიღწევებით არ გამოირჩეოდა, თუმცა ფინალამდე ორი სახელოვანი „სკალპი“ მიითვალა: ჯგუფში ჰოლანდიელთა მოქმედი მსოფლიოს ჩემპიონი ნოელ ვან ტ ენდი გაფრთხილებებით მოახსნევინა, მერე ჭრიკიშვილის მომგები მასპინძელი სანშირო მურაო დააგდო ვაზარი-იპონზე, ნახევარფინალში კი კიდევ ერთ მსოფლიოს ჩემპიონს, კორეელ დონჰან გვაკს გაუკეთა ორი გდება. ამიტომაც ჩანდა ის ფინალში საშიშ მეტოქედ, მაგრამ ღვინიაშვილი არ დააბნია გაშვებულმა გდებამ (ეს გარკვეული პროგრესია მის ჭიდაობაში), ორთაბრძოლა დაალაგა და დაახლოებით ნახევარ წუთში ვაზარი გაუქვითა: ბობონოვს კისრულის მორიგი მცდელობა დაუხურა და ჩაატრიალა. თუმცა მანამდე იყო ეპიზოდი, როცა ბრუნს ცდილობდა, მაგრამ ვერ გადააგდო და კინაღამ მოიყოლა მეტოქემ - მსაჯმა ვიდეოგამეორება მოითხოვა, რამაც დაადასტურა, რომ უზბეკს ქულა არ ეკუთვნოდა. ბობონოვს მაინც ჰქონდა ერთი შანსი, როცა ისევ გააკეთა კისრული და მსაჯმაც მეორე ვაზარი მისცა, თუმცა მეორედაც მოითხოვა ვიდეოგამეორება და ამჯერად მისი გადაწყვეტილება გააუქმეს. ამას უკვე დამატებითი დრო და ღვინიაშვილის ზემოხსენებული იპონი მოჰყვა.

ღვინიაშვილის ამ წარმატებას დამატებით ფასს ისიც სძენს, რომ მანამდე ორი იაპონელი დააიპონა: მერვედფინალში ოლიმპიური ჩემპიონი მაშუ ბაკერი დაამარცხა, ხოლო ნახევარფინალში - მსოფლიოს შარშანდელი მესამე პრიზიორი კენტა ნაგასავა. თანაც, ნაგასავა ამ წონის იაპონური კვარტეტიდან ბოლო ნახევარფინალისტი იყო და ისე გამოვიდა, რომ ვაჟებში იაპონია პირველად ღვინიაშვილმა დატოვა ოქროს გარეშე (მეორედ ეს მძიმე წონის ფინალში რუსმა ინალ თასოევმა გააკეთა, მანამდე კი ყველა წონა მასპინძლებმა მოიგეს). თანაც, ნაგასავას ვაზარი გაუქვითა - იაპონელმა ამოსმულზე იხეირა, რასაც ღვინიაშვილმა სულ რამდენიმე წამში ზურგს უკან გდებით უპასუხა - ვაზარი. ამ ეპიზოდიდან ნახე არ წუთში ჩახტომით კისრულზე წაიღო და თუმც გდება ბოლომდე ვერ მიიყვანა, არ მოეშვა და მორიგ ვაზარზე ჩაატრიალა. რაც შეეხება ოლიმპიურ ჩემპიონს, ის ჩვენებურმა დამატებით დროში კარგად გამოცერა საიპონედ.

ბექა ღვინიაშვილის ბრწყინვალე იპონი

ამათ გარდა, ღვინიაშვილმა ოსაკაში ჩინელი ჰებილიგე ბუ დააიპონა პირველ ორთაბრძოლაში, ხოლო მეოთხედფინალში აზერბაიჯანელ მამადალი მეჰდიევს ვაზარით მოუგო.

როგორც წინა დღეებში მოგახსენებდით, იაპონიაში ამ პრესტიჟულ ტურნირში სულ ოთხი სპორტსმენით გამოვდიოდით. სამწუხაროდ, სხვებმა მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს და, ამდენად, ამ ერთი ჯილდოთი დავრჩით, თუმცა მედალსაც გააჩნია - ამ ოქროს ბრწყინვალება ყველაფერს ფარავს. მით უფრო, ამ ერთი მედლითაც კი საერთოდ უნდურ ჩათვლაში 87 ქვეყანას შორის მეოთხე ადგილზე ვართ, ხოლო საკუთრივ ვაჟებში - მესამეზე.

ჩვენი დანარჩენი ფალავნებიდან ორი პირველივე წრიდან გამოეთიშა შეჯიბრებას. ოლიმპიურმა და ევროპის ჩემპიონმა ლაშა შავდათუაშვილმა (73) ფეხის ტრავმის გამო ვერ დაასრულა შეხვედრა მასპინძელ არატა ტაცუკავასთან - წუთ-ნახევრის შემდეგ ნაადრევად შეწყვიტა ასპარეზობა. ჭრიკიშვილი პირველივე წრეში წმინდად დამარცხდა მურაოსთან, ევროპის სამგზის ჩემპიონმა, მსოფლიოს სამგზის ფინალისტმა და ოლიმპიადის ვიცე-ჩემპიონმა ვალერი ლიპარტელიანმა (100) კი ერთი შეხვედრა მოიგო - ბრაზილიელ ლეონარდო გონსალვეშთან ვაზარით იმარჯვა, შემდეგ კი რუს მერაბ მარგიევთან დამარცხდა.

ბუნებრივია, თავად ტურნირი მასპინძელთა ჰეგემონიით წარიმართა: ვაჟებში 7-დან 4 წონაში იაპონური ფინალი გაიმართა, ჯამში კი მათ 5-5 ოქრო-ვერცხლი და 6 ბრინჯაო მოიპოვეს. მთლიანად იაპონიის გაერთიანებულმა გუნდმა - ვაჟებმაც და ქალებმაც 34 მედალი მოიპოვეს: 11 ოქრო, 8 ვერცხლი და 15 ბრინჯაო. 

ვაჟები

60 კგ. 1. ნაოჰისა ტაკატო; 2. რიუჯუ ნაგაიამა (ორივე - იაპონია); 3. ვონ ჯინ კიმი (კორეა), იუნგ ვეი იანგი (ტაივანი).

66 კგ. 1. ჰიფუმი აბე; 2. ჯოშირო მარუიამა; 3. იუჯი აიდა, იუკი ნიშიამა (ოთხივე - იაპონია).

73 კგ. 1. მასაში ებინუმა; 2. სოიჩი ჰაშიმოტო (ორივე - იაპონია); 3. ოდბაიარ განბაატარი (მონღოლეთი), სომონ მახმადბეკოვი (ტაჯიკეთი).

81 კგ. 1. ტაკანორი ნაგასე; 2. სოტარო ფუჯივარა (ორივე - იაპონია); 3. ფრანკ დე ვიტი (ჰოლანდია), ტურპალ ტუპკაევი (რუსეთი).

90 კგ. 1. ბექა ღვინიაშვილი (საქართველო); 2. დავლატ ბობონოვი (უზბეკეთი); 3. დონჰან გვაკი (კორეა), სოიჩირო მუკაი (იაპონია).

100 კგ. 1. რიუნოსუკე ჰაგა (იაპონია); 2. ელმარ გასიმოვი (აზერბაიჯანი); 3. კენტარო იიდა, აარონ ვოლფი (ორივე - იაპონია).

+100 კგ. 1. ინალ თასოევი (რუსეთი); 2. ჰიოგა ოტა; 3. კოკორო კაგეურა (ორივე - იაპონია), ალიშერ იუსუპოვი (უზბეკეთი).

934
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;