ძიუდო ევროპის გუნდური ჩემპიონატი უჩვენოდ

18 ივლისს ეკატერინბურგში, "ურალოჩკას" დარბაზში ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ტარდება ძიუდოში, რომელიც უჩვენოდ ჩაივლის.

როგორც საქართველოს ძიუდოს ფედერაციის გენერალურმა მდივანმა გიორგი ათაბეგაშვილმა გვითხრა, იქ წასვლა მწვრთნელებმა იუარეს, თორემ ფედერაცია მზად იყო გუნდის დასაფინანსებლად.

მწვრთნელების მოტივაცია ის ყოფილა, რომ გუნდი არაა სათანადოდ მომზადებული და ამ ეტაპზე ევროპის ჩემპიონატში მონაწილეობა არ ღირს. თან ჩვენი ქალი ძიუდოისტები ჯერ ძალიან ახალგაზრდები არიან ამ დონეზე საჭიდაოდ.

შეგახსენებთ, რომ გუნდური ჩემპიონატი შერეული პრინციპით ტარდება ანუ ქალები და ვაჟები ნაკრებში ერთად ჭიდაობენ. გუნდში სულ ექვსი წონაა. აქედან სამი ვაჟებისაა - 73, 90 და +90, სამიც - ქალებისა: 57, 70 და +70.

ეკატერინბურგში ევროპის 21 ქვეყნის ნაკრები იასპარეზებს, რაც სარეკორდოა კონტინენტის გუნდური პირველობების ისტორიაში. სიახლეა ისიც, რომ გუნდური ჩემპიონატი ცალკე ტარდება, აქამდე კი, რაც შერეული გუნდით გამოსვლის წესი შემოიღეს, ყოველთვის პირად პირველობასთან ერთად ტარდებოდა - პირველი სამი დღე ინდივიდუალურ პირველობას ეთმობოდა, მეოთხე - გუნდურს.

დაგვეთანხმებით, ძალიან ცუდია, ასეთი რანგის პირველობა ჩვენ გარეშე რომ ჩაივლის, მაგრამ მწვრთნელთა უარიც გასაგებია: ამ ეტაპზე არც ბიჭები იქნებიან ოპტიმალურ ფორმაში, ხოლო ქალებში ჯერ სერიოზული კრიზისი გვაქვს.

თუმცა ესეც ლოგიკურია - ჩვენი გოგონები ჯერ ძალიან ახალგაზრდები არიან, მარიამ ჭანტურია (70) და სოფიო სომხიშვილი (+78) წლეულს გადმოვიდნენ ჭაბუკებიდან ახალგაზრდებში, სადაც მათ ეთერ ლიპარტელიანი და მზია ბებოშვილი დახვდნენ. უფროსებში მოჭიდავე სულ 3-4 ქალი გვყავს და იმათგანაც მარიამ ჯანაშვილი და ტატიანა შუკვანი 52-ში გამოდიან, ანუ არ შედიან გუნდურის წონებში, ხოლო ნინო ოძელაშვილი (70) და ელენე ქებაძე (+78) სამბისტები არიან.

თუმცა ოძელაშვილი ძიუდოშიც კარგად გამოდიოდა და კარგად გვახსოვს, შარშან მსოფლიოს ჩემპიონატზე გუნდურში როგორი ბრძოლა გაუმართა ამ წონის ერთ-ერთ ანგარიშგასაწევ მანდილოსანს, კანადელ კელიტა ზუპანჩიჩს. შარშან იმავე ჩემპიონატზე 57-ში ჯანაშვილიც დააყენეს, მაგრამ ამან არ გაამართლა.

მეტიც - გამოჩნდა, რომ ზედა წონაში ასე მოუმზადებლად დაყენება დიდ რისკსაც შეიცავს, რადგან დიდია ტრავმის ალბათობა. დღესდღეობით მწარე რეალობაა, რომ გუნდურში ქალთა წონებში ლამის უშანსოდ ვართ. არადა, ამ სეზონის დასაწყისში სწორედ ამ დეფექტის შესავსებად ფედერაცია ხორვატიისა და ბოსნია-ჰერცეგოვინას ძიუდოს ფედერაციებთან აწარმოებდა მოლაპარაკებას მათი მძიმეწონოსანი ქალების გადმოსაბირებლად, სამიზნედ კი ეკატერინბურგის ჩემპიონატი იყო ამოღებული, მაგრამ ამ ჩანაფიქრმა ჩაილურის წყალი დალია და ახლა ისევ მომავლის იმედად ვრჩებით, როდის წამოიზრდებიან ჩვენი გოგონები და როდის გაუწევენ უცხოელებს ღირსეულ კონკურენციას. ეს რომ აუცილებლად მოხდება, ამას უცხოელებიც აღიარებენ, მაგრამ უახლოეს წლებში შედეგებს ვკარგავთ.

ნატურალიზაციის გარეშე არც ტოკიოს ოლიმპიადაზე არ გვექნება არანაირი შანსი (შეგახსენებთ - გუნდური ტურნირი შეტანილია ოლიმპიადის პროგრამაში), ამით კი ვაჟები ზარალდებიან. არადა, ვიდრე ქალები და ვაჟები ცალ-ცალკე ჭიდაობდნენ, ჩვენი ვაჟთა ნაკრები არათუ ევროპაში, მსოფლიოშიც კი წამყვანი იყო.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1954
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;