წამი... რომელმაც გამარჯვების შეძახილი 9 ათას კაცს ყელში გაუჩერა [VIDEO]

- ამ თამაშში წაგებას არ ვიმსახურებდით! - ასეთი რამ საქართველოს ნაკრების მთავარი მწვრთნელის, ილიას ზუროსისგან პირველად მოვისმინეთ. მანამდე მის წინამორბედს იგორ კოკოშკოვს აქვს ნათქვამი - 2015 წლის ევრობასკეტზე იოანის მაციულისის სამქულიანებით ბოლო წამზე ლიტვასთან რომ დავმარცხდით 1/8 ფინალში.

საქართველო
85
საბერძნეთი
86

16 სექტემბერი, თბილისი
სპორტის სასახლე
9 000 მაყურებელი
30:17, 19:21, 15:27, 21:21
საქართველო: გიორგი ცინცაძე (37:20წთ, 7ქ, 5მ, 6პ), გიორგი შერმადინი (19:19წთ, 11ქ, 4მ), დუდა სანაძე (30:41წთ, 8ქ), ლევან ფაცაცია (02:39წთ), მიხეილ ბერიშვილი (03:45წთ), მერაბ ბოქოლიშვილი (13:17წთ, 3ქ), მეტ ჯენინგი (36:01წთ, 17ქ, 5მ, 5პ), თორნიკე შენგელია (36:14წთ, 22ქ, 13მ, 3პ), გოგა ბითაძე (20:40წთ, 17ქ, 5მ).
საბერძნეთი: ტაილერ დორსი, იანულის ლარენცაკისი (3ქ), ნიკ კალატესი (31ქ, 5მ, 7პ), კონსტანტინოს სლუკასი (14ქ, 8მ, 8პ), ევანგელოს მარგარიტისი (5ქ), გეორგიოს პაპაიანისი (4ქ), კონსტანტინოს პაპანიკოლაუ (15ქ, 5მ), იოანის პაპაპეტრუ (9ქ), პანაიოტის ვასილოკოპულოსი, თანასის ანტეტოკუნმპო (5ქ), კონსტანტინოს მიტროღლუ.

 ორივე შემთხვევაში ერთნაირი განცდა იყო - მწარე იმედგაცრუება: არ გჯერა რომ თურმე შეიძლებოდა 1:28 წამში 6-ქულიანი უპირატესობა ხელიდან გაგეშვა. არ გჯერა, რომ ამდენი ოფლისღვრა წყალში იყრება. არ გჯერა, რომ 9 ათასი გულშემატკივარი ერთი რაღაცის გამო საფინალო სირენის შემდეგ გარინდებული შესცქერის ტაბლოს, იმიტომ, რომ არც მას სჯერა - თურმე, წავაგეთ.



...და რა არის ის "ერთი რაღაცა"? იღბალი? მხოლოდ იღბალი არა. აი, რა მოხდა ბოლო წამებზე:

საფინალო სირენამდე 3.8 წამით ადრე თორნიკე შენგელიამ მეტ ჯენინგისგან მიღებული პასის შემდეგ ბურთი საბერძნეთის კალათის მიმართულებით შორიდან სტყორცნა. ბურთი უკუმიმრთულებით გადმოვარდა, საკუთარ სამქულიანთან პაპანიკოლაუმ დაიჭირა, კალატესს გადააწოდა, მან პაპანიკოლაუს დაუბრუნა, რომელმაც საფინალო სირენასთან ერთად ჩააგდო და საბერძნეთს 86:85 გაამარჯვებინა.

ეს ყველაფერი 3.8 წამში მოხდა. არადა...

მეტ ჯენინგს თავად რომ გაეყვანა დრო ბოლომდე და თვითონ ესროლა სამიანი, იქნებ ბურთი ისეთი ტრაექტორიით გადმოვარდნილიყო, მეტოქეს შეტევა ვერ მოესწრო....

რა იქნებოდა, შენგელიას ტყორცნა კალათში რომ ჩასულიყო?

ან ფარქვეშ მდგომ გოგა ბითაძეს ჩავარდნოდა ხელებში?

ან სულაც თორნიკეს ჰაერში რომ აეგდო და... ვიდრე დაეშვებოდა, 3.8 წამიც აღარ დარჩენილიყო?

ან ჯენინგი ჩაჭრაზე არ წასულიყო და კალატესზე ჯარიმა აეღო, საქართველის ხომ იმ მომენტისთვის მხოლოდ 1 ფოლი ჰქონდა?

ან სულაც შენგელიას მოხვედროდა ბურთი ფეხზე კალატესის გადაცემისას?

ანაც გიორგი ცინცაძეს მოესწრო პაპანიკოლაუზე დაჯარიმება?

თქვენ წარმოიდგინეთ, ამდენი რამ ბოლო 3.8 წამში შეიძლებოდა მომხდარიყო და... ერთ-ერთი რომ მომხდარიყო, მოვიგებდით. სწორედ იმიტომაა კალათბურთი სპორტის ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო სახეობა, რომ ერთმა ტყორცნამ, ერთმა შეცდომამ, ერთმა ზუსტმა პასმა, ერთმა ჩაჭრამ, მსაჯის მიერ შეცდომით დასტვენილმა ერთმა გარბენმა, ერთმა წამმა შეიძლება 9 ათასი გულშემატკივარი ერთბაშად გაახაროს ან წამიერად დაადუმოს...

საკალათბურთო განგებამ ბურთი ხელთ მაინცდამაინც ელვისებურ პაპანიკოლაუს ჩაუგდო, ხოლო კალატესმა ისეთი პასი შეასრულა, ლუპამომარჯვებულ იუველირებსაც შეშურდებოდათ. როგორც ერთს, ასევე მეორეს NBA-ში თამაშის ორწლიანი გამოცდილება აქვთ. ევროპელ უკანახაზელს ამერიკული კლუბი რომ აიყვანს, ე.ი. მართლა ძლიერია.

ასეთ შემსრულებლებს არც ქართველები ჩამორჩნენ და თორნიკე შენგელიას წინამძღოლობით თანაბარი თამაში გაუჩაღეს. მართალია, შეცდომები ორივე მხრიდან უხვად იყო, მაგრამ ასეთი მაღალი დონის კალათბურთი ორივე გუნდის შესრულებით თბილისში 2015 წლის შემდეგ არ გვინახავს (მაშინ, გემახსოვრებათ იტალია გვეწვია)...

საბერძნეთს პირველი ტაიმი 30:17 მოვუგეთ. მათი მწვრთნელი 10 წუთი ვერ მიხვდა, რა ხდებოდა მისი გუნდის დაცვაში. საქმე მარტივად იყო: ფარქვეშ შესულ ქართველებს, შენგელიას, შერმადინსა და ბითაძეს სტუმრები ჯარიმის გარეშე ვერ აჩერებდნენ, ხოლო პერიმეტრიდან ჯენინგი, სანაძე და ცინცაძე სტყორცნიდნენ ზუსტად.

შენგელია თუ არ გავაჩერე, ცუდადაა ჩემი საქმეო, - დროულად მიხვდა ბერძნების დამრიგებელი და თოკოს ზამბარასავით მხტუნავი თანასის ანტეტოკუნმპო მიუჩინა. ვერ ვიტყვით, იანისის ძმამ თორნიკე შეაჩერა, მაგრამ ჩვენიანს ძალიან აწუხებდა - ჩვენი ნახევრიდან ლანდივით დასდევდა, თან არც კონტაქტს ერიდებოდა.

ბერძნებმა დაცვის არაერთი ტაქტიკა სცადეს და ყველაზე მეტი ეფექტი მაშინ მიიღეს - ჩვენს ნახევარზე სამი კალათბურთელი აგრესიულ პრესინგს რომ თამაშობდა. უმთავრესად სწორედ ამის ხარჯზე აღმოფხვრეს 17-ქულიანი ჩამორჩენა. ასეთი დაცვისას ქართველებს ძალიან უჭირდათ ბურთის წინახაზელებამდე მიტანა - პერიმეტრის მოთამაშეები ცენტრებს სწყდებოდნენ.

მათი შეერთება ბოლო წუთებზე მაინც მოახერხა თორნიკე შენგელიამ, რომელიც რიგ ეპიზდებში გამთამაშებლის ფუნქციებსაც ასრულებდა და ცენტრისაც. სწორედ მისი დიდი დამსახურება იყო, საფინალო სირენამდე 1:28 წუთით ადრე 6 ქულით რომ დავწინაურდით...
შემდეგ პაპანიკოლაუმ სამიანი ჩააგდო, რასაც ერთი ორქულიანი მიაყოლა.

...ბოლო 3.8 წამზე უკვე მოგახსენეთ.

1460
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები