წინასაახალწლო ინტერვიუ ლადო ხინჩეგაშვილთან და გენო პეტრიაშვილთან

  მსოფლიოს და ოლიმპიური ჩემპიონების ცხოვრება სპორტის მიღმაც საინტერესოა მათი გულშემატკივრებისათვის. მით უფრო, თუ ეს ადამიანები არა მხოლოდ ტიტულებით, არამედ ქომაგის და საზოგადოდ მაყურებლის მიმართ პოზიტიური დამოკიდებულებით არიან ცნობილნი.

ლადო ხინჩეგაშვილთან და გენო პეტრიაშვილთან წინასაახალწლო ინტერვიუში მიზნად დავისახეთ, რომ თქვენთვის მათი სადღესასწაულო სამზადისი და მოლოდინი გადმოგვეცა.

სასაუბრო თემა ისეთი იყო, ორივე გულღიად და ხალისიანად გვესაუბრა. დანარჩენს ქვემოთ წაიკითხავთ.

ლადო ხინჩეგაშვილი: თოვლის პაპას ვთხოვდი, ჩვენი პატარა მოჭიდავეების სურვილები აესრულებინა.

_ ლადო, როგორ ხვდებით ახალ წელს და თუ გაქვთ რამე ტრადიცია ოჯახში ამასთან დაკავშირებით?

_ რამე გამორჩეული ტრადიცია არ გვქონია, თუმცა ყოველთვის სახლში კი ვხვდებოდით ოჯახის წევრები. ოღონდ უკანასკნელი რამდენიმე წელიწადია, უკვე დაირღვა ეს ტრადიცია და ახლა ყოველთვის ვეღარ ვახერხებ ახალ წელს შევხვდე ოჯახის წევრებთან ერთად.

შარშან, მაგალითად, თვითმფრინავში შევხვდი ახალ წელს, რადგან ინდოეთში მივფრინავდი შეჯიბრებაში მონაწილეობის მისაღებად. შესაბამისად, სიტუაციიდან გამომდინარე მიჭირს წინასწარ ამ დღის დაგეგმვა.

_ დამდეგ ახალ წელს თუ იცი, სად შეხვდებით?

_ ამჯერად ვიცი, რომ საქართველოში ვიქნები, აქ მეგობრებს ველოდები და სურვილი გვაქვს, ერთად შევხვდეთ ახალ წელს.

_ რით არის წლევანდელი ახალი წელი უწინდელისგან განსხვავებული?

_ ღმერთის წყალობით ყოველი მომდევნო წელი ჩემთვის ჯობია წინა წელს. სპორტული თვალსაზრისით, მართალია, წლევანდელი წელი მცირედით ჩამოუვარდებოდა შარშანდელს, მაგრამ ამავდროულად ვგრძნობ, რომ გასულ წელთან შედარებით გამოცდილება მომემატა, გავიზარდე. აქვე, მინდა მადლობა გადავუხადო ყველას, ვინც გვერდში მიდგას და მხარს მიჭერს ჩემს კარიერულ წარმატებებში.

_ ლადო, მეკვლედ თუ ყოფილხართ ახალ წელს?

_ კი და თანაც არაერთხელ. ადრე რამდენიმე ოჯახში, სისტემატურად მივდიოდი მეკვლედ, მაგრამ ბოლო წლებში, რეჟიმიდან გამომდინარე ვეღარ მიხერხდება მათთან მისვლა, რის გამოც ისინი უკმაყოფილონი იყვნენ. ალბათ თვლიდნენ, რომ კარგი ფეხი მქონდა.

_ რამით გამორჩეული ახალი წლის ღამე თუ გქონიათ?

_ განსაკუთრებული არაფერი.

_ ამ დღესასწაულზე თუ აძლევთ ხოლმე თავს მოლხენის უფლებას?

_ არა მხოლოდ ახალ წელს, წელიწადის განმავლობაში, ისეთ დროს, როდესაც არ მიწევს ყოველდღიური ვარჯიში და არ ვემზადები ცალკეული შეჯიბრებისათვის, ვაძლევ თავს უფლებას, ისეთი რეჟიმითაც ვიცხოვრო, როგორც რომელიმე არასპორტსმენი ადამიანი ცხოვრობს.

_ რომელ ღვინოს ანიჭებთ უპირატესობას?

_ თუ ერთ-ორ ბოკალს ვსვამ, მაშინ შავს, საქეიფოდ კი თეთრს.

_ ბედობას თუ ხვდებით განსაკუთრებულად?

_ ბედობას რამე რიტუალის და მოლოდინის არ მჯერა.

_ თოვლის პაპის რომ გჯეროდეთ რას სთხოვდით?

_ ვთხოვდი, რომ ჩვენი ჭიდაობის დარბაზის ბავშვების სურვილები აესრულებინა.

_ ახალ 2018 წელს რას უსურვებთ საქართველოს?

_ ვისურვებდი მშვიდობას, ხალხი მინდა იყოს გახარებული და ბედნიერი, საქართველო კი გაერთიანებული.

გენო პეტრიაშვილი: ახალი წლის მოახლოება მუდამ ბავშვივით მიხარია

_ გენო, როგორ ხვდებით წლევანდელ ახალ წელს?

_ ყოველთვის სიხარულით ველოდები. ამჯერადაც დეკემბრის დასაწყისიდან ბავშვივით ველი ახალ წელს. ისე კი მთელი წლის განმავლობაში შობა-ახალი წლის და აღდგომის დღესასწაულები გამორჩეულად მიხარია.

_ ახალი წელთან შეხვედრის როგორი ტრადიცია გაქვთ ოჯახში?

_ სანათესაო ტრადიციულად ჩვენს ოჯახში ვიკრიბებით. ჩვენთან მოდიან ბიძაშვილები, დეიდაშვილები, მამიდაშვილები. ამ დროს ოჯახი სავსეა სიხარულით და სიყვარულით. სხვათა შორის, ეს ის ხალხია, რომლებიც მსოფლიოს და ევროპის ჩემპიონატებზე დამყვებიან და ხუმრობით ჩემს ფანკლუბს ვუწოდებთ ხოლმე.

_ საახალწლო სუფრის მომზადებისას რომელიმე ეტაპზე თუ ერთვებით?

_ სუფრას ქალბატონები ამზადებენ. დედაჩემი, დეიდაშვილი და სხვები ისეთი მზარეულები არიან, რომ ძნელია, ჩაერიო. მე მათ მხოლოდ პროდუქტების ყიდვასა და შემდეგ დაგემოვნებაში "ვეხმარები". სხვათა შორის გურმანი ვარ და სიამოვნებით გეახლებით საახალწლო ნუგბარსაც.

_ რით განსხვავდება წლევანდელი ახალი წელი შარშანდლისგან?

_ მოახლოებულ ახალ წელს დიდებში მსოფლიოს ჩემპიონის ტიტულით ვხვდები, რითაც, ბუნებრივია, ძალიან გახარებული ვარ. თუმცა ამაზე გაჩერებას არ ვაპირებ, შევეცდები, ყოველ წელს ახლანდელივით ახალი წარმატებებით გახარებული შევხვდე, შევეცდები, სულ მოვუმატო და მოვუმატო სპორტულ მიღწევებს.

_ მეკვლე თუ ყოფილხარ?

_ ვყოფილვარ, ოღონდ, რასაკვირველია, უფრო ხშირად ბავშვობაში. ისე შარშანაც კი ვიყავი მეკვლე მეზობელთან, სადაც ნათლული მყავს.

_ თქვენს ოჯახში თუ გყავთ ტრადიციულად მეკვლე?

_ მამაჩემის ბიძა თამაზ პეტრიაშვილი ჩვენი გვარის უხუცესი კაცია და ის მოდის ხოლმე მეკვლედ. მოაქვს ტკბილეული, ხილი და თავისივე ღვინო. ჩვენც ყოველთვის კარგი ღვინო გვაქვს, მაგრამ ძია თამაზი გვეუბნება, ჩემი ღვინით უნდა ვიქეიფოთო და არ ვეწინააღმდეგებით. პირიქით, სიამოვნებით მივირთმევთ მის მშვენიერ ღვინოს.

_ საერთოდ, რომელი მარკის ღვინო მოგწონთ?

_ უპირატესობას ვანიჭებთ დირბულას და ლომიაურს - ესაა ჯიშები, რომელიც ნულში ჩვენს სოფელში (ნული ამჟამად ოკუპირებულია - ვ.ბ) გვქონდა და ისინი ახლა აქეთაც მოვაშენეთ.

გარდა ამისა, ძალიან მომწონს გორული მწვანე. საერთოდ კარგ ღვინოს პატივს ვცემ, თუმცა, გასაგები მიზეზების გამო, ხშირად ვერ ვაძლევ თავს მოლხენის უფლებას.

_ რას უსურვებდით საქართველოს?

_ საქართველოს პირველ ყოვლისა გამთლიანებას ვუსურვებდი. მოგეხსენებათ, ჩემი სოფელი ნულიც ამჟამად ოკუპირებულია და ჩემთვის საქართველოს ერთიანობის თემა ძალიან მტკივნეულია.

ვუსურვებ ჩემს სამშობლოს, რომ იყოს ისეთივე ძლიერი და გაბრწყინებული, როგორიც დავითის და თამარის დროს იყო. ძალიან მინდა აგრეთვე, რომ შიგნით, ჩვენს ქვეყანაში მშვიდობა სუფევდეს.

_ ბედობასთან დაკავშირებული რამე ტრადიცია თუ გაქვსთ?

_ ტრადიცია არა, მაგრამ ერთი ამბავი მახსენდება. მართვის მოწმობის გამოცდაზე ზუსტად ბედობას გავედი, მანქანაში მჯდომი გამომცდელი მეუბნება: ბედობას რომ ჩაიჭრა და ჩაჭრა დაგებედოს, არ გეშინიაო?

რატომ ჩაჭრა, პირიქით გამოცდის წარმატებით ჩაბარება რომ დამებედოს, იმაზე ვიფიქრებ-მეთქი. ის გამოცდაც წარმატებით ჩავაბარე და იმ წელიწადს ინსტიტუტში მისაღები გამოცდებიც.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
2766
მკითხველის კომენტარები / 2 /
SS
1
პატარა გორი დიდია :DDDDDDDDDDDDDD
nukri
0
magari kacebi....
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;