საქართველოს ნაკრები მალტაზე, პლეი ოფის საგზურისთვის

გუშინ საქართველოს ხელბურთელ ვაჟთა ნაკრებმა მალტას მიაშურა. გაემგზავრების წინ მთავარმა მწვრთნელმა ჯორჯე რაშიჩმა გუნდის საბოლოო შემადგენლობა დაასახელა და ჩვენთან საუბარში აღნიშნა, რომ „საქართველოს დღევანდელი ნაკრები გამოცდილი და ახალგაზრდა მოთამაშეებით კარგად დაბალანსებული გუნდია.

რაც შეეხებათ მეტოქეებს, მალტასა და აზერბაიჯანთან, როგორც უკვე ვთქვი, არ უნდა გაგვიჭირდეს. კვიპროსის ნაკრები უფრო ძლიერია, ამიტომ  ჯგუფის გამარჯვებულის ვინაობა 13 იანვარს სწორედ კვიპროსელებთან მატჩში გაირკვევა. თუმცა როგორც გუნდური თამაშით, ასევე, ინდივიდუალური ოსტატობით, საქართველოს ნაკრები ფავორიტია“.

შეგახსენებთ, რომ 11-13 იანვარს ევრო 2022-ის პირველ საკვალიფიკაციო რაუნდში ჩვენი გუნდი მასპინძლებს, აზერბაიჯანსა და კვიპროსს დაუპირისპირდება. მეორე ეტაპზე, ანუ პლეი ოფში გადის ჯგუფის გამარჯვებული.

B ჯგუფი,მალტა. კვიპროსი, საქართველო, აზერბაიჯანი, მალტა

კოსპიკვა, კოტონერას სასპორეტო კომპლექსი.

11 იანვარი. კვიპროსი - აზერბაიჯანი, საქართველო - მალტა,

12 იანვარი. აზერბაიჯანი - საქართველო, მალტა - კვიპროსი

13 იანვარი. კვიპროსი - საქართველო, აზერბაიჯანი - მალტა

A ჯგუფში (ლუქსემბურგი) პლეი ოფის საგზურისთვის იბრძოლებენ ლუქსემბურგი, ბრიტანეთი, ირლანდია და ბულგარეთი.

საქართველოს ნაკრები ტურნირზე ასეთი შემადგენლობით გაემგზავრა: შოთა თევზაძე (1981, 200 სმ, „ფოჩანი“, რუმინეთი), გიგა ტორონჯაძე (1989, 190, „შავი ზღვის ბიჭები“, ბათუმი); ზურაბ აბრამიშვილი (1994, 193, „შავი ზღვის ბიჭები“), ჯემალ იმნაძე (2001, 184, ქუთაისი); ლექსო წითელიშვილი (1992, 194, „სტრუგა“, მაკედონია), თეიმურაზ ორჯონიკიძე (1996, 198, „ფერენცვაროში“, უნგრეთი), სერგო დათუკაშვილი (1978, 198, უგუნდო); ირაკლი ჩიქოვანი (1989, 198, „კონსტანცა“, რუმინეთი), ირაკლი კბილაშვილი (1998, 189, „ოდესა“, უკრაინა); გიორგი ცხოვრებაძე (2001, 193, „მონპელიე“, საფრანგეთი), რატი მსხვილიძე (1986, 207, უგუნდო), გიორგი დიხამინჯია (1997, 190, „სტრუგა“, მაკედონია), რევაზ ჭანტურია (1982, 178, „პელისტერი“, მაკედონია), ირაკლი გოგოლაძე (1996, 177, „შავი ზღვის ბიჭები“, ბათუმი), ერეკლე არსენაშვილი (1998, 200, „დიომიდის არგოსი“, საბერძნეთი), უჩა მაისურაძე (1986, 190, უგუნდო), მთავარი მწვრთნელი ჯორჯე რაშიჩი (სერბეთი, 1958), მწვრთნელი გიორგი გვაზავა (1978), ექიმი ჯუმბერ ყარყარაშვილი, მთავარი მენეჯერი ვახტანგ მეიფარიანი.

გუშინ ბოლო ვარჯიშის შემდეგ ნაკრების რამდენიმე წევრს გავესაუბრეთ:

გიორგი დიხამინჯია: მაკედონიის „სტრუგაში“ უმთავრესად შუამარბი ვარ, როდესაც გუნდს სჭირდება, კუთხეშიც ვთამაშობ, ზოგჯერ - ფლანგზეც. საქართველოს ნაკრებში სადაც დამაყენებენ, ვეცდები, იქ დავეხმარო ბიჭებს. ისე, კუთხეში უფრო სიამოვნებით ვთამაშობ. ნაკრებში შუამარბად ჯერ არ ვყოფილვარ. თუმცა ორივე პოზიციისთვის მოვემზადე.  ქართველებს ცაციების პრობლემა არ გვექნება - ხუთნი ვართ: რევაზ ჭანტურია, რატი მსხვილიძე, გიორგი ცხოვრებაძე, ირაკლი გოგოლაძე და მე. მეტოქეებიდან მალტის ნაკრები ბულგარეთში „ჩელენჯტროფიზე“ ვნახე. იმ ტურნირზე კვიპროსიც იყო, მაგრამ მის მატჩებს არ დავსწრებივარ. ყოველივეს მიუხედავად, ვფიქრობ, აუცილებლად უნდა გავიმარჯვოთ. მომდევნო ეტაპზე გასვლის კარგი შანსი გვაქვს და ხელიდან არ უნდა გავუშვათ...

რატი მსხვილიძემ - 207 სანტიმეტრი სიმაღლის ცაცია შუამარბმა საქართველოს ნაკრებში პირველად 2007 წლის 3 იანვარს ითამაშა და მას შემდეგ ეროვნული გუნდის 28 ოფიციალურ მატჩში 112 გოლი გაიტანა. „2013-2014 წლების მსოფლიოს ჩემპიონატის შესარჩევი ტურნირის 6 მატჩიდან შინ ლიეტუვას, თურქეთსა და ფინეთს ვძლიეთ, - გვითხრა მან. - ჩვენი ნაკრების თავკაცი მაშინაც ჯორჯე რაშიჩი იყო. სერიოზული მწვრთნელია, მატჩების წინ კარგადაც დაგმუხტავს, თამაშის ზუსტ მონახაზსაც გააკეთებს, პერსონალურ დავალებასაც მოგცემს.

გუნდში ძალიან კარგი თაობა მოვიდა. ვფიქრობ, მალტაში სამივე შეხვედრას მოვიგებთ. მართალია, მაკედონიის „რაბოტნიკიდან“ წამოსვლის  შემდეგ  უგუნდოდ ვარ, მაგრამ ვარჯიში არ შემიწყვეტია. ძალიან ნაყოფიერი იყო სანაკრებო შეკრება.  ჩემი მთავარი პრობლემა ტრავმებია: სამი რთული ოპერაცია გადავიტანე - მუხლის, მხრისა და მყესის. რეაბილიტაციას საკმაო დრო მოვანდომე, ნაკრებშიც ბევრი გამოვტოვე. რომელ პოზიციაზე ვითამაშებ?..

თავიდან მარცხენა შუამარბი ვიყავი, შარშან ნაკრებში ხაზზე გამამწესეს, უფრო შუამარბი ვარ. მალტის ტურნირის შემდეგ კლუბის საქმეებსაც მივხედავ. ჯორჯე ამბობს, ევროპის ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე გასვლისთვის უნდა ვიბრძოლოთო. ამას რა ჯობია. 2022 წელს 36 შემისრულდება. კარიერის მშვენიერი დასასრული იქნება. მერე იქნებ შვილმა გააგრძელოს“...

გიგა ტორონჯაძე: საქართველოს ნაკრებში პირველად 2009 წელს მოლდოვაში „ჩელენჯტროფიზე“ ვითამაშე. მაშინ 19 წლის ვიყავი. მას მერე მხოლოდ ერთი სანაკრებო სეზონი გამოვტოვე. შოთა თევზაძის შემცვლელად - მეორე მეკარედ ვითვლები. რაშიჩის მსგავს მწვრთნელთან ურთიერთობა არ მქონია. თამაშს კარგად კითხულობს, ნაკრების ყველა წევრის გამოყენებას ცდილობს.

ცხადაია, ერთნაირი სათამაშო დრო ვერ გვექნება, მაგრამ გუნდში თითოეულ ხელბურთელს თავისი როლი აქვს. არ დამავიწყდება, როგორ მენდო თბილისში თურქეთთან დაძაბული შეხვედრისას. რაც შეეხება მეტოქეებს, კვიპროსელებს კარგა ხნის წინათ ახალგაზრდულ ნაკრებში შევხვდით ერთხელ და სულ ეს იყო. არც ის გამიგია, რომელიმე გუნდს კვიპროსელი მოთამაშე ჰყოლოდა.

ამას წინათ „შავი ზღვის ბიჭები“ ვეთამაშეთ, ფაქტობრივად, აზერბაიჯანის ნაკრებს. ერთი უკრაინელი ჰყავთ დამატებული, თუმცა უკრაინელი სათამაშოდ ბაქოში რომ წავა, ესე იგი საუკეთესოთა შორის ვერ უნდა იყოს. მალტაზე კი საერთოდ არაფერი მსმენია. თუმცა მალტურ ხელბურთს დიდი ტრადიციები არც უნდა ჰქონდეს. ასე რომ, ამ ტურნირზე მოგების გარდა სხვა შედეგზე  ფიქრის უფლება არც კი გვაქვს.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
790
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;