ჯაბა ჯიღაური: რეალურად, გრენობლიდან  წამოსვლის მიზეზი სხვა იყო  და არა ის, რაც განცხადებაშია

ჯაბა ჯიღაურმა საფრანგეთი დატოვა და ჯერ უცნობია, სად გააგრძელებს კარიერას. საქართველოს ნაკრების 26 წლის ნახევარმცველი ლიგა 2-ის “გრენობლში” თამაშობდა, მაგრამ კლუბის დატოვება ამჯობინა.

“გრენობლმა” სეზონი მე-9 ადგილზე დაასრულა. ჯიღაურს გუნდში დამკვიდრების იმედი ჰქონდა, მაგრამ მთავარი მწვრთნელი ძალიან მცირე სათამაშო დროს აძლევდა: ჩემპიონატის 38 ტურში მხოლოდ 13 მატჩში (სულ 278 წუთი) ითამაშა, საიდანაც 12-ჯერ შეცვლაზე შევიდა.

“ქართველი ნახევარმცველი ჯიღაური “გრენობლში” აღარ ითამაშებს. გასული წლიდან მან თავი დაგვამახსოვრა როგორც ნიჭიერმა მოთამაშემ, მაგრამ ლიგა 2-თან ადაპტაცია ვერ მოახერხა”, - წერს ფრანგული გამოცემა grenoblefoot.info.

თუმცა ჯიღაურმა “ლელოსთან” “გრენობლიდან” წამოსვლის სხვა მიზეზებზე ილაპარაკა:

- “გრენობლთან” კონტრაქტი კიდევ ერთი წლით მაკავშირებდა, მაგრამ დარჩენას აზრი აღარ ჰქონდა, თამაში არ მიწევდა და შემთხვევიდან შემთხვევამდე მოედანზე წუთებით გასვლა არ მაკმაყოფილებდა. ყველაზე მთავარი ის არის, რომ ნაკრების წევრი ვარ და კლუბში უთამაშებლობამ პრობლემა შემიქმნა. ამას ყველაზე მეტად განვიცდიდი.

- თუმცა, ვლადიმირ ვაისი ნაკრებში მუდმივად გიწვევდათ... 

- ამისთვის ვაისს მადლობას გადავუხდი, მაგრამ ასე რომ გამეგრძელებინა, შეკრებაზეც აღარ მიმიწვევდნენ, თამაშზე რომ არაფერი ვთქვათ... მოკლედ, ჩემი კარიერისთვის ყველა შემთხვევაში “გრენობლიდან” წამოსვლა ჯობდა. რაც არ უნდა კარგი ქვეყანა და ლიგა იყოს, უთამაშებლად დარჩენას აზრი არ ჰქონდა. 

- ოფიციალური წყარო ამტკიცებს, რომ ლიგა 2-თან ადაპტაცია ვერ მოახერხეთ... 

- ახლა როგორც უნდათ, ისე დაწერენ, მაგრამ მთავარი არ არის ნათქვამი, ანუ, რა იყო ამ ყველაფრის რეალური მიზეზი... 

- და რა იყო?

- იყო ენობრივი ბარიერი და ფრანგულის სწავლა თავად მსურდა. კლუბი მასწავლებლის აყვანას შემპირდა და რატომღაც, ჩემი მოთხოვნის მიუხედავად, იქ ჩასვლის შემდეგ ეს დაპირება დაივიწყეს. ამას გარდა, 2-წლიანი კონტრაქტი მქონდა და პირველი სამი თვე რომ გავიდა, გადაწყვიტეს, რომ კლუბი უნდა შემეცვალა. ყველაზე საწყენი ის არის, რომ პოზიცია არასაფეხბურთო მიზეზების გამო შეიცვალეს...

- კონკრეტულად?

- ყველაფერზე ვერ ვილაპარაკებ, მაგრამ რამდენიმე საკითხს ვიტყვი. საქმე ის არის, რომ ყაზახეთიდან ფრანგმა მენეჯერმა წამიყვანა და სიხარულით დავთანხმდი. მაგრამ ისეთი გავლენიანი არ იყო, ტრანსფერი კარგად რომ გაეკეთებინა და ამანაც დამაბრკოლა - აღმოჩნდა, რომ ჩასვლამდე ჩემი ზუსტი ამპლუა არც იცოდნენ, რაც ყველაზე მეტად გამიკვირდა. არადა, “ორდაბასიში” თამაშის პერიოდში კლუბიდან ლამის ყოველდღე მიკავშირდებოდნენ და წასვლას მთხოვდნენ. მაგრამ ჩავედი და ეტყობა, რაღაც გაურკვევლობა მოხდა და დამოკიდებულება შეიცვალეს. ამ პერიოდს ზედიზედ ორჯერ სანაკრებო შეკრებაც დაემთხვა და ესეც არ მოეწონათ. მოკლედ, ბევრი უცნაური დეტალი იყო. მერე მომხდარს მწვრთნელი სპორტულ დირექტორს აბრალებდა, სპორტული დირექტორი კი პირიქით - მწვრთნელს.

- ახლა კონკრეტული შემოთავაზება თუ გაქვთ?

- ჯერ არაფერი. 

- საქართველოში დაბრუნებას გამორიცხავთ?

- გამორიცხული არაფერია, მაგრამ ნაკრების წევრი ვარ, თანაც 27 წლის და დიდად გული არ მომიწევს. თუმცა კარგია, რომ თავისუფალი აგენტი გავხდი, მენეჯერიც არ მყავს და იმედია, ისევ ევროპაში ვითამაშებ. 

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
1272
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;