[VIDEO] ჯანო ანანიძის ძალიან საინტერესო ინტერვიუ: ამის გამო "სპარტაკში" 50 ათასი დოლარით დამაჯარიმეს

ყველაფერი ოდესღაც მთავრდება და ჯანო ანანიძის სატრანსფერო საგაც მორჩა მოსკოვის "სპარტაკში". ათზე მეტი წლის განმავლობაში მოხდა ბევრი ძალიან საინტერესო რამ. "სპორტ ექსპრესისათვის" მიცემულ უაღრესად საინტერესო ინტერვიუში ანანიძე საინტერესოდ ყვება "სპარტაკში" გატარებულ პერიოდზე და არამარტო. ინტერვიუს მცირედი შემოკლებით გთავაზობთ.

[განახლებული] ჯანო ანანიძისა და სპარტაკის გზები გაიყო. ფეხბურთელის აგენტი: პრიორიტეტია ევროპა!..

დასაწყისი

მე მიყვარს "სპარტაკი". ეს ჩემი მეორე სახლია. სიმართლეს ვამბობ - თავს კლუბის აღზრდილად მივიჩნევ. მე აქ 15 წლის ასაკში მოვედი და ცუდად ვიცოდი რუსული, მაგრამ მალე გავხდი შინაური. ისე ვიგრძენი თავი, თითქოს სულ დავდიოდი "სპარტაკის" საკლუბო აკადემიაში. ამბობენ, რომ მე ჩერჩესოვმა ამირჩია. ამისთვის მისი მადლობელი ვარ. უნახავს თამაშები და უთქვამს, ეს ბიჭი დავიტოვოთო. თექვსმეტ წლამდე დუბლების განაცხადში ჩემი შეყვანა არ შეიძლებოდა და თავს ვიკლავდი, შესაძლებლობები რომ მეჩვენებინა.

ოთხი თვის განმავლობაში ველოდი დუბლებში განაცხადში შეყვანას და სანამ ეს მოხდებოდა, ჩერჩესოვი გაუშვეს. სამაგიროდ კარპინმა მითხრა: თუ შენ იმუშავებ, დიდი ფეხბურთელი იქნები."

პირველი გოლი
ძირითად შემადგენლობაში დაწინაურება და პირველი მატჩი - ყველაფერი ეს ძალიან სწრაფად მოხდა. თითქოს, სიზმარში ვიყავი. ცოტა ხნის წინ ინსტაგრამის მეშვეობით გამომიგზავნეს ვიდეო, თუ როგორ შევდივარ შეცვლაზე "ყუბანთან" შეხვედრაში.

კარგად მახსოვს სათასო შეხვერა "კრასნოდარის" წინააღმდეგ. ვერ ვითამაშე კარგად, იშვიათად გამომდიოდა გამწვავება, მაგრამ პავლენკოს პასის შემდეგ შესანიშნავი გოლი კი შევაგდე.



ბედნიერება
"სპარტაკის" ძალიან მადლიერი ვარ. მე აქ არაერთი შესანიშნავი დღე გავატარე. ჩემპიონობა დიდი სიხარული იყო. მას ხომ დიდი ხნის განმავლობაში ველოდით. საუკეთესო პერიოდი იყო ჩემთვის, როცა ძირითად შემადგენლობაში გამოჩდნენ მეგობრები, ჯიქია და სამედოვი. ჩვენ ვიგებდით, ვხუმრობდით, კინოში დავდიოდით ერთად - ბბრალოდ, შესანიშნავი იყო...

მე ადრეც არ მქონია ურთიერთობის პრობლემა. მსგალითად ძიუბასთან და მაკეევთან, მაგრამ სიტყვა მეგობარი ჩემთვის ძალიან ძვირფასია. ის არის იგივე ძმა, რომელსაც შენ თვალდახუჭული ენდობი. ასეთები გახდნენ ჩემთვის ჯიქია და სამედოვი.

ვხედავ, რა კეთილი გული აქვთ მათ, როგორ ეხმარებიან ისინი ადამიანებს. მეც მზად ვარ, ყველაფერი გავაკეთო მათთვის.
ჩვენ ახლა სხვადასხვა კლუბებში ვთამაშობთ, მაგრამ ასეთ მეგობრობას ვერაფერი მოერევა...

სევდა
ჩემთვის მძიე იყო ყველა ის დღე, როცა კარგ ფორმაში ვიყავი, მაგრამ "სპარტაკში" არ მაძლევდნენ თავის გამოჩენის შანსს. დედას და ეუღლეს შეუძლიათ დაადასტურონ, რა რთული იყო ასეთ ვითარებაში ჩემი მდგომარეობა. მე მათ ვურეკავდი - ხოლმე. იციან, როგორ განვიცდიდი.

არ ვიცი, რატომ იყო ჩემს მიმართ ასეთი დამოკიდებულება, თუმცა ბევრი კი მიფიქრია. ამბობდნენ, ჯანო პატარააო. თუ მწვრთნელი თვლის, რომ ფეხბურთი მხოლოდ დიდებისათვის და ძლიერებისათვისაა მოგონილი, მაშინ მე შეკითხვა არ მაქვს. ნახეთ, ჩემი კომპლექციის რამდენი ფეხბურთელი თამაშობს დღეს - ლუკა მოდრიჩი, დავიდ სილვა, მატა... ჩემი კომპლექციის ფეხბურთელმაც შეიძლება მოიტანოს სარგებელი და ამის მაგალითები არის.

ტრავმები
კიდევ უფრო ცუდია საუბარი იმის თაობაზე, რომ ჯანო ფაიფურისაა. მაგალითად, "როსტოვში" და საქართველოს ნაკრებში ხომ ვთამაშობდი 90 წუთს და მომქონდა სარგებლობა?! თანაც, არ ვიმტვრეოდი.

ბევრი პრობლემა იყო ზუსტად იმის გამო, რომ მე არ მაძლევდნენ საშუალებას, მეგრძნო რიტმი. როცა ერთ თამაშს გათამაშებენ და მერე ხუთი შეხვედრის განმავლობაში სკამზე გსვამენ, ამას ვერავინ გაუძლებს. მე მიყვარს "სპარტაკი", მაგრამ არ შეიძლება, ასე მოექცე ფეხბურთელს.

ყოფილა ისეც, რომ ძალიან დიდ ტკივილს განვიცდიდი, ისე კი არაფერი ჩანდა. არაფერი ჩანდა არც მოსკოვში და არც იტალიაში. ექიმებმა სიმულაციაშიც კი დამადანაშაულეს. წავედით ფინეთში პროფესორ არავესთან. მან ორი თითი დაადო მტკივან ადგილს და თქვა, რომ ხვალვე უნდა ჩატარებულიყო ოპერაცია. ძალიან დიდი დრო დავკარგე.

ბუნტი
რა თქმა უნდა, უნდობლობის მომენტი ჩემზე მოქმედებდა. "ტერეკთან" შეხვედრაში ფეხი მტკიოდა. არ მითამაშია. უბრალოდ ვიყავი განაცხადში. სამი დღის შემდეგ იყო თამაში. ვარჯიშის დროს ფეხის ტკივილი ვიგრძენი. წავედი ექიმისკენ, ის კი იაკინისაკენ წავიდა. და იაკინის თანაშემწე ოსერო მეუბნება, ფეხი რომ მოიტეხო, მაინც გამოფრინდები ჩვენთან ერთადო. მაშინ თავში სხვადასხვა აზრმა გამიელვა. როგორ მეუბნება ის ამას? როგორ შეიძლება, რომ ფეხბურთელს არ დაუჯერო? ჩავალაგე ჩემი ნივთები და წავედი ბაზიდან შინ. ზარებს არ ვპასუხობდი. ახლა მესმის, რომ უკეთესი იქნებოდა დაწყნარება და იაკინთან პირადად ლაპარაკი, მაგრამ მაშინ ფსიქოლოგიურად მეტის მოთმენა აღარ შემეძლო.

გუნდში რომ მოვბრუნდი, მწვრთნელს ბოდიში მოვუხადე. ამის მიუხედავად 50 ათასი დოლარით დამაჯარიმეს. ამასთან, დუბლებში გადამიყვანეს. მიმაჩნია, რომ მართებულად დავისაჯე. მიუხედავად იმისა, რომ ერთი თვის შემდეგ ოპერაცია ჩამიტარდა.
რეჟიმი

ბიჭებს შეუძლიათ დაადასტურონ, რომ მე სხვა დროს რეჟიმი არასოდეს დამირღვევია. არასოდეს ვსვამდი, ვეწეოდი და არ დავდიოდი კლუბებში. არ ვიტყვი, რომ მუდამ 11 საათზე ვიძინებდი. არც იმას, რომ რონალდოსავით მთელ დღეს სატრენაჟორო დარბაზში ვატარებდისაღამოობით ტკბილიც მიჭამია... მე წონა მაძლევდა ამის საშუალებას, თუმცა ვიცი, რომ არაა სასარგებლო.

მუდამ პროფესუონალურად ვეპყრობოდი ჩემს კარიერას. "სპარტაკში" სულ ვცდილობდი, რომ თავმდაბალი ვყოფილიყავი...

ნდობის ფაქტორი
ხანდახან ასე მგონია: ძირითად შემადგენლობაშო რომ ითამაშო, ცოტა უფრო თამამი უნდა იყო. უნდა იყო უფრო მიმწოლი და შეიძლება, ეშმაკიც კი. ეს არაა ჩემი ძლიერი მხარე - ზურგს უკან არასოდეს არაფერი გამიკეთებია. ამიტომაც მქონდა ალბათ ბევრი მძიმე დღე "სპარტაკში".

არასოდეს გამირკვევია რამე მწვრთნელთან. ახლა ვფიქრობ, რომ ეს შეიძლება შეცდომაც კი იყო. შეიძლება, ვიღაცას მოსწონს გახსნილი ფეხბურთელი, ვიღაცამ კი ვერ გაიგოს კითხვა, თუ რატომ არ მაყენებს შემადგენლობაში. იყო შემთხვევები, როცა შემადგენლობაში ვიყავი დასახელებული და მატჩისწინა ვარჯიშზე იცვლებოდა ყველაფერი. ყველაზე მეტად ალეინიჩევი მენდობოდა.

საჩემპიონო სეზონის წინ ჩემს პოზიციაზე პოპოვი თამაშობდა, მაგრამ ავსტრიულ შეკრებაზე უკეთესად გამოვიყურებოდი. ალეინიჩევმა დამიძახა და მითხრა, რომ აქცენტს ჩემზე გააკეთებდა. შემდეგ შეხვედრებში მე გავუტანე აეკს, ორი ტულას... მერე ალეინიჩევი გაუშვეს...
ლეგიონერები

იყვნენ ისეთი ფეხბურთელები, რომელთა შეცვლაც კი პატივი იყო ჩემთვის. მაგალითად - ალექსი. რეალურად, ის ჩემზე ძლიერი ფეხბურთელი გახლდათ. ჩემი აზრით, მისი გოლიც საუკეთესოა...

ჩვენ ხშირად ვცხოვრობდით - ხოლმე ერთად ნომერში. ის ძალიან ბრძენი, თბილი ადამიანია.

მამა
მამას შეეძლო, დილის ოთხ საათზე გავეღვიძებინე და დიდი ხნის განმავლობაში ესაუბრა ფეხბურთზე, ვარჯიშებზე, გოლებზე... როცა ჩემპიონთა ლიგის შეხვედრებს აჩვენებდნენ ტელევიზორში, ის მე დაძინების საშუალებას არ მაძლევდა. ძველად, როცა შუქი არ იყო, ჩვენ მივდიოდით ისეთ სახლში, სადაც იყო გენერატორი. ვუყურებდით ფეხბურთს და შინ ორ საათზე ვბრუნდებოდით.

დილის 7 საათზე ჩვენ უკვე ზღვაზე ვიყავით და ვვარჯიშობდით. ერთხელ სავარჯიშოდ მარტო გამიშვა. ასე არ მივარჯიშია, როგორც ადრე. როგორც აღმოჩნდა, თვალს მადევნებდა. არ ვიტყვი, როგორ დამსაჯა...

8263
მკითხველის კომენტარები / 4 /
ილია
0
"ბევრი პრობლემა იყო ზუსტად იმის გამო, რომ მე არ მაძლევდნენ საშუალებას, მეგრძნო რიტმი. როცა ერთ თამაშს გათამაშებენ და მერე ხუთი შეხვედრის განმავლობაში სკამზე გსვამენ, ამას ვერავინ გაუძლებს"გაძეხით ახლა ფულის ღორებო ახალგაზრდა ქართველი ფეხბურთელის დამახინჯებული კარიერით,მისი დაკარგული ჯანმრთელოპბით,ქართველი გულშემატკივრების გამწარებით.
tb
6
ეს ყველაფერი გასაგებია, მაგრამ
ფაქტს რას ვუშვებით,
146 მატჩი და მხოლოდ 16 გოლი..
Серго думбадзе
0
Ананидзе шемтеви нахевармцвелиа. мас вер мостхов бомбардирул мачвенеблебс радган царсули цлебисган гансхвавебит плеимеикери мет курадгебас дацвас,метокис шетевебис чашлас да шав самушаос утмобс.шетевебис акцентма центридан моеднис флангебзе гадаинацвла.гвердити мцвелеби да вингереби ариан дгес шетевебис мтавари мокмеди пиреби.ананидзис магвари класикури плеимемкереби,текникури,чквиани,стратегиулад моазровне фехбуртелеби титзе чамосатвлелебига дарчнен дид фехбуртши.
09:00 2020.01.24
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;