ჯიუტი ვაისი... დამაინც დენთის კასრს ვეფარებით?

საქართველოს ეროვნულმა ნაკრებმა უეფას ერთა ლიგა ომახიანად და ისტორიულად გახსნა. სწორედ ჩვენს ფეხბურთელებს ხვდათ პატივი, ყაზახებთან ერთად, რიგით პირველებს ებურთავათ ახალ ლიგაზე. შესაბამისად, ტურნირის პირველი გამარჯვება და პირველი გოლი ქართველების ანგარიშზეა.

ამბობენ, კარგი დასაწყისი საქმის ნახევარიაო. ჰოდა, უმთავრეს კონკურენტ ყაზახეთის საკუთარ მოედანზე 2:0 დამარცხება მართლაც რომ დიდებული ამბავია. ვინ იცის, ეგებ სწორედ ეს გამარჯვება აღმოჩნდეს გადამწყვეტი ჯგუფიდან გასასვლელად. აქვე ისიც გავიხსენოთ, რომ საქართველოს ნაკრებში მოღვაწეობის ორწლიან ხანაში, ეს იყო ვლადიმერ ვაისის პირველი ოფიციალური გამარჯვება. მოკლედ, ვაისის ფორმაციის ნაკრებს ჯადო მოეხსნა - ესეც ისტორიული და სამაღარიჩო ამბავია...

იმასაც ამბობენ, გამარჯვებულებს არ ასამართლებენო, მაგრამ მოდი, ვაღიაროთ, რომ ყაზახეთში საკმაოდ ცუდი თამაშით მოვიგეთ. ჩვენი გუნდის სლოვაკ თავკაცს ამჯერადაც არ გაუმართლა ძირითად შემადგენლობაში გამწესებულმა ზოგიერთმა ფეხბურთელმა და ვაისმაც ძველებური სიჯიუტით დააგვიანა შეცვლები. ამას გარდა, ტაქტიკაც ცოტა არ იყოს, ფრთხილი მომეჩვენა. იქნებ, ნაკრების მთავარი ამოცანა ყაზახეთში არწაგება იყო?

   ⇒\'ტორპედოც\' გადაიჩეხა... ვითომ, სპორტის მინისტრს სპორტი ესმის?

ყოველ შემთხვევაში საქმე ზავისკენ მიდიოდა, სანამ გიორგი ჩაკვეტაძემ ჯერ ისტორიული შედევრი არ გაჭედა ცხრიანში, შემდეგ კი საგოლე კონტრშეტევა წამოიწყო. ჩაკვეტაძე საერთოდ ცალკე თემაა. 19 წლის ბიჭი უკვე კლუბშიც და ნაკრებშიც თვალის მომჭრელია. თუ ასე გააგრძელა, თუ ტრავმებმა არ შეუშალა ხელი, თუ საკუთარ თავზე მუშაობას არ დაიზარებს, ძალიან დიდი ფეხბურთელი გახდება...

ვაისისთვის დიდი ფუფუნებაა, რომ მოედნის ცენტრში დიდი არჩევანი აქვს. აქეთ ჩაკვეტაძე, იქით ოქრიაშვილი, ანანიძე, გვილია, არაბიძე, კანკავა, კვეკვესკირი, ყაზაიშვილი, კიტეიშვილი, ჯიღაური, აბურჯანია, მერებაშვილი... ამ რგოლში კონკურენცია ძალიან დიდია და როდესაც წინა ხაზში შედარებით გვიჭირს, ალბათ სწორედ მძლავრი, კრეატიული ნახევარდაცვა უნდა იყოს გუნდის ხერხემალი. სასიამოვნოა, რომ უკანა ხაზიც აქტიურად ცდილობს შეტევაში ჩართვას. ჩაკვეტაძის გოლიც ხომ დიდწილად დაცვის დამსახურება იყო, როდესაც კაშიამ ყაზახების ნახევარზე თითქმის დაკარგული ბურთი შეატრიალა შეტევაში და სწორედ ამის გაგრძელება იყო ჩაკვეტაძის გოლი...

ამ წუთისთვის ყველაზე პრობლემატურად მეკარის და თავდასხმის პოზიციები მეჩვენება. დიდი პატივისცემის მიუხედავად, ლორია ცოტა არ იყოს, არასტაბილურია. ყაზახეთთან მატჩშიც რომ არა ნავალოვსკის თავგანწირული ნახტომი, მორიგ კურიოზულ გოლს გაუშვებდა. რაც შეეხება დანარჩენებს, კვასხვაძეს სანაკრებო გამოცდილება აკლია, მაკარიძე ტრავმირებულია, ყველაზე გამოცდილ და სტაბილურ რევიშვილს კი სამწუხაროდ, ოჯახური ტრაგედიის გამო, ჯერჯერობით, აღარ ეფეხბურთება. ამხანაგური მატჩების, ახალგაზრდა მეკარეების გასინჯვისა და ექსპერიმენტების საშუალებაც აღარაა. ამდენად, მომდევნო მატჩში ვაისმა ისევ ლორიას ან კვასხვაძეს შორის უნდა გააკეთოს არჩევანი...

ისე, ფეხბურთში მეკარის პოზიცია ყველაზე დაუფასებელია. შესაძლოა, მეკარემ მთელი თამაში სასწაულები აკეთოს, მაგრამ ერთი სავალალო შეცდომა დაუშვას, გუნდმა წააგოს და მერე აღარავის ახსოვს, რამდენი აუღებელი ბურთი მოათვინიერა გოლკიპერმა, მხოლოდ იმ შეცდომას აყვედრიან. შორს რომ არ წავიდეთ, ჩემპიონთა ლიგის წლევანდელი ფინალი და ლივერპულელი კარიუსი ავიღოთ. ვიღას ახსოვს, რომ ლივერპულის ფინალში გასვლა გარკვეულწილად, კარიუსის კარგმა თამაშმაც განაპირობა. გულშემატკივრები მხოლოდ ფინალს და კარიუსის ბავშვურ შეცდომებს იგონებენ. საბრალო მეკარე კლუბმაც კი აითვალწუნა და "რომადან" ალისონი იყიდა. ბევრი რომ არ გავაგრძელო, იმის თქმა მინდა, რომ არასტაბილური მეკარის ყოლა დაახლოებით ისეთი რაღაცაა, ფრონტის წინა ხაზზე ტყვიების წვიმაში დენთის კასრს ამოეფარო...

რაც შეეხება თავდასხმას, აქ კონკურენცია კია, მაგრამ რასაც ჰქვია გამორჩეული საგოლე ალღოთი დაჯილდოებული თავდამსხმელი, ასეთი უბრალოდ, არ გვყავს. ქვილითაია, მჭედლიძე თუ კაჭარავა ძალიან ბევრს მოძრაობენ, იბრძვიან, მაგრამ ცოტა გოლები გააქვთ.

იგივე ყაზახეთთან მატჩში იყო რამდენიმე მომენტი, როდესაც ბურთი საჯარიმოში ჩავაწოდეთ, მეტოქის მცველები დაიბნენ, მაგრამ ჩვენი შემტევებიდან ბურთს ვერავინ გამოეხმაურა, რადგან არასწორი პოზიციები ეკავათ. ერთგვარი კურიოზია, რომ ბოლო წლებში, საქართველოს ნაკრებში თავდამსხმელებზე მეტი გოლი ნახევარმცველებს და მცველებს გააქვთ. იმედია, შემდეგ მატჩებში თავდამსხმელებიც გაისწორებენ სამი ზნეს.

ასეა თუ ისე, მთავარი მაინც ისაა, რომ ერთა ლიგა გამარჯვებით დავიწყეთ და ნანინანატრი ევროპის ჩემპიონატისკენ პირველი ნაბიჯი გადავდგით. დანარჩენი კი უკვე მომავლის, ვაისისა და მისი რაზმის მარიფათიანობის საქმეა. საქართველოს ნაკრები ისეთი ამოუცნობი გუნდია, რომ შეიძლება სულ გრიალით გავიდეს ევროპის ჩემპიონატზე და შეიძლება საერთოდ ჯგუფში ჩარჩეს. მე უფრო პირველი ვარიანტისკენ ვიხრები. წარმატებები ბიჭებო!

4562
მკითხველის კომენტარები / 4 /
რაჭველი
1
კარგი სტატიაა,ვეთანხმები ვაისი ძალიან ტენდეციურია
ან კვალიიკაციაში მოიკოჭლებს გაუგებარია რატომ არ ათააშა ძირითადში ხარაიშვილი,მჭედლიშვილი,30 გოლ
გამტანი ნახევარმცველი ბეგლარიშვილი,რუსეთის ჩემპიონატის ერთ–ერთი საუკეთესო მარჩხენა მცველი
გრიგალავა,რომელმაც ჯიქიასგან განსხვავებით უარი.
თქვა რუსეთის ნაკრებში თამაშზე.ძალიან მოუმატა
პარუნაშვილმა ის უმაღლეს დონეზე თამაშობს სულ ძი–
რითადში,ამ დროს ვაისს მოჰყავს ფეხბურთელები ბელორუსიიდან და ესპანეთის და საფრანგეთის მეორე
ლიგის არაძირითადის ფეხბურთელები საქართველოს ესაუკეთესო მცველი რეხვიაშვილი სამჯერ მიიწვია ნაკ–
რებში და ერთხელაც არ ათამაშა გაუგონარი ცინიზმია
ღმერთმა გაახაროს ჩაკვეტაძე ის რომ არა ნამდვილად
ვერაფერს მოიგებდა ვაისი..ამ დროს რას აკეთებს ფედე
რაციის გერმანული სასტავი,რატომ არ ერევიან საქმეში
მე ეჭვი მაქვს რომ ვაისი მათზე ათი თავით მეტი ცოდნის პატრონია
რაჭველი
2
საბედნიეროდ გვყავს გამტანი ფეხბურთელი სიხარულიძე
15წ–ში 1 გოლი მაგრამ არ მოწვიეს,თუ რამე შეუფერებელი ჩაიდინა გაგვაგებიეთ.თუ იტყვით რომ
მას რიგაში ერთ ტაიმს ათამაშებენ, გაიხსენეთ,რომ
კვირკველიასაც არ ათამაშებდენ ყაზანში და ლორია სა
ერთოდ ვერ ხვდება სიაში.რატომ უშვებთ ასეთ ორმაგ
სტანდარტებს, გრცხვენოდეთ.
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;