ჯონი ჯანელიძე: დინამო-კოლხეთი... დამოუკიდებელი საქართველოს პირველი ნაბიჯი

1990 წლის 30 მარტი ოქროს ასოებით ჩაიწერა ქართული ფეხბურთის ისტორიაში. ამ დღეს საქარეთველოს ეროვნული ჩემპიონატი გაიხსნა. ხორცი შეესხა თაობათა ნაოცნებარს. ჩვენმა ფეხბურთმა, პირველმა ქართულ რეალობაში, აიხსნა საბჭოთა ხუნდები და დამოუკიდებლად არსებობა დაიწყო. მიუხედავად იმისა, რომ მაშინ ამ ნაბიჯს ბევრი ეწინააღმდეგებოდა, დრომ აჩვენა, რომ ეს იყო ნოდარ ახალკაცი - უფროსისა და მისი გუნდის მართებული გადაწყვეტილება.

დინამო
0
კოლხეთი
1


გოლი: 0:1 კეტაშვილი (საკუთარ კარში)

დინამო: ხაპოვი, კეტაშვილი, ცხადაძე, ჭედია, არზიანი, გოგიჩაიშვილი, ქეცბაია, ცაავა (ჯიშკარიანი), რევიშვილი (ჩიქოვანი), გურული, კაჭარავა

მთავარი მწვრთნელი: დავით ყიფიანი

კოლხეთი 1913: გვასალია, კურგენიანი, ქაჯაია, გიორგაძე, გიგატაძე, შამათავა, თოფურია (თიბილაშვილი), მახარაძე (ინიაშევი), ჯუღელი, თვარაძე, ავრამიდისი (ბაჯელაძე)

მთავარი მწვრთნელი: ჯონი ჯანელიძე

 ტევა არ იყო "დინამოზე", სადაც იბერიის სახელით მოასპარეზე "დინამომ" ფოთის "კოლხეთს" უმასპინძლა და 0:1 წააგო. ვინც ამ შეხვედრას დაესწრო, ის ალბათ დღემდე ვერ ივიწყებს იმ ემოციას, რომელიც მაშინ დაეუფლა თითოეულ ჩვენგანს.

მატჩს დაესწრნენ საქართველოს კათოლიკოს - პატრიარქი, ილია მეორე და ეროვნული მოძრაობის ლიდერი, ზვიად გამსახურდია. შეხვრედრაში ერთი გოლი გავიდა: გელა კეტაშვილმა ბურთი საკუთარ კარში ჩაჭრა და "კოლხეთმა" სენსაციურად მოიგო.

ამ ისტორიული შეხვედრის გახსენება ვთხოვეთ მაშინდელი "კოლხეთის" მთავარ მწვრთნელს, ჯონი ჯანელიძეს, ვინც ამომწურავად გაიხსენა 28 წლის წინანდელი პერიპეტიები...

"რა თქმა უნდა, "დინამო" ფავორიტი იყო. ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით, ის საქართველოს ნაკრები გახლდათ. გუნდში იყო ყველა ის ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა იქამდე საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის უმაღლეს ლიგაში. ჩვენ კი მეორე ლიგაში ვიყავით და, დამეთანხმებით, სასტარტო შეხვედრაში ნაკლები შანსი გვქონდა.

ახლა, როცა უკვე დიდი ხანია ცნობილია ამ მატჩის შედეგი, ალბათ, ბევრი მწვრთნელი იტყოდა, რომ ფეხბურთელებს განსაკუთრებული დავალება მისცა და ასე შემდეგ. მე თქვენ და თქვენს მკითხველს ვერ მოვატყუებ. რა თქმა უნდა, დავალებები იყო და მათ შორის, ინდივიდუალურიც, მაგრამ მე მაინც ფსიქოლოგიური სტრესის მოხსნაზე გადავიტანე აქცენტი.

ჩვენი არაერთი ფეხბურთელი პირველად თამაშობდა "დინამოს" წინააღმდეგ და ეს არ იყო იოლი მომენტი. ჩემს ფეხბურთელებს ვუთხარი, ისე ითამაშეთ, რომ რა შედეგიც უნდა დაფიქსირდეს, მინდვრიდან თავაწეულები გავიდეთ მეთქი. ისიც ვუთხარი, თავისუფლად იყავით, სამივე შედეგი თქვენი იქნება - მეთქი...

დასაკარგი მართლაც არაფერი გვქონდა. ახლა რომ ვიხსენებ, ემოციები კიდევ მძალავს, ისეთი ატმოსფერო იყო სტადიონზე.

თამაშის წინა ღამეს ერთი ამბავი იყო, დროზე დავწვეთ, ხვალ ასეთი მატჩი გვაქვსო. მე ვუთხარი ბიჭებს, თქვენ ხვალ ფეხბურთი ითამაშეთ და, როცა გინდათ, მაშინ დაწექით - მეთქი. ვინ დაიძინებდა იმ ღამეს, არც მე მომიხუჭავს თვალი...

   ოთარ გაბელია: ლივერპულის დამარცხებისთვის 150 მანეთი მოგვცეს, იმდენი, რამდენიც...

აღსანიშნავია, რომ "კოლხეთი" ძირითადად ფოთელი ფეხბურთელებით იყო დაკომპლექტებული. მხოლოდ რამდენიმე იყო ჩამოყვანილი. კურგენიანი მე ჩამოვიყვანე სოხუმის სუბტროპილული ინსტიტუტის გუნდიდან, ოდისეი ავრამიდისი ჩემი გაზრდილი იყო "ავაზაში", ასევე ივანე ჯუღელი...

ჩვენთვის მთავარი იყო, მინდორზე თავისუფლად გვეგრძნო თავი და ეს შევძელით. რა თქმა უნდა, იყო მომენტებში "დინამოს" უპირატესობა, მაგრამ ვერც იმას ვიტყვი, რომ სასწაულად გადავრჩით. მოკლედ, კარგი თამაში გამოვიდა...

რა თქმა ყნდა, ფოთში ძალიან გაიხარეს. მე კი მახსოვს: თამაში რომ მორჩა, ემოციებისაგან ისე ვიყავი დატვირთული, რომ გადავწყვიტე, თბილისში, სახლში დავრჩენილიყავი და დამესვენა.

სხვათაშორის, ფოთის მერე სამუშაოდ ზესტაფონის "მარგვეთში" წავედი სამუშაოდ და იქაც მოვახერხე "დინამოს" დამარცხება. იგივე გავიმეორე გურჯაანში...

... მაშინ ბევრი კამათობდა ამაზე და ახლაც ბევრია სჯა - ბაასი, უნდა ჩაგვეტარებინა თუ არა დამოუკიდებელი ჩემპიონატი. ჩემი პოზიცია ურყევია: რა თქმა უნდა, კი! ჯერ ერთი, მაშინ ეს სცდებოდა მხოლოდ ფეხბურთს და მეორეც, ჩვენ ამით დრო მოვიგეთ, რადგან მაშინ უკვე ჩანდა, რომ საბჭოთა კავშირის დაშლა გარდაუვალი პროცესი იყო.

...სანამ ცოცხალი ვარ, ფეხბურთი ჩემი ცხოვრება იქნება. ჩემი შრომის წიგნაკი რომ ნახოთ, სულ ფეხბურთის სამუშაოებია, მეტი არაფერი. ფიზკულტურის ინსტიტუტი დავამთავრე, 4 წელი თავი არ ამიღია, ისე ვისწავლე. რა ვიცი, იქნებ დღესაც ვიყო საჭირო...

მე არ ვარ ის კაცი, ვინმეს ძალით შევთავაზო თავი. ეს გამორიცხუოია. უბრალოდ, სიტყვას მოჰყვა და ვთქვი - ჩემი აზრით, ჩვენს თაობას კიდევ შეუძლია, რაღაც გააკეთოს ქართული ფეხბურთისათვის...

747
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები