რა მოხდა ავსტრიაში? - გამარჯვების 7 მიზეზი [VIDEO]

- პაზდრავლაიუ ბრატ, - ავსტრია-საქართველოს მატჩის დასრულებისთანავე ფარის უკან მდგომ ჩემს მაგიდასთან მოიჭრა შავგვრემანი ახალგაზრდა, - ძალიან მინდოდა, რომ მოგეგოთ, ჩვენი მეზობლები ხართ, ჩემი მეგობრებიც მოვიყვანე და გგულშემატკივრობდით.
სახელი არ მიკითხავს... თუმცა სახელს რა მნიშვნელობა აქვს, სომეხი ახალგაზრდა იყო, რომელიც "მულტივერსუმ არენაზე" მუშაობდა. გახარებული სახით მელაპარაკებოდა.

ახლა, თავად წარმოიდგინეთ, რა ემოცია იქნებოდა სამშობლოდან გადახვეწილი ქართველი ემიგრანტებისთვის, როდესაც საფინალო სირენასთან ერთად მაიკლ დიქსონმა სამქულიანი ჩააგდო და საქართველოს ავსტრიასთან 78:64 მოაგებინა!

ავსტრია
64
საქართველო
78

5:19, 26:21, 18:15, 15:23
ავსტრია: შრეინერი (7ქ, 9პ), მურატი (8ქ, 3პ), ოგუნსიპე (6ქ, 6მ), რადოში, მაჰალბაშიჩი (8ქ, 6მ, 6პ), დანეკი, კოხი (4ქ), კლეპეიში (23ქ, 3პ), დუვიერი (8ქ, 10მ), ნოვასი.
საქართველო: დიქსონი (37წთ, 23ქ, 9მ, 4პ, 2ჩ), ბოისა (8წთ, 2ქ, 2მ), ცინცაძე (12წთ, 5ქ, 3პ, 3მ), ფაცაცია (28წთ, 5ქ, 2პ), ბერიშვილი (26წთ, 10ქ, 4მ), ბოქოლიშვილი (28წთ, 4ქ), დვალიშვილი (21წთ, 8ქ, 4მ), ცქიტიშვილი (17წთ, 9ქ, 7მ, 2პ), ბითაძე (23წთ, 12ქ, 8მ, 3დ).

ვისაც სამშობლოდან მოშორებით არ უცხოვრია, მისთვის რთულია იმის აღქმა, რას ნიშნავს საკუთარი ქვეყნის გამარჯვებს ყურება უცხო ქვეყანაში. ამიტომაც იყო, შვეჰატის (ვენის ზაჰესია) "მულტივერსუმ არენაზე" მასპინძლებს სტუმრები რომ სჭარბობდნენ. ავსტრიელებს ორი დიდი ბარაბანი ჰქონდათ, რომელთა გუგუნსაც შეძახილი სა-ქარ-თვე-ლო იოლად ახშობდა.

- განსაკუთრებული მადლობა მინდა ვუთხრა ქართველ გულშემატკივრებს, რომლებიც ყოველთვის იქ არიან, სადაც ქვეყანას სჭირდება. ჩვენთვის ძალიან რთული მომენტი იყო, სტუმრად ვეთამაშებოდით ავსტრიას, შემადგენლობაში ბევრი ლიდერი გვაკლდა, სწორედ ახლა გვჭირდებოდა ის, რაც ქომაგებმა გააკეთეს. მათ გამარჯვებაში დიდი წვლილი მიუძღვით, - ასეთი იყო ნაკრების მწვრთნელის ილიას ზუროსის მდლიერების სიტყვა.

ამ მოგებით, ფაქტობრივად, მსოფლიოს თასის მომდევნო ეტაპზე გასვლა გავინაღდეთ: წარმოუდგენელია, განმეორებით მატჩში, თბილისში, როცა ლიდერები დაგვიბრუნდებიან, ავსტრიასთან თუნდაც ქულით წავაგოთ, მითუმეტეს იმაზე მეტით, რაც ავსტრიაში მოვიგეთ. ჯგუფიდან ხომ სამი გუნდი გადის.

კიდევ რა იყო ავსტრიული წარმატების მიზეზი. ერთი მიზეზი არ არსებობს - წარმატება მიზეზთა ერთობლიობამ განაპირობა. შესაძლოა, ავსტრიელებთან მოგების მიზეზებზე ლაპარაკი უაზრობად მოგჩვენებოდათ მაშინ, როცა გუნდში სანიკიძე, ფაჩულია, შერმადინი, შენგელია, მარკოიშილი თამაშობდნენ - კლასი ხომ ყველაფერს ფარავს, მაგრამ სადღეისოდ გუნდი საქართველოს ჩემპიონატის კალათბურთელებითაა შედგენილი და ავსტრიაშიც ბევრი არ ელოდა ასეთ დამაჯერებელ გამარჯვებას.

მაშ ასე, ჩამოვთვალოთ შვიდი ძირითადი მიზეზი ჩვენი წარმატებისა.

1. ზუროსი
2013 წელს ევრობასკეტი რომ დასრულდა, საპრესკონფერენციო დარბაზში იგორ კოკოშკოვის ვრცელი ინტერვიუ ჩავწერე. მითხრა: საქართველოს ნაკრები ის გუნდია, მწვრთნელი უნდა მიჰყვეს მოთამაშეებსო.

რამდენად სწორია ასეთი მიდგომა, ამაზე მსჯელობა ახლა გვიანიცაა და სხვა თემაა... სადღეისოდ სიტუაცია შეიცვალა და კალათბურთელები მიჰყვებიან მწვრთნელს. ევრობასკეტი 2017-ზე ილიას ზუროსიც ისეთ სიტუაციაში იყო, როგორც თავის დროზე იგორ კოკოშკოვი.

ვარსკვლავებით გაჭედილ გუნდს სხვანაირი მიდგომა სჭირდება. ხოლო, როდესაც თუნდაც ავსტრიაზე სახელოვანი შემადგენლობა არ გყავს, სხვა მიდგომაა საჭირო - ვენის ზაჰესში (შვეჰატში) კალათბურთელები მიჰყვნენ ილიას ზუროსს და ამიტომაც გაიმარჯვეს.

2. ერთსულოვნება
მატჩამდე ნიკა ცქიტიშვილმა მითხრა:

- მეც შემიძლია თამაშის საკუთარ თავზე აღება, სხვებსაც... მეტი შეტევა, მეტი ქულის მოგროვება, მაგრამ მწვრთნელს ისეთი სისტემა აქვს, ერთი კალათბურთელი არაფერს ნიშნავს - აქ მთავარი გუნდია. როდესაც ყველა იმას აკეთებს, რასაც მწრთელი ავალებს, შედეგიც იქნება.
გამოცდილი ქართველის სიტყვები ხაზს უსვამს მწვრთნელის მუშაობას, ხოლო ნიკას მიერ მატჩის შემდგომ ნათქვამი გამარჯების კიდევ ერთ მიზეზს გვიჩვენებს:

- რთულია გუნდის სამ-ოთხ დღეში შეთამაშება, მაგრამ კარგად გამოჩნდა, რომ ერთმანეთის გვერდით დგომით, ერთსულოვნებით გუნდური თამაში გამოგვივიდა.

ილიას ზუროსმა ყველა კალათბურთელის გვარის ჩამოთვლა არ დაიზარა:

- ძალიან კარგად დაიწყო ნიკოლოზ ცქიტიშვილმა, მშვენივრად დაასრულა გოგა ბითაძემ. განსახუთრებით დაცვაში შესანიშნავი იყო აკაკი დვალიშვილი. მოწოდების სიმაღლეზე იყო როგორც წინა ხაზი, ასევე უკანა ხაზი, ფორვარდები: დიდი მოცულობის სამუშაო შეასრულეს მიხეილ ბერიშვილმა, ლევან ფაცაციამ. ძალიან დაგვეხმარნენ მერაბ ბოქოლიშვილი, ანატოლი ბოისა, გიორგი ცინცაძე, რომელმაც ტრავმის გამო მატჩი ვერ დაასრულა. მაიკლ დიქსონი, როგორც ყოველთვის გულიანად თამაშობდა.

3. დაცვა
როდესაც გუნდში თორნიკე შენგელია გყავს, ავსტრიის დარ გუნდს შეტევაში ძალიან იოლად დაჯაბნი. თოკო რომ ყოფილიყო, დაახლოებით ისეთ სურათს მივიღებდით, როგორიც თბილისში სლოვაკეთთან (2016 წელს) იყო - პირველ ტაიმში შენგელიას 24 ქულა ჰქონდა, მიიღებდა ბურთს და მისი შემჩერებელი არავინ იყო.

სწორედ მაშინ ამბობდა ზუროსი: შეტევაში იმდენად ნიჭიერები ვართ, ევროპის გრანდებსაც არ ჩამოვუვარდებით, მთავარია, დაცვაში მწყობრი თამაშიო. მაგალითად ლიტვასთან დაცვაში მართლაც საოცრად ვითამაშეთ, მაგრამ ეს არც იყო გასაკვირი. როდესაც გუნდი ათწლეულის განმავლობაში ერთადაა, დაცვაში მწყობრადაც შეუძლია თამაში.

თუმცა ავსტრიაში ახალი გუნდი გვყავდა, რომლის კალათბურთელებსაც ვერავინ მოსთხოვს თვალდახუჭვით ერთმანეთის გაგებას. ამიტომ იყო, მწვრთნელი მატჩის წინა დღისით რომ ნერვიულობდა - ავსტრიელებს ჩვენზე აწყობილი გუნდი ჰყავთ, ჩვენ შესათამაშებლად დრო არ გვაქვსო.
თამაშისას სულ სხვა სურათი ვიხილეთ: საქართველოს ნაკრების დაცვაში პოზიციური შეტევისას დირეები არ რჩებოდა. ავსტრიელები მხოლოდ იმ მომენტში ამცირებდნენ სხვაობას, ძალიან სწრაფ შეტევებს როცა ახორციელებდნენ და ჩვენი გუნდი დაცვაში დაწყობას რომ ვერ ასწრებდა.
როდესაც დაცვაში ყველაფერი რიგზეა, შეტევაშიც იხსნება თამაში...

ნამატჩევს ნაკრების მთავარი მწვრთნელი დამეთანხმა, როცა ვუთხარი - ბოლო წლებში ერთ-ერთი ყველაზე კარგი დაცვა ვითამაშეთ-მეთქი. ილიას ზუროსმა განმარტა:

- მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან რთულ სიტუაციაში ვიყავით, დაცვაში თამაშის დასახვეწად დრო არ გვქონდა, მაინც დაგეთანხმებით, რომ კარგი დაცვა იყო. ამის მიზეზი კალათბურთელების გულიანი თამაშია. ამიტომ ვცემ პატივს ქართველებს.

4. ფარი
მატჩის დასაწყისში ავსტრიელთა მთავარმა მეფარემ მაჰალბაშიჩმა ერთი-ორჯერ სცადა ნიკა ცქიტიშვილის მოტყუება, მაგრამ არ გამოუვიდა, კარგად დაეხმარა აკაკი დვალიშვილი. შემდეც გოგა ბითაძეც მშვენივრად ჩაერთო თამაშში...

ხოლო 18 წლის ქართველმა (გოგამ) ესპანეთის უმაღლესი ლიგის წარმომადგენლის, "ბურგოსის" გამთამაშებელ თომას შრეინერს ეფექტური დაფარებით ბურთი გულშემატკივრებში რომ გადაუგდო, მას მერე ვეღარც პერიმეტრის მოთამაშეები შედიოდნენ თამამად ჩვენს სამწამიანში. წინახაზელები ისედაც ვეღარ ბედავდნენ.

შედეგად, მოხსნებში 46:39 მოვუგეთ, სამწამიანიდან 22 ქულა ჩავაგდებინეთ, ჩვენ 28 მოვაგროვეთ.

5. დიქსონი
სასტარტო ხუთეულში გამოჩნდა გიორგი ცინცაძე, რომელმაც მართლაც მშვენივრად დაიწყო. თუმცა მეორე ტაიმიდან გიორგი მოედანზე ვერ გამოვიდა. ტრავმა გაუმიზეზდა და როგორც შემდეგ აღმოჩნდა, საოპერაციოა.

ცინცაძის არყოფნაში მთავარი გამთამაშებელი მაიკლ დიქსონი იყო, რომელიც კიდევ ერთხელ გამოჩნდა, როგორი გულით უდგება საქმეს.
მისი სტატისტიკა ოქმში დაფიქსირდა: 37 წუთი, 23 ქულა, 9 მოხსნა, 4 პასი, 2 ჩაჭრა, 5 შეცდომა, 2 ფოლი.

მაიკლს ორი დღის წინ კლუბში ჰქონდა ნათამაშები და დაღლილი რომ იყო თავადაც აღნიშნა. ამიტომაც იშვიათად ახორციელებდა თავისებურ სლალომებს ფარქვეშ. თუმცა ავსტრიას ამის გარეშეც მოვუგეთ.

6. ავსტრია
ავსტრიის ნაკრები ევროპაში საშუალო დონის გუნდად ითვლება, ეს არცაა გასაკვირი, რადგან ჰყავს გერმანიის ბუნდესლიგისა და ესპანეთის ჩემპიონატის კლუბების წარმომადგენლები.

საქართველოს ნაკრებში ლეგიონერები რუმინეთს, ლიბანს, თურქეთის მეორე ლიგასა და სერბეთის ჩემპიონატს წარმოადგენენ. ლიგების მიხედვით ავსტრია, შესაძლოა უკეთესიც იყოს, მაგრამ ჩვენს მეტოქეს არ აღმოაჩნდა კალათბურთელი, კრიტიკულ მომენტში გუნდს რომ გაუძღვებოდა, მოედანზე რაღაცას შეცვლიდა. ამას თავისებური ნიჭი უნდა.

7. ქომაგი
ჩვენ ვერაფერს დავამატებთ, ილიას ზუროსმა გულშემატკივრის მნიშვნელობაზე გარკვევით და ემოციურად თქვა.

ემოციითვე უნდა დავასრულო: მაიკლ დიქსონმა საფინალო სირენასთან ერთად სამქულიანი რომ ჩააგდო, სწორედ ისეთი მქუხარე შეძახილი გაისმა, მხოლოდ სპორტის სასახლეში რომ მოგვისმენია.

3526
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები