[VIDEO. ლეგენდების კვალდაკვალ. პირველი ოლიმპიური მედალოსნები ქართულ ძიუდოში] ...ქართველმა ამგვარ სიტუაციაში დაჭიდება არ იკადრა და...

იაპონელი ძიგორო კანოს შექმნილმა ჭიდაობის ჰუმანურმა, მწყობრმა და ერთიანმა სისტემა „ძიუდომ“ მალე გაიკვალა გზა საერთაშორისო სარბიელისკენ (დღეს მსოფლიოში 20 მილიონზე მეტი ადამიანი ვარჯიშობს). ამ სახეობის მიმართ გულგრილი არც საბჭოთა კავშირში დარჩენილან. როგორც კვლევა-ძიებამ გვჩვენა, ყოფილ საბჭოეთში მას საფუძველი გასული საუკუნის 20-30-იან წლებში ჩაეყარა. დასტურად თბილისში რუსულ ენაზე 1933 წელს დაბეჭდილი ჟურნალი „Физкультурник Закавказья-ც“ გამოდგება. საბჭოეთის დაშლის შემდეგ ტაბუდადებული დოკუმენტების გამოქვეყნებით ნათელი გახდა, რომ მეორე მსოფლიო ომამდე სსრკ-ში ძიუდოისტთა რამდენიმე მნიშვნელოვანი შეჯიბრება გამართულა. საერთაშორიისო სარბიელზე კი დიდი იმპერიის წარმომადგენლები სამოციანი წლების დასაწყისში გავიდნენ, მას შემდეგ, რაც საბჭოთა კავშირი 1961 წელს ჯერ ევროპის ძიუდოს კავშირის, მერე კი საერთაშორისო ფედერაციის წევრი გახდა. 1962 წლის 12 მაისს გერმანულ ესენში ევროპის ჩემპიონატი გაიმართა. საბჭოელთაგან კონტინენტის პირველი ჩემპიონი გახდა ანზორ ქიბროწაშვილი, 10 წუთის შემდეგ აბსოლუტურ კატეგორიაში კვარცხლბეკის უმაღლეს საფეხურზე ავიდა ანზორ კიკნაძე, რომელმაც მერე არაერთხელ ისახელა თავი კონტინენტის პირველობებზე, 1964 წელს კი ტოკიოს ოლიმპიური თამაშების კვარცხლბეკზეც შედგა თანამემამულე ფარნაოზ ჩიკვილაძესთან ერთად.

ანზორ კიკნაძე 1934 წლის 26 მარტს დაიბადა საგარეჯოს რაიონის სოფელ ბადიაურში. ევროპის ჩემპიონატებზე ცხრაჯერ ოქროს და ორჯერ ვერცხლის მედლები მოიპოვა, მსოფლიოს ჩემპიონატებზე რიო დე ჟანეიროსა და სოლტ ლეიქ სიტიში ბრინჯაოს ჯილდოები ერგო. ხუთჯერ საბჭოთა კავშირის ჩემპიონობა დაიმსახურა სამბოში. 1964 წელს საბჭოთა ნაკრების შემადგენლობაში ტოკიოს ოლიმპიადაზეც ისახელა თავი: ჯგუფურ ეტაპზე იოლად სძლია ჰოლანდიელ იობ გუველეუს და გერმანელო ჰერბერტ ნიემანს, ნახევარფინალში კი მასპინძელ ისაო ინოკუმასთან დამარცხდა. ამ ორთაბრძოლას ტრიბუნიდან ადევნებდა თვალს ევროპის პირველი ჩემპიონი ამზორ ქიბროწაშვილი, რომელიც ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ვლადლენ ანდრეევმა ნაკრებში პირადი ინტერესების გამო არ მიიწვია. ერთხელ, აი, რა გვიამბო მან: 

- ოლიმპიადისთვის კიკნაძეს სპეციალური პროგრამით ავარჯიშებდნენ. მახსოვს, ვლადივოსტოკში შეუსვენებლად ექვს მეტოქესთან უწევდა გამკლავება, რომ ფიზიკურად კარგად ყოფილიყო მომზადებული. ტოკიოში ჩვენმა ფალავანმა ისაო ინოკუმასთან ჭიდაობისას თავიდანვე ხელთ იგდო ინიციატივა და მეტოქეს ვაზარი აართვა.

ინოკუმა დიდხანს იჯდა ტატამზე გაოგნებული - მსაჯებმა ძლივს წამოაყენეს. არბიტრის ნიშანზე კიკნაძე მეტოქეს რომ მიუახლოვდა, იაპონელი არ განძრეულა. ქართველმა ვაჟკაცმა ამგვარ სიტუაციაში დაჭიდება არ იკადრა და უკან დაიხია. მერე, როცა ორთაბრძოლა განახლდა, გახელებულმა ისაომ ზედიზედ ორი ვაზარი მიითვალა და გაიმარჯვა...

კიკნაძე მესამე ადგილს დასჯერდა. საბჭოთა ძიუდოისტთაგან პირველს მას მიენიჭა სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება. დიდ სპორტთან განშორების შემდეგ იგი წარმატებულად მუშაობდა დირექტორად ხარაგაულის, სიონის და ქარელის საკონსერვო და ხილ-კენკროვანი მეღვინეობის ქარხნებში. 1977 წლის 17 ნოემბერს  ავტოკატასტროფაში დაიღუპა.

ტოკიოს ოლიმპიურ კვარცხლბეკზე კიკნაძის გვერდით იდგა, ასევე, სახელოვანი ქართველი ფალავანი ფარნაოზ ჩიკვილაძე, რომელიც თანაგუნდელზე შვიდი წლით უმცროსი იყო (1941 წლის 14 აპრილს დაიბადა). ის საბჭოთა კავშირის ნაკრებში 1964 წელს მიიწვიეს და გუნდურში ევროპის ჩემპიონობა მოიპოვა, ხოლო პირადში მეორე ადგილზე გავიდა. ტოკიოში ჩიკვილაძე კიკნაძესთან ერთად +80 კილოში გამოდიოდა. ამ წონაში 14 ძიუდოისტი  იბრძოდა მედლებისთვის. ჯგუფში ფარნაოზმა ამერიკელი ჯორჯ ჰარისი და ბრიტანელი ენტონი სუინი დაამარცხა. ნახევარფინალში კანადელ დუგლას როჯერსთან (ის ტოკიოში ვარჯიშობდა მომავალ ოლიმპიურ ჩემპიონ ისაო ინოკუმასთან ერთად) ორთაბრძოლისას კონტრილეთზე წამოეგო და დამარცხდა. საბოლოოდ მესამე ადგილზე გავიდა. 1965 წელს პირად პირველობაში ევროპის ჩემპიონი გახდა და სპორტის დამსახურებული ოასტატის წოდება მიანიჭეს. მომდევნო წლის 8 მაისს ევროპის ჩემპიონატზე მე-2 ადგილს დაყაბულდა, ერთი თვის შემდეგ კი მოსკოვში ავტოავარიაში დაიღუპა...

2281
მკითხველის კომენტარები / 0 /
მსგავსი ამბები
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;