ფრედი მერკური: We are The Champions ყველაზე ნარცისული სიმღერაა, რაც ოდესმე დამიწერია

ფარუჰ ბულსარა ზანზიბარში დაიბადა და როცა რვა წლის შესრულდა, მამამისმა რაღაცნაირად შეაგროვა საჭირო თანხა და ვაჟი ინდოეთში წმინდა პეტრეს სკოლაში გაუშვა.

სკოლაში ფარუჰი ძალიან მორცხვი და მარტოსული იყო. სხვა ბავშვები დასცინოდნენ ბიჭს წინ ძალიან გამოწეული კბილების გამო. შვებას ბულსარა მრავალრიცხოვან სექციებში პოულობდა.

იმ დროს ინდოეთს ახალი მიღებული ჰქონდა დამოუკიდებლობა ბრიტანული იმპერიისგან და ინგლისური გავლენა ჯერაც ძალიან დიდი იყო - განსაკუთრებით განათლებაში. ამიტომაც, ფარუჰის გატაცება ტიპურად ინგლისური იყო - როკმუსიკა და კრივი, რაშიც მან სასკოლო თასიც კი მოიპოვა.

"ფარუჰი მარტოხელა იყო. მხოლოდ მაშინ გრძნობდა თავს ბედნიერად, როცა პიანინოზე უკრავდა ან ხელოვნების სკოლაში იყო. მაგრამ ის ასევე კარგი სპორტსმენიც იყო - ჰოკეი, მძლეოსნობა, კრივი", - იხსენებდა თანაკლასელის შესახებ ვიქტორი რანა - ჯგუფ The Hectics -ის ერთ-ერთი მონაწილე. ამ ჯგუფში სკოლის წლებში გამოდიოდა ფრედი.

მორცხვობის მიუხედავად, ფარუჰი ბავშვობიდან ამჟღავნებდა სითამამესა და ამტანობას, რისი წყალობითაც ლეგენდა ყალიბდებოდა. "მახსოვს საკრივო მატჩი, როცა ფრედის უმოწყალოდ სცემდნენ რინგზე. ვუყვიროდით, რომ დანებებოდა. მაგრამ არა. ფრედიმ ბრძოლის ბოლომდე გაძლო, მთლიანად განადგურებული ჰქონდა სახე. ძალიან ჯიუტი იყო და ამტანი", - ამბობდა ფარუჰის თანაკლასელი, რომელმაც შეკრიბა თჰე The Hectics.

მერკურის მთავარი სპორტული გატაცება იყო - ჩოგბურთი და პინგ-პონგი. 1975 წელს, Queen წერდა ალბომს A Night AT Opera. ეს ხდებოდა საცხოვრებელ კომპლექსში, სადაც მდებარეობდა სტუდია ღიდგე Farm. "თავისუფალ დროს ვცურავდით, ჩოგბურთსა და სნუკერს ვთამაშობდით და... ვნადგურდებოდით პინგ-პონგში ფრედის წინააღმდეგ. ვფიქრობ, ის სკოლის ჩემპიონი იყო და არასოდეს მინახავს, რომ ერთხელ მაინც წაეგოს", - იხსენებდა დრამერი როჯერ ტეილორი.

იბიცაში ჩასვლის დროსაც, ფრედი პირველ რიგში საჩოგბურთო კორტზე დადიოდა ბრაიან მეისთან ერთად და სულაც არ აინტერესებდა ღამის კლუბში გასართობად წასვლა. გარდა ამისა, მერკურის მეგობრები იხსენებენ, როგორ გადადებდა ხოლმე ყველაზე მნიშვნელოვან საქმეებს, თუ ტელევიზორში ჩოგბურთს წააწყდებოდა.

საუკეთესო გამოსვლა ინგლისის საუკეთესო სტადიონზე

1985 წელს გაიმართა ლეგენდარული ფესტივალი Live Aid  - მსოფლიოს საუკეთესო მუსიკოსები უფასოდ გამოდიოდნენ "უემბლიზე" და ფილადელფიაში კენედის სახელობის სტადიონზე. ბილეთებისგან მთელი შემოსავალი მიდიოდა ეთიოპიაში შიმშილისგან დაზარალებულთა დასახმარებლად. ტრანსლაცია 150 ქვეყანაში 1.9 მილიარდმა ადამიანმა ნახა. ერთ სცენაზე უკრავდნენ სტინგი, U2, დევიდ ბოუი, The Who , პოლ მაკარტნი, ელტონ ჯონი, მაგრამ ისტორიაში შევიდა მხოლოდ კოსმოსური 20 წუთი კონცერტის შუაში.

82 ათასი ადამიანი, რომელიც მაშინ "უემბლიზე" მოხვდა, დღემდე შურს იწვევს - მათ უყურეს როკმუსიკის ისტორიაში საუკეთესო გამოსვლას. Queen-მა შეასრულა მთავარი ჰიტები - Bოჰემიან რჰაპსოდყ, ღადიო GA GA, Hammber To Fall , Crazy little Thing called Love , We Will Rock you, we are the champions, ფრედი მერკური კი სცენაზე დაფრინავდა.

შოუს შემდეგ ჩატარდა საერთაშორისო ხმის მიცემა, რომელმაც გაარკვია, რომ Queen-ის გამოსვლა საუკეთესო იყო არა მხოლოდ Lივე Aიდ-ზე, არამედ მთლიანად როკმუსიკის ისტორიაში. ფრედი მერკურის საპატივცემულოდ, საფოსტო მარკაც კი გამოუშვეს. ფრედიმ ჩაწერა 1992 წლის ოლიმპიადის ლეგენდარული ჰიმნი.

Queen-ის ფრონტმენი წლების განმავლობაში აღფრთოვანებული იყო საოპერო მომღერლით მონსერატ კაბალიეთი. პირველად ისინი 1986 წელს შეხვდნენ ერთმანეთს, დამეგობრდნენ და კაბალიემ ფრედის სთხოვა - დაეწერა კომპოზიცია მის მშობლიურ ქალაქ ბარსელონაზე. მერკური სპეციალურად ჩავიდა კატალონიაში და შეიგრძნო იქაური ატმოსფერო. შედეგად, ფრედიმ და მონსერატმა ერთობლივი ალბომი ჩაწერეს.

1992 წელს კატალონიის დედაქალაქმა მიიღო ზაფხულის ოლიმპიადა და მერკურისა და კაბალიეს სიმღერა პრეტენზიას აცხადებდა თამაშების მთავარი თემის სტატუსზე. მაგრამ იმის გამო, რომ ფრედი გახსნის ცერემონიამდე რვა თვით ადრე გარდაიცვალა, ორგანიზატორებმა აირჩიეს სიმღერა Amigos Para Siempre , სარა ბრაიტმანისა და ხოსე კარერასის შესრულებით. Barcelona-მ გაიჟღერა ცერემონიის დაწყებამდე რამდენიმე წუთით ადრე და ხალხს თმები ყალყზე დაუდგა: დღემდე მერკურის ჰიმნი მიიჩნევა 1992 წლის ოლიმპიადის ოფიციალურ სიმღერად და მეორე კომპოზიცია საერთოდ მივიწყებულია.



ფრედის ყველაზე ცნობილი ფეხსაცმელი

შამბა - მეორე ყველაზე პოპულარული კედია ადიდას-ის ისტორიაში Stan Smith -ის შემდეგ. კედები, რომელიც თავდაპირველად მოფიქრებული იყო ფუტსალისთვის, იმდენად პოპულარული გახდა, რომ 35 მილიონი ცალი გაიყიდა. ის დღემდე პოპულარულია და ხშირად ჩნდება კინოში - მაგალითად, მას ატარებდა შაილა ლაბაფი "ტრანსფორმერებში".

ერთ-ერთმა პირველმა სცენური ფეხსაცმლის რანგში მერკურიმ ჩაიცვა. შამბა-ს უწოდებდნენ საკრივო კედებს, რადგან ის მჩატეა, მოხერხებული და ძალიან თხელი ძირით. 80-იანი წლების შუაში, ფრედის მობეზრდა ყველა სხვა სასცენო ფეხსაცმელი. შედეგად, Queen-ის სამი წევრი 1986 წელს ლეგენდარულ "ადიდასებში" გამოდიოდა - მხოლოდ ბასისტმა ჯონ დიკონმა თქვა უარი.

გავრცელებული აზრი იყო, რომ Queen-ს სარეკლამო შეთანხმება ჰქონდა ადიდას-სთან, მაგრამ ჯგუფს ერთი ცენტიც არ აუღია უმაღლესი დონის რეკლამისთვის: დღემდე Ebay-ზე ფანები ეძებენ რარიტეტულ შამბა-ს, როგორიც მერკურის ეცვა.

ფრედიმ შეასრულა მთავარი სპორტული სიმღერები

1977 წელს, Queen-მა ჩაამთავრა შოუ ინგლისში, გამოეთხოვა ბრბოს, მან კი პასუხად მოულოდნელად იმღერა - You'll never walk alone . ამან სრულიად აურია გონება ჯგუფის წევრებს. ბრაიან მეიმ და ფრედიმ მოილაპარაკეს - დაეწერათ თითო ჰიმნი, შემდეგ კი აერჩიათ საუკეთესო. ასე მივიღეთ We are The Champions და we will rock you . საუკეთესო დღემდე არ აურჩევიათ.

მეის ჰიმნი გახდა საკონცერტო ჰიტი, მაგრამ ინგლისის სტადიონებზე მას არ ასრულებდნენ ისე აქტიურად. რამდენიმე წლის შემდეგ, we will rock you-მ მაინც იპოვა თავისი ადგილი სპორტში, მაგრამ არა ინგლისში, არამედ აშშ-ში. გამოსვლიდან 31 წლის შემდეგ, 2008-09 წლების სეზონში, მეის სიმღერა ყველაზე შესრულებადი გახდა NFL-ის, NHL-სა და MLB-ის სტადიონებზე და დღემდე მატჩებში რეგულარულად ისმის.

ფრედიმ კი თავისი ჰიმნით მიზანში მოარტყა. "ეს ყველაზე ნარცისული და ქედმაღლური სიმღერაა, რაც კი ოდესმე დამიწერია. როცა მას ვწერდი, ფეხბურთზე ვფიქრობდი. მინდოდა სიმღერის მოფიქრება, რომელიც აუდიტორიასთან ერთად შესრულდებოდა და მას ფანები აიტაცებდნენ.

ეს სიმღერა მომართულია მასებზე. დიდი ხანი ვფიქრობდი, როგორ მიიღებდნენ მას, მაგრამ We are The Champions-მა იდეალურად იმუშავა. როცა ის ლონდონში კერძო კონცერტზე შევასრულეთ, პუბლიკა მართლაც გადავიდა კომპოზიციებს შორის საფეხბურთო სიმღერებზე. რა თქმა უნდა, მე ის ჩვეულებრივ საფეხბურთო ნამღერზე უფრო დრამატული გავხადე. ხომ კარგად მიცნობთ!" - ჰყვებოდა მერკური.

ყოველ წელს, ჩემპიონთა ლიგის ფინალის შემდეგ, ხალხს ესმისWe are The Champions. ტრადიცია არასოდეს გბეზრდება - ჟრუანტელი გივლის სიმღერის დებიუტიდან ათწლეულების შემდეგაც და ეს მხოლოდ ამტკიცებს Queen-ის გენიალურობას.

ყოველდღიური სპორტული გაზეთი "ლელო"
4747
მკითხველის კომენტარები / 0 /
რუბრიკის სხვა სიახლეები
;